Maaike's profileMaaike Molenaar (somewhe...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 30 India!!! (English) (Voor Nederlands, zie hieronder)Here we are, in India!!! We had to travel for a long long time, very tiring. Thursday morning the 15th of October we got up early to catch the bus to Füssen, from there we took the train to the airport of Munich. In our first flight I (Maaike) found a surprise in the compartment in front of my chair from Brad… A beautiful ring!!! No, no proposal involved, but simply a wonderful ring. It is silver Moebiusring, which stands for inner and outer beauty and everlasting love…. sigh… :-) Anyway, we had a long trip to go after that. It was about 6.5 hours to fly to Dubai, and the service of Emirates was very good. Good food and a good choice of movies. The movie The Number 1 Ladies' Detective Agency is very good (better than the book!). In Dubai we had to wait for about 4.5 hours and fortunately we found great lounging chairs to relax in. But yes, we could not go to sleep, cause we didn't want to miss our flight! Very tired we got onto the next plane at 04.00 that would take us to New Delhi. Upon arrival in India we had to go through an influenza control gate (you just had to declare that you do not feel sick and where you have been the previous 6 days. They also had an infra-red scanner so that they could see if you maybe had a fever). Then we went with a bus of the international airport to the national airport. We waited 5 hours for our next flight and we arrived at 16.00 in Gaggal airport. Then 45 minutes more with the taxi and finally we were in MacLeod Ganj, the place of residence of Dalai Lama in exile. Unfortunately we were just too late to register for the teachings, but we would be able to follow it anyway, only just outside instead of in the temple. Well, that did not matter, we would see the Dalai Lama as well, via the tv screen and also in person if he walks along before and after the teachings. After all that travelling and arranging we wanted a good hotelroom, but in the guesthouse we wanted to stay everything was occupied that night, except for a room without own bathroom. Well no, for this first night here after 2 days of no sleep we really want a room with our own bathroom! Therefore we decided to stay for one night in a little more expensive hotel which had a good room for us. After a little walk in the area and dinner we went to bed early and didn't wake up before 9.30 the next morning. After moving to the other guesthouse (Kunga) we spend a few days days with shopping (very cheap t-shirts and so. We had almost nothing with us, only the clothes we were wearing!), go see movies (in a restaurant next to us they showed Kundun), reading (The Four Noble Truths, where the teachings are about. Then at least we know what they are talking about) and trying not to get sick! Well we succeeded quite well in that last bit, so far still no Delhi-Belly for us, only from time to time a little bit of runs, but that is normal. On the streets we were mainly walking around with our fingers in our ears. Firstly because of all the hooting on the street (we still don't get how the cars can pass each other through those little narrow streets filled with people, but apparently the hooting is working very well!), but also because of Diwali. This the festival of light, and apparently it has to be celebrated with lots and lots of fire work… And then not just the beautiful high fountains of light, but mainly extremely annoying loud bangs. If we would go to India again in the future, then definitely not during Diwali! On October 20th the teachings started. Every morning we woke up early to be at the temple in time. Luckily it was not too busy and we went in not too much time through the security gates. Everybody was being searched, because you 're not allowed to bring in photo- and videocamera's, and of course also no weapons. Afterwards we found a fine place to sit in the shade and from the temple they were already singing the Mantra of Compassion (of the current Dalai Lama): Om Ma Ni Padme Hum. This means: Hail to the jewel in the lotus, and is a metaphor for the compassion that exists in each sentient being. Around an hour or half ten the complete crowd (not already too tightly sit fortunately) started moving around and we saw the Dalai Lama walking past. What a wonderful moment. He is such an impressive, wonderful man, and we have seen him in real life!!! Wow!!! The teachings (in the poor English of His Holiness, he joked about that himself) were a great experience, but not all parts were easy to understand for us. For those things you really have to be a Buddhist. But it was nevertheless very very interesting. Besides the Four Noble Truths (the base of Buddhism) he also talked about science and Buddhism, and how he finds that everyone must find his or her own belief, whether it is Christianity, Islam or Buddhism. During the teachings we received tea offered by monks and nuns. Finally we tasted the real Tibetan buttertea! Well, it is really tea with butter. Probably very useful in minus 30 degrees and high up in the mountains, but not if you sitting in the sun, covered all around with trees. On the second day there was a Q and A section. The funniest question which we heard: What should you do when you start to feel sleepy during the teachings?? (laughter everywhere) Answer of the Dalai Lama: Enjoy it! If you feel yourself getting sleepy, please go to sleep. Just as long as you don't snore!!! (lots of more laughter around of course!!). Really magnificent of the Dalai Lama to just give an honest, funny answer to this question and that he was not annoyed by it or ignored the question. All in all it was a very successful experience to attend the teachings and especially to see His Holiness the 14th Dalai Lama. During our stay in Macleod Ganj we also met two monks who had escaped from Tibet, Sitoun and Sangye. It is one thing to read a book of someone who has escaped (the book: Child of Tibet, Soname Yangchen), but to hear the story live from somebody who has really experienced it. Goosebumps all over… 25 days of walking in the snow in the dark with little food and no water (they had to 'drink' the freezing cold snow) and hope that you will not be discovered (if they are, the Chinese shoot to kill...). Also seeing the documentary film Murder in the snow (concerning the dreadful border regime of the Chinese) was impressive. We must never forget how lucky we are to be born and live in a free country. There was also a gratitude day at the Tibetan Children' s Village, free for everybody to go and see. The children of Tibet, who live here as refugees, did a performance, danced and thanked India. After Macleod Ganj we went to Bir, what a horrible drive... The driver was a complete a**-hole… Up to 2 times we found ourselves on the other side of the road, straight towards a rushing bus!!! Whaaaah!!! Anyway, still alive we reached Bir. The plan for Bir was for Brad to go paragliding. Unfortunately he couldn't go flying. When we arrived we heard about several accidents that happened in the weeks before and even on that day there was somebody who had broken his back. The following day there was somebody with a broken leg and we also heard about paragliders gone missing on cross country flights. Brad was not planning to make any cross country, but still… The flying was completely banned by the police while we were still around in Bir, due to a death... One of the rescue team slipped down and died... Time to leave!! We stayed a few more days in Bir because we had a good guesthouse (newly named by us: Peaceful Garden Cafe. And they, Tibetan monks, liked the name) with a wonderful host, Tenzing, and also a good restaurant (we still didn't get sick!). Tenzing took us to his monastery where we were lucky to see a real Mandala being made. This is a sand drawing which is made in this monastery 5 times per year. (more info on Mandala's: http://www.mysticalartsoftibet.org/Mandala.htm) At the end of the day the Mandala was finished and we were able to take exactly one photo, before they sent us away, because they were about to start a ceremony. Right now we're back in MacLeod Ganj, waiting for our flight to Nepal on the 2nd of November. The next step in our travel, looking forward to it!!! Warm regards, Maaike and Brad October 28 India!!! (Nederlands) (for English, see above)Daar zijn we dan, in India!!! We hadden een lange vermoeiende reis die in totaal veel te lang duurde.... Donderdagochtend de 15e stonden we vroeg op om met de bus naar Füssen te gaan, daar de tein te nemen en dan naar het vliegveld van München te gaan. In onze eerste vlucht vond ik (Maaike) een verrassing op mijn stoel van Brad... Een prachtige ring!!! Nee, geen aanzoek hoor, maar gewoon een prachtige ring. Het is een zilveren Moebiusring, die staat voor inner en outer beauty en everlasting love.... zucht... :-) Maar goed, daarna hadden we dus een flinke reis te gaan. Het was zo'n 6.5 vliegen naar Dubai, en de service van Emirates was erg goed. Prima eten, en leuke filmkeuze. De film The Number 1 Ladies' Detective Agency is erg leuk (beter dan het boek!). In Dubai moesten we ongeveer 4.5 uur wachten en gelukkig hadden we fijne ligstoelen gevonden om in te relaxen. Maar ja, niet echt om te slapen, want we wilden onze vlucht ook niet missen! Dus moe stapten we om 04.00 het volgende vliegtuig in, dat ons naar New Delhi zou brengen. Bij aankomst in India moesten we door een griepcontrole heen (aangeven dat je je niet ziek voelt en waar je de afgelopen 6 dagen bent geweest, en ze hadden een infraroodscanner zodat ze konden zien of je misschien koorts hebt). Vervolgens gingen we met een bus van het internationale vliegveld naar het nationale vliegveld. Ook daar wachtten we weer 5 uur op onze volgende vlucht en kwamen we om 16.00 aan in Gaggal airport. Toen nog eens 45 minuten met de taxi en eindelijk waren we in MacLeod Ganj, de woonplaats van de Dalai Lama in ballingschap. Helaas waren we te laat om ons nog in te schrijven voor de teachings, maar we zouden het wel kunnen volgen, dan wel buiten in plaats van in de tempel. Nou, dat maakte niet uit, we zien de Dalai Lama dan even goed via een tvscherm en ook persoonlijk als hij langs loopt. Na al dat gereis en geregel wilden we een fijne kamer, maar in de guesthouse naar keuze was alles bezet, behalve een kamer zonder eigen douche en toilet. Nou nee, voor deze eerste nacht willen we wel graag eigen badkamer! Dus dan maar naar een wat duurder hotel die voor ons een goede kamer had. Na heel even wat rondlopen en dineren in het stadje, gingen we op tijd naar bed en werden we pas weer om 9.30 wakker de volgende ochtend. Na de verhuizing naar het andere guesthouse (Kunga) hebben we een aantal dagen ons vermaakt met shoppen (lekker goedkope t-shirts etc. We hadden bijna niks mee hier naar toe, alleen de kleren aan onze kont!), films kijken (in een restaurant naast ons toonden ze Kundun), lezen (The four noble truths, waar de lezingen over zouden gaan. Weten we tenminste waar ze het over hebben) en proberen niet ziek te worden! Nou dat laatste was aardig gelukt, we hebben tot dusver nog steeds geen Delhi-Belly opgelopen, slechts af en toe wat race-kak, maar dat is normaal. Tevens liepen we veelal over straat met onze vingers in de oren. Ten eerste vanwege het getoeter op straat (we snappen nog steeds niet hoe die auto's nou door die straatjes elkaar kunnen passeren, maar dat getoeter helpt blijkbaar goed!) maar ook vanwege Diwali. Dit is het festival van het licht, en moet blijkbaar gepaard gaan met flink wat vuurwerk... En dan bedoelen we dus 100.000 klappers en andere luide knallen. Mochten we in de toekomst weer naar India gaan, dan zeker niet rondom Diwali!
Op 20 oktober begonnen de teachings. Elke ochtend stonden we vroeg op om op tijd in de tempel te zijn. Het was gelukkig niet al te druk en we konden vlot door de veiligheidspoortjes. Iedereen werd gefouilleerd, want je mag naast wapens (uiteraard) ook geen fototoestellen of andere opnameapparatuur meenemen. Daarna vonden we een fijn plekje in de schaduw en hoorden we vanuit de tempel al de mantra van Compassie (van de huidige Dalai Lama): Om Ma Ni Padme Hum. Dit betekent: Heil aan de juweel in de lotus, wat een metafoor is voor de compassie (medeleven) die in elk levend wezen bestaat. Rond een uur of half tien begon de hele menigte (niet al te krap zitten gelukkig) te bewegen en zagen we de Dalai Lama met zijn gevolg langs lopen. Wat een prachtig moment. Het is zo'n bijzondere, indrukwekkende man, en wij hebben hem in het echt gezien!!! Wauw!!! De teachings (in het gebrekkige Engels van His Holiness) waren bijzonder om mee te maken, maar niet alle stukken waren voor ons makkelijk te bevatten. Je moet daarvoor echt een Boeddhist zijn. Maar toch, het was interessant toen hij het over wetenschap en Boeddhisme had, en ook hoe hij vond dat iedereen zijn eigen geloof moet vinden, of dat nu Christendom, Islam of Boeddhisme is. Tussen de teachings door kregen we thee aangeboden door monniken en nonnen. Eindelijk hebben we de echte Tibetaanse buttertea gehad! Nou, dat is dus echt thee met boter. Waarschjnlijk heel erg nuttig in - 30 graden en hoog in de bergen, maar niet als je in de zon en beschut tussen bomen zit. Op de tweede dag was een vraag en antword gedeelte en de grappigste vraag die we hoorden: Wat moet je doen als je je slaperig voelt worden tijdens de teachings?? (gelach alom) Antwoord van de Dalai Lama: Geniet ervan! Als je je verveeld voelt, val dan gerust in slaap. Als je maar niet snurkt!!! (nog meer gelach uiteraard!) Echt geweldig zoals hij op dit soort vragen gewoon een antwoord geeft en niet ge-ergerd de vraag negeert en verder gaat. Al met al was het erg geslaagd om de teachings mee te maken en vooral om de Dalai Lama te zien. Tijdens ons verblijf in Macleod Ganj hebben we ook kennis gemaakt met 2 monniken die gevlucht waren uit Tibet, Sitoun en Sangye. Het is een ding om een verhaal te lezen van iemand die gevlucht is (Het boek Child of Tibet, Soname Yangchen), maar om het verhaal live te horen van iemand die he heeft meegemaakt. Kippenvel... 25 dagen door sneeuw in het donker lopen met weinig voedsel en geen water (ijskoude sneeuw drinken) en hopen dat je niet ontdekt wordt. Wat moeten wij toch blij zijn dat we in een vrij land leven. Ook het zien van de documentaire film Murder in the snow (over het afschuwelijke grens-regime van de Chinezen) deed ons dit weer realiseren. Ook was er bij de Tibetan Children's Village een dankbaarheidsdag waar iedereen heen kon om dit te zien. Hier deden de kinderen van Tibet, die hier als vluchtelingen leven, een voorstelling en dansje en bedankten India. Daarna zijn we naar Bir gegaan, waar Brad wilde gaan paragliden. Helaas is dit plan niet doorgegaan vanwege een aantal redenen. We hoorden bij aankomst dat er diverse ongelukken waren gebeurd, zo ongeveer dagelijks was er wel iemand die zijn been of rug brak en ook zijn er in de afgelopen tijd een aantal paragliders verdwenen op lange vluchten. Nu ging Brad geen lange vluchten maken, maar toch... Nee, dan liever verstandig: helaas geen paragliden hier. De volgende dag gingen we nog wel naar de berg in Billing. En de rit er naar toe was niet echt geweldig.... 45 minuten langs afgronden racen en toeteren... En dan te bedenken dat we een prima chauffeur hadden! (Beter dan die we van MacLeod Ganj naar Bir hadden, wat een eikel... tot 2 keer toe reden we over de verkeerde weghelft recht op een aanstormende bus af!!! Whaaaah!!!) Momenteel zijn we nog in Bir aangezien we een prima guesthouse hebben met een geweldige gastheer, Tenzing, en ook een goed restaurant (we zijn er nog niet ziek van geworden). Tenzing heeft ons meegenomen naar zijn klooster waar we het geluk hadden om een heuse Mandala te zien. Dit is een zand-tekening die in dit klooster 5 keer per jaar wordt gemaakt. (meer info: http://www.mysticalartsoftibet.org/Mandala.htm) Heel bijzonder dus om te zien! Aan het einde van de dag was de Mandala af en we konden net 1 foto maken, voordat ze ons wegstuurden, want ze begonnen met een ceremonie. En nu wachten we op onze vlucht naar Nepal. We vliegen daar op 2 november naar toe, dus we hebben alle tijd om naar MacLeod Ganj terug te gaan en daar vandaan naar Kathmandu te vliegen. Weer een volgende stap in onze reis, zin in!!! Veel liefs, Maaike en Brad October 18 Alles goed hier! All is well!!Hoi allemaal,
even een kort berichtje om te laten weten dat we goed zijn aangekomen en lekker genieten in Dharamsala.
Liefs,
Maaike en Brad
Hi everybody,
just to let you know that we arrived safely in India and enjoy ourselves here in Dharamsala.
Love,
Maaike and Brad October 14 Weer op reis!!! A new trip awaiting!!!!Ja, ja, er staat weer een reis op het program! Brad en ik gaan morgen naar India!!! Ook Nepal wordt aangedaan, zodat we zoveel mogelijk van dat hoekje wereld kunnen zien in 4 maanden.
Het globale programma:
15 oktober vliegen we naar Delhi, waar we 16 oktober aankomen. Direct doorvliegen naar Dharamsala waar de Dalai Lama in ballingschap woont. En uiteraard gaan we er niet voor niets heen, we gaan proberen een lezing van His Holiness bij te wonen. Ook is er vast genoeg to doen aan kookcursussen, yogacursussen en meditatie oefeningen. Voor Brad gaat het naast de lezingen voornamelijk om het paragliden. Hij heeft een uitstekende glider geleend van de paraglide-school (iemand een tip hoe je een enorme backpack veilig houdt voor diefstal??). Vanwege het paragliden gaan we dus ook naar Bir, een geweldige spot om meer van deze sport te beoefenen. Daarna is Nepal aan de beurt. Ongeveer 2 maanden zullen we ook daar gaan paragliden en wandelen door de bergjes (ook wel de Himalaya's genaamd...). Na deze tijd in Nepal gaan we weer India in, en zullen we daar nog wat bezienswaardigheden aandoen zoals de Taj Mahal. Op 9 februari vliegen we weer naar München en kunnen we hopelijk nog wat snowboarden in de Alpen om ons appartement heen!!! (er lag vanochtend zelfs al wat sneeuw op de stoep!!)
Veel liefs,
Maaike en Brad
PS vergeet niet het gastenboek te tekenen!!! Heel erg bedankt!!
Yeah, another trip is awaiting! Brad and I are going to India tomorrow!! And we also go to Nepal, we try to see as much as possible from that part of the world in 4 months.
The itinerary so far:
On October 15th we fly to Delhi, we'll arrive on the 16th. We fly direct on to Dharamsala where the Dalai Lama lives in exile. And of course we don't go there for nothing, we're going to try to attend a teaching of His Holiness. There are also loads of things to do around there such as cookingclasses, yogaclasses and meditation practices. For Brad it is mainly next to the teachings about the paragliding. He lent a great canopy from the flyingschool. (does anybody know how to keep such a huge backpack safe from stealing??) Because of the paragliding we'll also go to Bir, a great spot to do some more paragliding. After that we go to Nepal. For about 2 months we'll be there for paragliding and hiking through the hills (also knows as the Himalayas...). After the 2 months in Nepal we go into India again to see some of the must-see's there, such as the Taj Mahal. On the 9th of February we fly back to Munich and we'll hopefully be able to do some snowboarding in the Alps surrounding our apartment!! (this morning there was even already some snow on our doorstep!!)
Much love,
Maaike and Brad
PS don't forget to sign our guestbook!! Thank you!!! August 13 Weer een weekje weg!!!Jawel, er staat weer een weekje weg op stapel! Morgen eerst even mijn birthday vieren, weer eens thuis, nadat ik het vorig jaar in Brisbane, Australië heb gevierd. En dan vrijdag een weekje richting de Alpen. Schwangau om precies te zijn! Jullie horen nog wel hoe het was!
x Maaike July 30 Weekendje München gedaan!Ja, ik ben weer thuis uit München... Even 4 daagjes back to back: lekker als een backpacker genieten!!! Nou ja, met een koffertje dan... hahaha!
Zaterdagochtend vroeg (na een veel te kort nachtje ivm onweer) naar de trein gebracht door mijn zusje. Beetje zitten suffen in de trein en op Schiphol in de rij. Ik had dan wel via internet al ingecheckt, maar moest helaas nog wel in de rij staan om mijn bagage in te checken. Daarna richting de gate en al vrij snel kon ik instappen. Ik vloog met KLM, wat het goedkoopste was op zo'n korte termijn, en ik moet zeggen dat het me goed beviel. Prima service en je krijgt tenminste wat te eten zonder dat je er nog apart voor moet betalen. En het waren nog lekkere broodjes ook! Jum! In München aangekomen de trein ingestapt, want het vliegveld ligt nog best wel een eindje van het centrum af. Vanaf het centrum nog even 15 minuten gelopen en mijn koffer in mijn hostel gebracht. Want tja, ik kon mijn kamer dan nog niet in, maar ik had geen zin om de halve dag met mijn koffer rond te zeulen. Vervolgens lekker rondgewandeld in München, veel foto's gemaakt, een kerk bezocht, Marienplatz bewonderd en toen weer richting het station. Want ja: Laura (USA) en haar reismaatje Meghan (Canada) zouden die middag ook aankomen. Ik heb Laura leren kennen in Australië en met haar ook een 10-daagse roadtrip gemaakt in Amerika. Even lekker bij kunnen kletsen tijdens het diner en die avond gezellig wezen stappen met de meiden en kennissen van Laura die in München wonen. Even een Biergarten bezocht, grote pullen bier gedronken en daarna een cafeetje in tot laat. Zondag waren we dus niet al te vroeg wakker, en hadden we voor die dag besloten om maar met de hop on hop off bus rond te toeren. Mijn ouders waren in de buurt op vakantie en die zouden ook een dagje München gaan doen die zondag. Dus tja, met hun afgesproken om 17.00 op Marienplatz. En ja, dan heb je nog de factor toeval (ehm? of hoe je het maar wilt noemen) dat wij dus uit de bus stappen (de hop off-optie dus) bij het terrasje waar mijn ouders net even zijn neergestreken om de kaart te bekijken. Erg grappig! Ze hadden alleen een andere route besloten, dus hadden we toch weer om 17.00 op Marienplatz als ontmoetingspunt gedaan. Wij liepen door de Hofgarten naar het Englischer Garten, een van de grootste tuinen in een stad. Het grappige hier is dat ze bij de rivier een bijzondere stroomversnelling hebben, waar het mogelijk is om op de rivier te surfen! Jammer genoeg hebben we geen surfers gezien, maar het idee is leuk, dat je dus midden in Duitsland kan surfen op de golven van een rivier. Na het stopje bij de gartens stapten we weer op de bus (en dit is dus de hop on-functie van de trip) en maakten we de route af richting Marienplatz. Daar even een tripje geboekt voor de volgende dag naar Neuschwanstein Castle, wat klassieke muziek geluisterd onder een en even een bakje koffie gedaan. En toen was het 5 uur. tijd om mijn ouders te vinden op Marienplatz... Tja... het hele plein vol! En aangezien het klokkenspel van de toren op Marienplatz begon te luiden en iedereen naar boven staarde, deden wij dat ook maar. Bleek dus dat ze om 1700u bij het klokkenspel een soort carroussel van poppen laten rondgaan die een soort verhaal uitbeelden. Gekke poppen, poppen te paard die een steekspel uitbeelden en dansende poppen. Heel erg leuk! Toen dit was afgelopen gingen we dus verder zoeken naar paps en mams en al gauw vond mijn vader ons. hahaha! Lekker op een terrasje gezeten met een biertje voor Laura, paps en mij erbij. Mijn mams nam een roseetje en Meghan ging voor een Radler, hier beter bekend als een sneeuwwitje of als shandy. Beide dames zijn niet zulke bierdrinkers en dan moet je wel even zoeken naar alternatieven in een gebied als Beieren! Daarna daar ook heerlijk gegeten en kunnen bijkletsen. Mijn ouders hadden namelijk net een week fietstochten gedaan in Noord Italië en hadden daar ook genoeg over te vertellen. Na het eten namen we weer afscheid en gingen wij weer richting ons hostel om even te relaxen en op te tutten voor de avond. Laura en Meghan hadden namelijk in Tsjechië een groepje Australiërs leren kennen, die die zondag in München aankwamen en we zouden in hun hostel gaan borrelen. Die avond erg gezellig zitten drinken met een hele groep backpackers. Veel nieuwe mensen leren kennen: Luke, Ben, Layton, Karina, Kelly, Linda, Jazmin, Brett en nog wat mensen van wie ik de naam helaas alweer kwijt ben. Erg gezellig en erg gelachen. Wat is de backpackercultuur toch geweldig! Carefree enjoying life!!! Tja, dus was het weer een uur of 02.00 voor we richting ons eigen hostel gingen... Wekker om 07.30.... GAAAAAAP.... Maar ja, we wilden graag naar het kasteel! Dus na een ontbijtje gehaald te hebben bij de Starbucks (je moet wat...) gingen we naar het kantoortje van Discover Bavaria (nee niet het bier, maar de streek Beieren ofwel Bayern ofwel Bavaria). Daar kregen we tegen inruilen van onze tickets een speelkaart, wat het systeem was om in de bus te stappen. Eerst alle zessen, daarna de heren, daarna de vieren enzovoorts. Ik kwam in de bus te zitten naast de Argentijnse Diego uit San Francisco, die helaas erg veel te vertellen had, wat op zich wel interessant was, maar niet om 09.00 na een avond stappen... Laura en Meghan konden wel enigszins slaap inhalen, maar ik dus niet. De bus stopte er op een gegeven moment helaas mee, dus moesten we een uur op een nieuwe bus wachten... Ach, maakte ook niet uit, de gidsen Brad en José hadden het dagschema iets omgegooid zodat we toch nog alles konden doen. Als eerste dus een ritje van de rodelbaan, altijd geinig om te doen. Deze was voor ons gratis ipv 1.50, want de busmaatschappij tracteerde vanwege de vertraging. Lekker naar beneden geroetsjt en daarna was de lunch klaar die we in het restaurant opaten. Na de lunch liet Brad wat goocheltrucs zien. Kaarten raden, van witte papiertjes geld maken, ongelooflijk om te zien. Daarna stapten we op leuke fietsen, beetje a la lowriders, om naar Swanlake te fietsen. Inderdaad, het Zwanenmeer! Ehm nou ja, eigenlijk zwaanmeer, want er was maar 1 zwaan en daarom noemde José het ook Swanlake en niet Swanslake... Even gezellig met de gids Brad kunnen kletsen en ook met andere mensen waarnaast ik fietste of met wie ik bij het meer stond. Toen weer terug naar het restaurant en de bus, waarna we naar de voet van de berg werden gebracht waar het Neuschwanstein Castle op stond. We konden kiezen, óf met Brad mee de berg op wandelen (pittige trip) of met José met de bus naar boven. Nou, een pittige hike, dat lijkt me wel wat. Al pratende naar boven gegaan langs een pittoreske waterval (als je vindt dat 3 straaltjes water pittoresk is...?  ) naar de Marien-Brücke. Ja een prachtige brug met in de diepte een paar watervallen (het betere werk dan het pittoreske) en met uitzicht naar het kasteel. Toen ik daar wat foto's maakte vroeg Brad nog of we ook samen op de foto moesten... Nou goed plan! Meghan wilde de foto wel maken voor ons en fluisterde daarna in mijn oor 'someone likes you...' hihihi! Daarna het kasteel bezocht waar we helaas geen foto's binnen mochten maken. Het was een bontbeschilderde bedoening, ongelooflijk dat ze dus 17 jaar bezig zijn geweest met de kamers en nog geen derde van het kasteel af hadden. De koning van Bayern heeft er wel een tijdje gewoond, maar overleed toen in mysterieuze omstandigheden en het kasteel werd ooit afgemaakt. Na de kasteeltour weer naar beneden naar de bus gewandeld waar we, na een snelle hap en borrel, afscheid namen van Brad die daar in de buurt woonde. Bij het gedag zeggen gaf ik hem een flinke knuffel en vroeg hij me wanneer ik hem weer kom opzoeken... Wow... someone indeed likes me... Gezegd dat ik dat helaas niet wist en hij gaf me vervolgens een van zijn instructie-dvd's voor goocheltrucs, die we konden kopen, als herinnering en omdat zijn e-mailadres erop stond. Zodat ik contact met hem kon zoeken als ik weer eens naar München zou gaan. hihihi, so sweet!!! De terugreis naar München dus wel lekker kunnen wegdromen... zucht..... Anyway 's avonds even een borrel gedaan met Hans uit München, die ik op mijn eerste vlucht van mijn wereldreis had leren kennen. Hij ging toen naar Laos en gaf me veel tips over dat land. Altijd wat contact gehouden en ik dacht: als ik dan toch in München ben, moet ik even bijkletsen over Laos natuurlijk!!! Daarna nog even met Meghan, Luke, Ben, Layton en Linda in het hostel van de jongens geborreld en weer richting huis gezwalkt... De volgende ochtend maakte Laura me nog even wakker om afscheid te nemen, aangezien haar vliegtuig erg vroeg was. rond 09.00 met Meghan en Luke ontbeten en ook van Meghan afscheid genomen. Daarna was het tijd voor mij om de stad te verlaten en vloog ik rond 14.30 weer naar huis... Tja en dan ben ik weer thuis... Betoverd en wel... Nooit gedacht dat een weekendje München me zo bij zou blijven...  Maaike
March 14 Bijna naar huis....Ja ja, ik kom nu echt bijna naar huis... Op de een of andere manier kan de tijd me niet snel genoeg gaan nu, maar aan de andere kant moet het ook nog even zo lang mogelijk duren...! Haha, ik geniet nog even hier in New York. De foto's en verhalen zullen begin volgende week wel volgen, als ik weer thuis ben. Dan heb ik er namelijk even wat meer tijd voor... hahaha!!!
Voor de geinteresseerden: ik kom dus zondagmiddag om 13.00u aan op Schiphol, en ik vlieg van New York via Londen. Een paar mensen hebben al om de vluchtgegevens gevraagd, dus mocht je die ook willen: mail me maar even en ik stuur je ze toe!!! :-)
Tot gauw!!! Wauw, dat klinkt nu echt heel raar.... hahaha!!!
Dikke zoen en veel liefs,
Maaike
PS en ik ben inmiddels op weg naar nummer 26.000!!! Jawel, binnen een week heb ik de 25.000 gehaald!!! En dus nu op weg naar hit nummer 26.000!!! (En ik weiger gewoon om nu al foto's van 2 bepaalde 'heren' erop te zetten... de 26.000 haal ik zelf ook wel... toch, Ing? ;-) hahaha) March 09 Aantal nieuwe foto's en nummer 25.000 is bijna in zicht!!!Lieve allemaal,
ik zag dat ik een aantal (errug leuke!!!) foto's miste in mijn laatste album. Deze heb ik nu dus alsnog toegevoegd in een nieuw album, genaamd Missing Photo's! Bekijk die dus ook even gauw en mocht je de rest nog niet gezien hebben: neem er maar even de tijd voor en geniet mee met mijn reis!!!
Ja nog maar 1 weekje en ik kom weer terug. Sterker nog, over precies een weekje zit ik ongetwijfeld aan het gebak bij paps en mams in Benningbroek! Jeetje, wat gaat het hard! Maar, om mijn kostbare reistijd niet allemaal weg te tikken: de verhalen worden waarschijnlijk pas weer upgedate als ik in NL ben. Ik ben momenteel in Miami (nadat ik wat langer in New Orleans was blijven hangen, thanks Willem en Maikel... ;-) ) en vertrek morgen om mijn laatste dagen in New York door te brengen! Dus kom maar op met alle cosmopolitans, flirtini's, dirtini's.... Sex and the City has never been so close!!!
Veel liefs, Maaike
PS en ja nummer 25.000 is al in zicht!!! Nog maar 75 hits te gaan en ik ben er!!! Hm, nu nog even bedenken wat ik voor nummer 25.000 als cadeau... Een foto met handtekening van mij misschien? ;-) February 26 NIEUWE FOTO'S!!!!!Hallo allemaal,
ja verhalen genoeg, maar niet de tijd om ze allemaal al te tikken. Ik zal dat zsm doen. Maar je weet: een foto zegt meer dan 1000 woorden! dus heb ik inmiddels 3 nieuwe foto-albums op de site gezet!!! Geniet van deel 20, 21 en 22!!!
Oh ja, en ik heb inmiddels al 24.000 hits op de site!!! Zou helemaal super zijn als ik voor ik op 16 maart terug kom toch de 25.000 hits haal?!? Whoohoo!!!
Geef het door, zegt het voort: kom allemaal naar mijn website!!!! Veel liefs en dikke zoen, Maaike February 24 Afscheid in Sydney.... en welkom in de States!Ja, op 12 februari heb ik afscheid genomen van Sydney, met enorm veel pijn in mijn hart... Mijn god, dat was ff zwaar zeg...!! Ik heb daar zo'n geweldige tijd gehad. Ondanks dat ik het in januari ff niet zag zitten (zat allemaal ff tegen), lukte het me toch om dus een baantje te krijgen en met een stel geweldige mensen kennis te maken. Dankzij hun heb ik een supertijd achter de rug, tijdens het werk (dat huis-aan-huis-verkoop was niet geweldig, maar de collega's maakten alles goed!) en vooral ook na het werk. Diverse malen ben ik met ze allemaal te stappen geweest en heb diverse leuke avonturen achter de rug... Waterpijp roken: done! Hele nachten doorhalen zonder enige slaap voor 63 uur (gelukkig was het weekend...): done! Midden in de nacht bij een kennis aanbellen om op de bank blijven maffen: done! Je eigen borrels schenken en derhalve helemaal dronken zijn en niet meer weten wat je doet: done (gelukkig was het voor iedereen erg grappig... altijd leuk om de gangmaker te zijn... hahaha!)! Na een nacht stappen op MC Hammer hiphoppen voor een kebabtent: done! Mijn laatste avond was erg leuk. Op 11 februari hoefde ik niet te werken maar de rest wel. Ik had dus met ze afgesproken na werktijd bij het Exhibition Hotel rond een uur of 21.15. Rond 21.30 kwamen de bussen inderdaad aanrijden en gingen we met zijn allen naar binnen om een borrel te doen. Een dronken dame (nee, niet ik dit keer) kwam nog op me aflopen en zei dat ik het maar mooi getroffen had met al die mannen aan mijn tafel... Hmmm, ja ik zat daar inderdaad tussen zo'n 10 heren... en Michelle! Tja, dat kwam een beetje raar over, maarwe moesten er wel om lachen. toen we dit later aan de dame vertelden, schaamde ze zich nogal en kregen Michelle en ik allebei een proeftubetje van een cremetje die ze die dag had uitgedeeld. Ach ja, zo kom je aan de producten he... Gelukkig maar dat ik niet overal allergisch voor ben... Mijn chef Miloud kwam aanlopen met 50 dollar en zei dat we er maar een mooi rondje van moesten halen! Dus even wat jugs bier gehaald en gezellig met zijn allen geborreld. Aangezien Matt mij naar huis zou brengen die avond, nam ik na die biertjes maar afscheid van iedereen. Alex, Michelle, Miloud, Jannie, Ling, Odi en Stuart. Eigenlijk wel tranenvrij, maar ik moest wel beloven dat ik terug zou komen... Ja, dat ga ik dus echt wel doen!!! Met Matt al kletsend richting mijn hostel in New Town gereden en daar afscheid van hem genomen. Anderhalf uur later reed ie dus de straat pas uit... Op 12 februari was het echter wel heel erg moeilijk om Sydney te moeten verlaten... Zulke lieve woorden van iedereen: Miloud: 'You're the sunshine of IPrimus', Jannie: 'I will always remember you as the happiest person everyday', Matt: 'Everybody loves you', Alex: 'You should def come back and shine your light upon us', Jannie: 'Maaike don't gooooo!!!' .... Dus ja, daar zat ik in de taxi te huilen.... En op het vliegveld... En in het vliegtuig... En in Taiwan (mijn stopover voor 3 uurtjes)... En weer in het vliegtuig... Pas toen ik aan de andere kant van de Pacific land zag verschijnen begon mijn enthousiasme voor een nieuw land te verschijnen... Maar goed, dan heb je dus wel zo'n 23 uur van verdriet achter de rug... Mijn afscheid van NL was niet eens zo moeilijk...! Maar goed, 12 februari 2008 gaat voor mij de boeken in als de langste dag ooit... Ik vertrok om 13.00 uur vanuit Sydney en kwam om 18.00 aan in San Francisco.... Maar die 5 uurtjes in tijd, daar deed ik dus met alle vluchten en stopovers wel 24 uur over!!! Uiteindelijk duusde mijn dag dus 43 uur!!! Ja dan kom je wel een beetje gebroken aan.... Mijn enthousiasme en verdriet wisselden dus nog een paar keer in mijn lijf. En tja, dan ben je opeens dus in de Verenigde Staten! Ik moest meteen op de foto (gelukkig maar 1 keer van voren en niet meteen van alle zijaanzichten) en er werden vingerafdrukken genomen. Hmmm, ga voortaan dus alles maar met handschoentjes doen denk ik.... Vooral als ik de Naakte Cowboy in New York in zijn billen knijp... hahaha!!! Na alle formaliteiten en het bagage-wachten, kon ik op de BART-trein stappen naar het centrum van San Francisco. Gelukkig had ik al een hostel geregeld voor drie nachten, dus wist ik precies waar ik heen moest. In Hotel Amsterdam (hmmm... nee heb toch echt geen heimwee...) op Taylor Street checkte ik in en ging meteen maar even een happie eten om daarna richting bed te gaan... Ik kon ondanks mijn lange dag echter niet goed slapen en was opeens midden in de nacht nog wakker.... Pfff... Geen idee in welke tijdszone ik nou leef, want ik gooi nu echt alles door elkaar... Met mijn hoofd en hart nog in Australie, mijn lijf in de States en dan ook nog eens met contacten met NL met die tijd rekening houden... Whaaah!!!! Woensdag 13 februari ben ik op een citytour geweest door San Francisco. Wat een geweldige stad zeg. Ben er helemaal verliefd op!! Begonnen bij de Fisherman's Wharf (vraag me af of die Friends er ook waren??), Transamerica Pyramidbuilding, Chinatown (de grootste ter wereld buiten China) en de Cityhall. Toen even langs de Postcard Row gereden, dat zijn van die schattige huisjes in een rijtje met allerlei lieve kleurtjes... Roze, zachtgroen, geel, lichtblauw... Misschien beter bekend van de serie Full House, wanneer ze in de trailer aan het picknicken zijn op een grasveldje. Vervolgens deden we Mission Delores aan, een van de missiehuizen van de Heilige Francis (Jep Saint Francis oftewel San Francisco de Asis...). Was wel weer een mooi kerkje. Vanaf de heuvel van Twin Peaks keken we over de stad uit. Aan de ene kant de Golden Gate Bridge, aan de andere kant de Bay Bridge en er tussen in alle straten, heuvels, gebouwen en huizen van San Francisco. Prachtuitzicht!!! Even naar de Golden Gate Park gegaan, waar ik na een bezoekje aan een kunsttuin (leuke foto met een enorme veiligheidsspeld genomen) even de Botanic Garden in gelopen was... Tja, en als je dan van die schattige eekhoorntjes ziet.... en ik dus helemaal gek ben van botanische tuinen... gaat de tijd best wel snel... Dus ik gauw terug naar de bus gelopen... shit.... deze kant toch op... Nadat ik helemaal aan de andere kant van de tuinen aangekomen was, moest ik nog een heel stuk terug omlopen richting de bus... Waar dus iedereen op me zat te wachten... Whoops!! Sorry, got lost!! Daarna reden we naar de Golden Gate Bridge... Eerst er overheen en daarna dus vanaf het uitkijkpunt even bekeken en gefotografeerd... Blijft geweldig om een stukje 'wereldberoemdheid' te mogen aanschouwen met je eigen ogen... De volgende dag, jep 14 februari..., had ik een tour naar Alcatraz geboekt. Gelukkig om 16.30 pas, want nadat ik weer een halve nacht wakker had gelegen, werd ik pas rond 13.00u wakker!!! Ai... Met de Cablecar dus naar de Wharf gegaan, de welbekende trammetjes die de heuvels van San Francisco op en neer gaan. De ticketverkoper gaf me een snoepje omdat het Valentijsdag was (aaahhhh...) en blijkbaar was ik erg interessant (in heel San Fran trouwens, iedereen staarde me na... vraag me af wat er nou was... Ben ik echt zo lang, zo blond, zo interessant...?) want hij bleef gezellig bij me staan en vertelde me van alles over de straten waar we langs gingen. Ik moest hem alleen wel beloven dat als ik de jackpot zou winnen in Las Vegas, ik terug zou komen om met hem te trouwen. Yeah yeah, sure sure... (NOT...) Maar goed, toch handig om die aandacht van hem te hebben, want ik had wel geregeld dat ie de tram even langer stil zou laten staan bij mijn stop om even een leuke foto van me te maken! Ik dus hangend aan de Cable Car! Joehoe!!Daarna dus naar de Wharf gelopen en mijn ontbijt gehaald... Het was immers al 15.00u... Toen naar Pier 33 gelopen waar vandaan de boot zou vertrekken. Onderweg zag ik nog wat politiewagens en motoren staan. Wat zien die er hier toch gaaf en stoer uit... Dus even suf toeristje gespeeld en gevraagd of ik een foto van de wagen en motoren mocht maken. Yeah sure! OK, thanks!! Bij Pier 33 ingecheckt en gewacht tot we eindelijk de boot op mochten. Om 16.30 precies vaarde de boot uit en vanaf het bovendek kon ik gave foto's maken van The Rock: Alcatraz! Op Alcatraz een audio-tour gedaan. Je weet wel, allemaal zo'n koptelefoon op, de aanwijzingen volgen en op verschillende momenten stom staan te grinniken om de verhalen die je verteld worden. Maar goed, zo leer je wel de gevangenis goed kennen. Alcatraz is oveirgens sinds 1963 niet meer in gebruik, maar is nu een National Park. De beruchte Scarface Al Capone en de Birdman hebben op Alcatraz gevangen gezeten. Ook werden de verhalen verteld van de (mislukte) ontsnappingspogingen. Aangezien het dus de nighttour was, zag ik rond een uur of 17.30 de zon langzamerhand in de zee zakken... Precies achter de Golden Gate Bridge... Zucht... Diepe zucht.... Helemaal verliefd op San Francisco... Prachtig zeg!!! Toen de audiotour afgelopen was, had ik dus nog even wat meer foto's gemaakt van de zonsondergang en tot slot kon ik nog een demonstratie bekijken van het sluiten van de celdeuren. Beter gezegd: het dichtknallen van de celdeuren... Nee dat ging niet echt zachtzinnig... Een interessante constructie zorgde ervoor dat de deuren open en dicht gemaakt werden en de cipiers konden precies regelen welke deuren open en/of dicht gingen. Soms zelfs dat er 2 deuren geopend werden en tegelijkertijd 3 anderen gesloten werden. Vernuftig staaltje werk! Rond 19.00 vaarde de boot weer, in het donker, richting de pier, waar ik bij de werf even een hapje gedaan had. Terug naar mijn hostel weer de Cable Car genomen. Geweldige stad is het toch, San Francisco! Vrijdag 15 februari startte ik mijn roadtrip met Laura, die ik uit Australie ken. Zij woont in Sacramento, dus daar eerst met de bus heen gegaan. Helaas had ze wat problemen met haar (gloednieuwe) auto, waardoor we niet direct weg konden. Uiteindelijk besloten we maar met de auto van haar moeder te gaan, want een slecht- tot nietstartende auto is niet echt geweldig op een tiendaagse roadtrip...! Rond 18.00 vertrokken we dus naar Yosemite National Park. Onderweg nog een heerlijk diner gehad bij een heuse 'diner' langs de weg (je kent ze wel van de Amerikaanse, jawel, roadtrip-films...) en rond een uur of 22.00 kwamen we aan bij de Yosemite Bug, ons hostel voor die nacht. Op tijd gaan slapen en het was al lekker koud daar... De volgende dag naar het Park gereden en zagen we inderdaad hoe koud het was: er lag sneeuw!!! Woohoo!!! Dat is maf, een week ervoor zat ik nog in de zomer in Australie en opeens hier in de States in de sneeuw!!! Het weer was gelukkig wel heerlijk: strakblauwe lucht en een heerlijk zonnetje!!! De eerste stop in het National Park was bij de Bridalveil Falls. Maar vlak voordat we daar waren zagen we gewoon een coyote (wilde wolf) lopen!!! Whaa, foto maken!! Ik dus autoraampje open gemaakt, camera in de aanslag.... Coyote komt dichterbij... Whaah, camera gauw weg en raampje maar weer dicht... Shit geen foto, maar wel een geweldige ontmoeting met de natuur zo!!! De watervallen waren prachtig, alleen een beetje lastig te bereiken... De route ernaar toe was nl ondergesneeuwd en doordat het plat gelopen was was het spiegelglad geworden! Dus al glibberend en glijdend die kant opgelopen, wat foto's gemaakt en weer glijdend terug naar de auto. Vervolgens bij een groot open stuk land even wat sneeuwballen gegooid voordat we verder reden naar het informatiecentrum. Daar even info ingewonnen en gehoord wat een leuke wandeling zou zijn: naar de Yosemite Falls (de hoogste van de States: 800 meter hoog) en dan via een groot sneeuwveld naar de brug voor een mooi uitzicht naar de Half Dome (een enorme berg die eruit ziet als een halve bal). Superwandeling dus! Mooie foto's gemaakt, voorat we terug liepen naar de village waar we de auto geparkeerd hadden. even wat boodschapjes gedaan en naar de hostel terug gereden. Daar even gedoucht, omgekleed en de keuken in om het eten te maken. Laura maakte een heerlijke pastasaus en ik maakte (volgens haar) de perfecte spaghetti. Daarna nog even met mijn friends in Sydney gemaild om ze op de hoogte te houden en op tijd richting bed gegaan. Zondag 17 feb vroeg uit bed gegaan, aangezien we een lange rij-dag voor de boeg hadden. Onderweg nog met mijn mamsie en zusje gesproken en bij Red Rock Canyon CA even gestopt voor een lunch. Rond een uur of 16.00 reden we een enorme vallei in... Jep, onze bestemming die dag was Death Valley! Gevonden!!! Rond zonsondergang de eerste attractie al bewonderd: de Sand Dunes. Daarna maar doorgereden naar Beatty waar we in een motel incheckten en bij de lokale mexicaan even wat eten gehaald hadden. Ja, dit is maar even genoeg voor nu, ik ga maar richting bed denk ik... Ik zal morgen de rest van de verhalen tot aan nu wel even erop zetten, dus tot gauw!!! Veel liefs, Maaike February 12 Nieuwe foto's, maar nog even niet hier...Voor mijn collega's in Sydney heb ik mijn nieuwe foto's al even op Facebook gezet, maar nog niet op deze site.
Hier volgen dus even de links voor degenen die niet kunnen wachten tot ik de foto's in San Francisco op mijn site zet:
Laatste zaterdag in Sydney: http://www.facebook.com/album.php?aid=26846&l=3ae6a&id=604359061
Laatste vrijdag in Sydney: http://www.facebook.com/album.php?aid=26844&l=37584&id=604359061 Partytime met mijn collega's in Sydney: http://www.facebook.com/album.php?aid=26242&l=56d30&id=604359061 Maar ik beloof: ze volgen snel ook weer op mijn site!!!
En de verhalen probeer ik dan ook weer even up te daten...!!! Genoeg meegemaakt... ;-)))
Veel liefs, Maaik January 31 Werken, stappen en leuke collega's....Ja daar ben ik eindelijk weer even hoor!!! Veel gebeurd de afgelopen tijd, dus moet maar weer even alle verhalen bij tikken!
Ik ben in ieder geval mijn auto kwijt! Na een advertentie op gumtree.com kreeg ik veel reacties en voor zo'n AU$ 1700 (ongeveer 950 euro) heb ik mijn stationwagonnetje verkocht. Niet slecht, een verliesje van 270 dollar op een auto die eigenlijk de volgende REGO (soort apk zeg maar) in maart niet doorkomt zonder m te repareren voor minstens 1000 dollar. Arme backpacker die m nu heeft... Sorry!! Verder was ik dus naar een backpackershostel gegaan, aangezien ik wel eens genoeg van de gastvrijheid van Karen en met name haar vader gebruik had gemaakt. Ik zit nu in een kamer in de Billabong Gardens in New Town, die ik deel met 4 andere meiden. Vorige week nog gezellig met de Canadese Anna, die mij alweer wat tips over New York heeft toegestuurd. En deze week heb ik onder andere gezelschap van twee meiden uit Groningen, weer ff lekker hollands babbelen!! En, ik heb werk gevonden!!! Jawel, na een weekje afspraken maken om dakgoten te laten checken (gelukkig is dat alweer afgelopen... hahaha) ga ik nu langs de deuren om telefoon'abonnementen' te verkopen... Jawel, ik ben zo'n vervelend typje dat rond etenstijd aan de deur komt en je probeert een telefoonabonnemnet aan te smeren... hahaha!!! Ach, het is meer bezigheidstherapie voor mij, aangezien ik nog maar 2 weekjes moet (nou ja 1.5 week werken dus), maar goed, ik verdien er wel wat mee. Een basisloon en daarnaast per verkoop een commissie. En gelukkig werken we met een leuk team samen, dus kom ik die tijd wel door!!!
En ja naast het werken, wonen en auto verkopen heb ik ook weer lekker genoten van het nachtleven van Sydney. En tja, als er dan oud-bekenden van je in Sydney wonen voor een poosje is dat natuurlijk erg gezellig om dat met hun te doen! Ik stuurde mijn oud-klasgenoot (havo, lang gelee dus....) Martijn een smsje aangezien ik in dezelfde buurt werk als waar hij met zijn vriendin (ehm, verloofde) wonen. En ja hoor, ze waren in de buurt en dus ging ik gezellig met hem, Nicolien en een vriend van hun, Carlo, wat borrelen in een pub. Enorm gelachen en lekker bij kunnen kletsen over wat we allemaal gedaan hebben sinds de 'Oscar' (Oscar Romero, mijn middelbare school). Verder was ik ook nog met Karen te stappen geweest in het noorden van Sydney (geen idee meer welke suburb het was) en dat was ook weer erg gezellig! Samen met wat vrienden van haar zaten we gezellig aan de bubbly (champagne dus) en hadden we de boel lekker op stelten gezet. Echter ging er geen bus meer terug Sydney in in het midden van de nacht... Dus dan maar bij een stel gozers die we hadden leren kennen blijven crashen. Op de bank wel te verstaan (om misverstanden te voorkomen)... Die jongens moesten echter de volgende ochtend weer vroeg op pad, dus na een paar uurtjes op de bank moesten we alweer vertrekken... Even een hangover-ontbijtje bij de McDonalds gedaan en daarna de rest van de dag verpest in bed... ;-)
En de gezellige collega's waar ik nu mee samen werk, zijn ook goed in stappen. Dus na de eerste werkdag zijn we met zijn allen wat gaan borrelen na het werk om elkaar ook even wat beter te leren kennen. En aangezien het afgelopen zaterdag (26 januari) Australia Day was, spraken we met een groep af om dat met elkaar te vieren. Australia Day is om te vieren dat op 26 januari 1788 het eerste schip met Britse kolonisten in Australie aankwam. Allemaal lekker opgetut en in onze beste outfits spraken we af bij de Town Hall en liepen we met zijn allen naar Darling Harbour om daar een show van dans, zang, muziek en vuurwerk te bewonderen. Het was enorm druk, maar dat mocht de pret niet drukken. Nadat we hadden gepoogd om met het Australische volkslied mee te zingen (dat geen van ons kende, tja backpackers van all over the world he... maar Miloud en Alexandra deden nog het meest hun best... hahaha) begon het vuurwerk... Wat was dat prachtig zeg! Echt geweldig om te zien. Wellicht nog mooier dan dat van oud op nieuw! Daarna richting Circular Quay gegaan en daar gezellig wat geborreld bij de Ship in. Daar kwamen nog wat meer collega's aanlopen en leerde ik nog wat vrienden van die collega's kennen. Na wat borrels gedaan te hebben kwam er opeens een man voorbij met gele en groene ballonnen (kleuren van het Australische nationale elftal). Dus wij wat ballonnen van hem afgetroggeld... En tja, aangezien de Chipmunks altijd zo leuk klinken riep ik: oke, wie zingt er als een Chipmunk? Dus wij die helium ingeademd en met onze piepstemmetjes allerlei liedjes staan te zingen... Vooral het Zweedse liedje dat Alexandra en Anna gingen doen was hilarisch. Hahaha! Daarna nog naar een andere club gegaan om even heerlijk te dansen. Aangezien iedereen zijn ID moest laten zien bij de deur, duurde het even voor we allemaal binnen waren. En tja, daar sta je dan te wachten en word je meteen ten dans gevraagd. Mijn collega Jonny vond dat erg grappig geloof ik, hij had het er deze week nog over... hahaha! Verder dus heerlijk staan dansen met de meiden op 'Like a virgin', 'Girls just wanna have fun' en 'I wanna dance with somebody', SUPER!!! Daarna in de tuin van de club even met wat collega's staan kletsen en vooral met Matthew. Een ozzie, maar half italiaans (van pa's kant) en half Grieks (ja, van ma's kant dus). Samen met hem en een stel vrienden van hem (Oliver en zijn vriendin) namen we een taxi naar Matthew's auto en van daaruit gingen we naar Ricardo's huis om daar nog even verder te borrelen. Daar waren ook mijn collega's Alexandra, Jonny en Stuart. Nadat de meeste drank in het huis op was gegaan, zijn Matthew en ik in zijn auto richting mijn hostel gegaan. Wil alleen ff zeggen dat het erg gezellig was en dat het wel even duurde voordat we de straat van Ricardo uit waren... Nadat Matthew me afzette bij de Billabong Gardens kletste ik nog even met wat mensen die bij de receptie rondhingen en toen liep ik door naar mijn kamer. Shit... mijn sleutel... ik weet zeker dat ik die mee had... Matthew maar even gebeld... Maar die nam niet meteen op... Toen ie eindelijk opnam zei ie dat ie thuis was, en op de oprit gewoon in slaap was gevallen in zijn auto... Maar goed dat ik m effe wakker belde dus... Anyway, hij had mijn sleutel dus inderdaad (was in zijn auto dus uit mijn tas gevallen), maar gezien zijn vermoeidheid kon ik hem niet weer een half uur laten rijden om mijn sleutel te brengen. Dus maar mijn kamergenootjes wakker gemaakt... Gelukkig was er eentje in bed, want de rest was nergens te bekennen (tja, feesten in Sydney laat je op de raarste plaatsen slapen nietwaar?). Behoorlijk kwaad deed ze de deur open, maar gelukkig vertelde ze me de volgende dag dat het niet erg was... Fjoew... moet nog een poosje die kamer met haar delen, dus dat scheelt weer... Zondag verder weinig gedaan. Maandag was het een vrije dag voor de meeste mensen omdat Australia Day in het weekdn viel (net als wanneer Konninginnedag op zondag is), maar nee, wij moesten werken... Dus wij aan de slag en na een paar uurtjes werden we alweer opgehaald omdat Miloud ons wilde spreken. Hm, geen idee waarvoor? Nou ja, we kregen dus te horen dat we helemaal niet hadden moeten werken en dat we dus weer richting de city gingen om daar dan maar met zijn allen te barbecuen. Ach ook wel een leuk plan. De verkopen lukten toch al niet, dus een gezellige bbq kwam wel gelegen.
Zoals jullie lezen vermaak ik me nog wel even hier (met name nu het werk heel wat opgeleukt is door mijn fijne collega Matthew). Nog maar 12 nachtjes slapen hier en dan vlieg ik dus naar de States!!! De plannen voor daar vorderen ook al steeds meer met Laura en ik kijk daar dus erg naar uit!!! Joehoe!!!
Veel liefs, Maaike January 21 Jeetje....Ik heb net toch op een knop gedrukt... 'Bevestig hier uw vlucht en betaling...' Jawel, ik heb het geboekt....
Lieve allemaal, die mij zo enorm erg gemist hebben: ik kom terug!!!
Eindelijk, op 16 maart om 13.00u lokale tijd zet ik weer eens voet op eigen bodem (ehm, waar is dat eigenlijk?? ;-) ) en kom ik weer aan in Nederland!!! Nog maar 8 weekjes, begin maar af te tellen!!! Voor de vluchtgegevens: vraag maar!
Verdere info: ik ga naar huis via de Verenigde Staten. Op 12 feburari zal ik daar heen gaan en met Laura uit Sacramento (zij woont daar, ik ken haar van Cairns, Australie) een roadtripje van een week maken en daarna op de een of andere manier van de westkust naar de oostkust (waarschijnlijk via het zuiden, wil graag naar New Orleans met de jazz daar...), om dan dus op 15 maart vanuit New York naar Europa te vliegen en daar op zondag 16 maart aan te komen.
Liefs Maaikie
PS zal snel weer even de verhalen updaten, maar ben voornamelijk aan het werk-zoeken, onderdak-zoeken en auto-verkopen geweest... January 14 Nummer 23.000!!!Check ik even de statistieken van mijn site, zie ik dat nummer 23.000 net langs is gekomen!!! 23.000 hits dus al hier!!! joehoe!!!
Ik weet niet wie het was (iemand via mijn hyves-site), maarre leuk dat je even komt kijken op mijn site!!
Liefs Maaike January 10 De feestdagen weer overleefd!!Allereerst wil ik vandaag 10 januari ff mijn zusje Rosan feliciteren met haar 26e verjaardag.
En ja, inderdaad, ik heb alle feestdagen weer overleefd! De kerst, oud en nieuw... En tja, ik moet maar weer eens vertellen hoe ik dat allemaal doorgekomen ben!
Eerste kerstdag beetje uitgeslapen en gezellig met Karen ontbeten. Gelukkig had ik even wat wijn en chocola ingeslagen als cadeautjes want Karen had voor mij ook allerlei leuke dingetjes gekocht. Een oogpotlood (die van mij was er echt helemaal doorheen...), wat snoepjes en een blok heuse Gouda-kaas. Hahaha, erg leuk!! Van haar vader Ken en diens vriendin Louise kreeg ik een setje van bodylotion en douchegel, altijd handig!! Daarna klaargemaakt om weg te gaan, want we zouden gaan lunchen bij de broer van Karen, Andrew en diens vriendin Claudia. Daar aangekomen meteen met hun kennis gemaakt. Claudia komt oorspronkelijk uit Chili en ze houden ook allebei erg veel van reizen, dus meteen genoeg gespreksonderwerpen. Ze hebben ook twee geweldige kleine kereltjes, Cailan van 16 maanden en Sebastian van 3 weekjes... Ik moest meteen denken dat een vriendin van me ook 3 weken voordat ik wegging een zoontje had gekregen en dat die dus nu 16 maanden is... Jeetje wat een verschil ook tussen die twee leeftijden... Zo lang ben ik dus al weggeweest!! Ook de moeder van Karen, Carol, was er en de lunch was erg lekker. Later kwamen ook de zus van Karen, Michelle, en haar man, Kevin, en hun dochtertje Tegan van 18 maanden langs. Dus ja, iedereen was aanwezig en konden de cadeau's tevoorschijn gehaald worden. De kids werden goed verwend door opa en oma en vooral Cailan was erg blij met zijn Wiggles-spulletjes... Dat jochie is daar zo'n enorme fan van, dat als je de naam maar noemt, hij meteen naar de tv rent om te kijken of ze daar misschien te zien zijn... Zo lief ook zoals ie mee stond te dansen met de dvd op al die liedjes... hahaha! Claudia en Andrew hadden ook voor mij een cadeautje, een strandmatje. Echt erg leuk!! 's Avonds nog even naar Carols by Candlelight op tv gekeken en daarna afscheid genomen van karen. Die zou namelijk een nachtje bij haar moeder slapen en daarna naar Brisbane vliegen voor een festival van 2 weken daar in de buurt waar ze aan de slag moest. Op boxingday (2e kerstdag) weinig gedaan, even gekeken bij de uitverkoopjes die op die dag overal zijn, maar wat een gekkenhuis zo in alle winkels... Voor diverse winkels stond er gewoon een rij om naar binnen te mogen... hoe erg kan het zijn nietwaar?
Met New Years Eve (ehm, oudejaarsavond dus...) had ik met Dan en Bobby afgesproken. Ze stuurden me een sms dat ze bij een of ander park waren bij de Rushcutters Bay. Dus ik die kant op met de bus en treins, helemaal opgetut in 'Carrie Bradshaw'-style. Genoeg bekijks meteen toen ik daar op Karen's zilveren pumps door de treingangen liep... hahaha!!! En diverse mensen die opeens aan mij de juiste perrons gaan vragen... Ehm, don't know? hahaha! Bij Edgecliff Station aangekomen even de weg gevraagd naar het park bij de Bay en dat dus snel gevonden. Maar goed, het was daar dus erg druk en ik wilde niet overal tussendoor gaan lopen om de jongens te vinden... Even bellen dus... Hm, het was nog niet eens 00.00u, maar ik kwam er al niet meer doorheen... Shit... Smsje dan maar... Reactie terug... nog niet te vinden... weer smsje... geen reactie... nog een smsje en maar proberen te bellen... na zo'n 45 minuten had Dan mij eindelijk gevonden... Pfff... Gelukkig wss het nog maar 23.00u, dus konden we nog even samen feesten in 2007. Meteen voorgesteld aan veel mensen waaronder een paar Nederlanders en daar dus even in het Hollands mee kunnen kletsen (wat gaat dat dan moeizaam als je allebei zo gewend bent om in het Engels te babbelen...) Verder kreeg ik van diverse mensen ook borrels aangeboden, want een bar was er niet aanwezig en ik had niets meegenomen (wist niet van tevoren dat we in dat park zouden feesten). Dus maar goed dat iedereen inmiddels zo bezoper was dat ze zelf niet zoveel meer hoefden en mij maar dronken wilden krijgen... hahhaa! En ja, 10... 9... 8... 7... 6... 5... 4... 3... 2... 1... dan is het 00.00u....!!! Happy Newyear everybody!!! En toen dus genieten van dat prachtige vuurwerk aan de rivier en bij de Harbour Bridge... Op 5 verschillende plaatsen werd synchroon dus vuurwerk afgestoken, dus gingen er op 5 plaatsen hetzelfde witte geknal, en daarna 2 rode en 4 groene erachteraan... Wat mooi! Ook vanaf een aantal kantoorgebouwen in de stad werd her synchroon wat afgestoken. Begreep uit de krant dus dat het allemaal computergestuurd was en dat was dus goed gelukt! zo'n 12 minuten mooi vuurwerk!!! Daarna nog verder gefeest in het park en even op Kings Cross en rond een uur of 4 liep ik weer richting mijn bushalte... Onderweg nog diverse nieuwjaarswensen gekregen, waaronder van een sexy Italiaan en zijn vriend... Dat accent is zo schattig he... ;-) En nog een gozer die meteen mijn beste vriend wilde spelen en zijn arm om me heen legde. Ik had hem maar vriendelijk verteld dat ik daar niet van gediend was. Gelukkig vatte ie het goed op en kreeg ik nog een smakkerd op mijn wang en nogmaals een happy newyear voordat ie wegging... haha!
Verde dus druk bezig geweest met een baantje zoeken... Maar ja, ondanks dat het dus druk is in zo'n zomervakantie, zijn er ook zat studenten vrij... en de baantje die ik dus evt wil zijn al snel ingepikt... Ach, het komt wel goed, ik vind wel wat... Ook nog geprobeerd diesel in mijn auto te gooien, terwijl ik dus echt al zo'n 5 maanden loodvrij tank... Geen idee hoe ik daar opeens bij kwam, maar ik stond dus gewoon te wachten voor een pomp waar ze diesel hadden terwijl de andere pompen met loodvrij gewoon vrij waren.... En dan dus echt helemaal die slang losklikken waar de waarschuwing opstaat: 'this is diesel'... En proberen die te grote slang in de tank te krijgen... Ik zelfs nog vragen aan iemand of de dieselslang altijd groter is, omdat het echt niet paste... Waarop hij mij vraagt: are you sure you have a diesel-car (aangezien hier eigenlijk alleen trucks en 4wheel drive auto's dus diesel hebben)? Ehm... Heb maar op mijn blondst gekeken en gezegd... oh no, you're right, don't know why I try this... pfff... jeetje, waar zat ik met mijn gedachten??? Anyway, heb mijn auto inmiddels ook te koop staan, kan ik dat soort fouten niet meer proberen te maken. En ja, daar rij ik dus rond, met For Sale-biljetten op de auto waarop mijn nummer staat zodat ze me kunnen bellen. Nou, heb inmiddels 2 huwelijksaanzoeken, 3 hijgers, maar nog geen serieus bod gehad... ;-) Wacht dat dus nog maar even af...
Nou, ik ga zo even kijken of ik ergens een borrel kan halen, want mijn zusjes verjaardag moet wel een beetje gevierd worden he?
Veel liefs en dikke knuffel,
Maaike December 31 Sydney luidt 2008 in!!!!Jaha, hier was ik bij:
-----------------------------------------------
Sydney luidt 2008 in SYDNEY - De grootste stad van Australië, Sydney, heeft dinsdag (plaatselijke tijd) met een groots spektakel het nieuwe jaar begroet. Meer dan een miljoen mensen hadden zich rond de baai van de stad verzameld om te zien hoe boven het Opera House en de Harbour Bridge spectaculair vuurwerk ontplofte. De organisatie besteedde alleen al aan het vuurwerk ruim 350.000 euro, aldus dagblad Sydney Morning Herald maandag. Een tiental computers coördineerde meer dan 100.000 technische effecten. Meer dan 1700 agenten beveiligden het evenement. Elders in Australië, in Melbourne, moesten bij temperaturen van 41 graden zeker 25 oververhitte feestvierders in ziekenhuizen worden opgenomen voor behandeling. (Bron: www.telegraaf.nl)
-----------------------------------------------
En wat was het inderdaad mooi!!! Mooi gechoreografeerd ging het vuurwerk vanaf diverse plaatsen synchroon de lucht in, zelfs vanaf een aantal hoge kantoorgebouwen werd prachtig vuurwerk afgeschoten!!! Wauwie!!! Maarre, nu is het tijd voor mijn bedje....
Voor iedereen: Happy New Year, ondanks dat het bij jullie nog even duurt... hahaha!!!
May all your wishes come true in 2008!!! Keep on living the life of your dreams!!!
Heel veel liefs,
Maaikie December 24 Tussen Sydney en Brisbane en weer terug...Ja, maandag 10 december reed ik vanuit Sydney naar het noorden, met al stop voor die dag: Port MacQuarie. Ik kon daar echter niet een goedkope camping vinden, dus wat rondgereden in de omgeving tot ik wel iets kon vinden voor mijn budget. De volgende dag ben ik naar het koala hospital gegaan. Hier worden al die koala's verzorgd die door branden en ongelukken dusdanig gewond zijn dat ze niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Ik kreeg een goeie uitleg van een verzorger, Jules. Sommige koala's zijn dusdanig gewond geraakt dat ze daar permanente bewoners zijn geworden, door de medicatie en dergelijke die ze nodig hebben. Een paar andere zijn van die terugkomers, dat ze nadat ze uitgezet zijn in de natuur binnen een jaar weer een ongeluk hebben gehad en weer terug zijn. Het koalaziekenhuis heeft wel veel geld nodig om deze beestjes te kunnen blijven verzorgen en helpen te herstellen. Hiervoor is maandelijks zo'n AU$ 15.000,- nodig (ongeveer 10.000 euro) aan medicijnen, opvang en verzorging. En dan te bedenken dat er geeneens loonkosten in zitten, aangezien alle medewerkers vrijwilligers zijn (en gelukkig zijn er daar genoeg van, zelfs op een wachtlijst). Wil je dus meehelpen: ga naar www.koalaziekenhuis.nl en adopteer een koala voor een jaar. Tevens wil ik weer even aandacht vragen voor www.whc-cambodia.org en www.colt-cambodia.org, de twee weeshuizen waar ik even had meegeholpen vorig jaar. Even in de kerstgedachte: alle steun is welkom!!! Ga naar de sites en bekijk hoe je je eindejaarsbonus eens op een nuttige manier kan besteden!!! Merry x-mas to you all!! :-))) Na het bezoek aan het koala hospital ben ik even rond gaan lopen in Prt MacQuarie, maar dit was echter 'weer een strandplaatsje'. Daarna dus richting Coffs Harbour gereden en uitgevonden waar ik kon gaan kamperen voor die nacht. Aangezien ik naar Dorrigo National Park wilde en daar in de buurt een camping was, besloot ik alvast die kant op te rijden. Dorrigo ligt echter in de bergen van het Great Dividing Range en dus moest ik met de auto even flink de hoogte in. En tja, aangezien het een tropisch gebied was, reed ik al snel in de mist en regen... Op bochtige weggetjes... Maar goed, ik redde het tot aan het plaatsje Dorrigo en kon daar al snel de camping vinden. Het bleef echter regenen en dus sliep ik maar in de auto. De volgende dag was het gelukkig droog en kon ik met een mooie wandeling in het National Park beginnen. Eerst even wat info ingewonnen over de te lopen route en begrepen dat ik muggnspray op mijn schoenen, sokken en benen moest doen... Nee niet tegen de muggen, maar tegen de bloedzuigers... Nee ik had niet van die mooie bloedzuigersokken die ik jaren geleden in Thailand had (zie mijn verhalen van Thailand, 6 jaar terug), dus mijn benen maar flink besprayd. Maar wat een mooie wandeling zeg, echt een tropische regenwoud met een mistige nevel. Prachtige bomen, struiken, planten, bloedzuigers.. Whaah, bloedzuigers!!! Ja, de muggenspray was blijvkbaar niet zo bestand tegen bloedzuigers, want al snel vond ik er eentje op mijn schoen... Juk, snel eraf gewipt met mijn nagel en mijn andere schoen maar even gecheckt... Whaah, nog 4 andere!! Gelukkig nog allemaal op mijn schoen en waren ze nog niet aan hun dracula-avontuur begonnen. Snel die ook eraf gekieperd en verder maar snel doorgelopen. Het moet een grappig gezicht zijn geweest om achter mij te lopen. Elke 100 meter checkte ik mijn schoenen en benen wel van alle kanten. Ik moest regelmatig nog wat van die vampiertjes van mijn schoenen afwippen en eentje zelfs van mijn sok. Maar verder waren ze niet gekomen. Op de wandeling heb ik twee prachtige watervallen gezien, waaronder eentje die over een overhangende rots valt en waar je dus achterlangs kan lopen, geweldig! Ook nog de vogelwandeling gedaan en veel verschillende vogels gehoord, maar helaas niet gezien. Het begon wel te regenen tijdens de wandeling, maar goed, mijn mooie knalgele regenponcho aangedaan (zou dan als Big Bird (Pino) toch wel vogels moeten aantrekken? Trok echter alleen maar meer bloedzuigers aan...) en doorgestapt. Teruggekomen bij het infocenter even rondgelopen en daarna nog even de Skywalk gedaan. Dit was een soort van boardwalk langs wat bomen en naar de open ruimte van de berg af. Beetje lastig uitleggen, maar het was een soort van steiger die van de berg af ging zeg maar... En daar zou je dan een prachtuitzicht hebben van de berg en omgeving. Not... Door de regen en mist zag ik slechts 100 meter en dat was het dan wel. Ik was in ieder geval wel op tijd klaar met de wandelingen, want toen ik terugging naar de auto begon het vreselijk hard te regenen. Dus maar weer naar de kust gereden naar Coffs Harbour, waar ik even geluncht had voor ik verder reed naar Byron Bay. Het bleef regen dus daar op de camping maar weer in mijn auto gebivakkeerd, die overigens wat meer lekt dan ik dacht... Hm, moet m maar op een droge dag verkopen denk ik...
In Byron had ik de volgende dag mijn foto's even op cds gezet en reed daarna door richting Brisbane. Even het stadscentrum in mijn sofinummer (taxfilenumber) te regelen zodat ik aan het werk kan hier in Australie en richting New Farm gereden, via de supermarkt en bottleshop voor wat lekkers en wat flessen wijn en daarna naar het huis van Chrissy en JD gegaan. Daar werd ik weer met open armen begroet door JD en ook Morgan, de oudste van mijn achternicht Leesa uit Nieuw Zeeland, en zijn vriendin Michelle waren aanwezig. Erg leuk om ze weer te zien. Even meegeholpen met het diner en rond 19.15 kwam Chrissy ook aan en konden we aan tafel. Heerlijk gegeten van mijn vroege kerstdiner met familie (tja, je moet wat aan de andere kant van de wereld). Ook at ik weer eens wat nieuwe groente, squash.. Die leek op een klein soort pompoen, geel met een groen stukje, en smaakte als courgette. Ja, JD weet hoe hij het diner nog even wat bijzonderder kan maken! Na het eten even afgewassen en daarna weer een five crowns gespeeld, het kaartspelletje dat ik in Nieuw Zeeland had geleerd van de familie en nu eindelijk weer eens speelde dus. Moest er weer even inkomen, maar had toch weer wat rondes gewonnen. Het spelletje werd af en toe echter wel onderbroken door wat possums in de tuin. Ik heb daar nog wat mooie foto's van kunnen maken, ook al zag je op sommige slechts een silhouet en glimmende rode oogjes. Heb hierdoor zelfs ook een vleermuis en een gekko op de foto (nou ja, alleen hun oogjes dus! hahaha!!)! Rond 0.00u lekker op de bank gaan slapen, dit was wel erg comfortabel na het slapen in de auto en in de tent. Vrijdag werd ik weer vroeg wakker doordat Chrissy en JD geen gordijnen in de woonkamer hebben hangen, maar ik had wel heerlijk geslapen. Even ontbeten en toen met Chrissy en Michelle naar de gym, Bodywise, gegaan voor het Japanse Badhuis. Slechts door een schoonheidsbehandeling te nemen konden we daar gratis gebruik van maken, door coupons die Chrissy voor Michelle en mij had. Dus slechts door even onze wimpers te laten verven (wat errug handig is en het goedkoopste was), mochten we heelrijk dobberen in de verschillende baden... Bubbelbaden (warm en koud), sauna, stoombad, infraroodsauna, scrubruimte... Helemaal glanzend kwamen Michelle en ik er weer vandaan. Daarna Morgan thuis opgehaald en met zijn drieen naar Redcliffe gereden waar we even fish n chips hadden gedaan, wat op het strand hadden gelopen, wat shopjes ingeweest waren voor de kerstcadeautjes die M&M moesten kopen en nog even een ijsje gehaald hadden. Thuis gekomen was Chrissy druk aan het werk en lag de woonkamer bezaaid met kleding voor een volgende opdracht, dus besloot ik om maar lekker vene buiten te zitten in het zonnetje om te schrijven en te lezen. Rond 19.00u vertrokken we naar Southbank waar we na even rondlopen een tafeltje geregeld hadden bij een Grieks restaurant. Want tja, ondanks dat bij de iongang stond dat ze vol waren wist Chrissy zich naar binnen te babbelen en had ze zo een tafeltje voor 5 geregeld. En ik maar blijven smilen naar de obers, want dat zou vast wel helpen, aldus Chrissy. hahaha! Het was heerlijk eten (ik had Greek mazethes, allerlei griekse gerechtjes op 1 bord, jummie!) en tijdens het eten gaven de obers nog even een leuke dansshow weg. Want ja, wat is een Grieks restaurant zonder een heuse Zorba-dance nietwaar? Daarna naar huis gegaan en weer op de bank gaan slapen. De volgende dag had ik iets langer geslapen en werd ik gewekt door Chrissy die de mokken voor de thee pakte en meteen ook een kop voor mij maakte. Met Michelle en Morgan ben ik na het ontbijt nar de Fortitude Valley gegaan om even over de markt te slenteren en daarna de stad ingelopen voor hun kerstshopping. Terug namen we dus bus, die we gewoon gratis mochten nemen van de chauffeur (nee ik had niet eens geknipoogd naar m) en ik moest nog even vreselijk lachen om een oude vent die in de bus zat met een vreselijk slechte toupet... Waarom denken sommige mensen toch dat ze hun kale kop beter kunnen verbergen onder een pikzwarte toupet in bloempotmodel (geloof me, JP's kapsel is er niks bij), dan het gewoon te showen? Hm, misschien deed deze man het wel tegen de vreselijke Australische zon... Maar dan nog, ik denk dat dat plastic gekiebel op je hoofd erger is dan een beetje ijdeltuiterij... Zaterdagavond gingen we naar de Bowls Club in Camp Hills. Normaal gesproken gaan hier alleen 65+'ers heen, en durf je je als jongere er niet te vertonen, maar deze zaterdag was het 'Shoes-off'-bowls, wat inhoudt dat de jeu de boules dus gespeeld wordt op blote voeten en iedereen, dus zonder de speciale vereiste schoenen, de green mag betreden. Even kennisgemaakt met wat kennissen van Chrissy en Jd die daar geweldig stonden te jammen en heerlijk muziek maakten. Toen bij de pooltafel even wat Thais gegeten en onverwacht kwamen daar ook de vrienden van C. en JD aan die ik in juli had leren kennen: Dominique, Gabriel, Andrew, Paul. Erg gezellig om die weer te zien en even verteld wat ik de afgelopen maanden allemaal had uitgespookt in Australie. Zondag nam ik afscheid van iedereen na een heerlijk ontbijt (JD is echt een superkok) en reed ik weer naar het zuiden richting Sydney. Ditmaal was de overnachtingsstop in Kempsey, waar ik mijn auto wel mocht parkeren op een camping om erin te slapen. Maandag reed ik van Kempsey naar Sydney, waar ik 's avonds bij Karen aankwam en daar mag verblijven. Van de week veelal op zoek geweest naar een baantje, maar dit lukte helaas nog niet zo (tenminste niet in de baantjes waar ik voor probeer te solliciteren). Vrijdagavond waren Karen en ik, met wat vriendnnen van haar, te stappen geweest in de stad. Het was erg gezellig druk bij de Operabar, de bar onder the operahouse, aangezien het de laatste vrijdag (en voor de meesten dus werkdag) voor kerst was. Rond 21.00 konden we zelfs genieten van wat vuurwerk dat vanaf een boot voor de Harbour Bridge werd afgestoken. Geen idee waarvoor, maar het was wel erg leuk om te zien. Daarna zijn we naar de Orient Hotel gegaan (tja, een bar heet hier soms ook een hotel, beetje verwarrend dus...) en konden we even dansen op gezellige live-muziek. Toen ik aan de praat raakte met Dave, een jongen die van oorsprong uit Hongarije kwam, raakte in Karen en haar vriendin Suzanne een beetje kwijt in de drukte. Ach, ik vind ze wel weer. Tot ik later opeens een telefoontje kreeg van Karen. Hm, ga toch maar even naar haar op zoek. Ik kon toen Suzanne wel vinden, maar die wist ook niet waar Karen was. Ach, we feesten gewoon door, zei Suzanne. Maar na een poosje dacht: laten we toch maar ff checken of ze misschien buiten is. Dus Suzanne liep naar buiten en kwam toen bij mij vertellen dat ze de kroeg uitgezet wordt. Hm, kan best zijn dat datzelfde met Karen gebeurd is, dacht ik toen. En ja hoor, buiten kwamen we al snel Karen ook tegen. Nou ja, dan maar naar een andere kroeg, waar de dames ondanks hun beschonken toestand wel naar binnen mochten. Daar nog even een water gedronken (ik had de auto halverwege staan en wilde daarmee wel nog kunnen rijden) en daarna werd ik door Dave naar de bushalte gebracht. Zaterdag overdag wat in de stad rondgehangen en naar diverse 'straatkunstenaars' gekeken die voor de kerst nog even een zakcentje wilden ophalen. 's Avonds was ik echter zo moe dat ik rond 20.00u op mijn bed plofte, om pas om 08.00 weer wakker te worden zondagochtend... Zondag hadden we een lunch van oudklasgenoten van Karen, wat erg gezellig was. De meesten van hun hadden al kids en ik vermaakte me prima met die kleintjes, sommigen waren dan ook zo schattig. Oook verder weer heel wat mensen verteld van mijn reis en gehoord dat sommigen van hun niet eens in alle staten van Australie geweest waren. Best maf, maar ja, ik ben dan ook niet eens in alle landen van Europa geweest (...hmm ideetje voor een volgende reis...?). na de lunch reden we via de wijk waar Karen heeft gewoond naar Newport, waar we een feestje van een andere vriendin van Karen hadden, Sylvia, die jarig was. Gezellig daar gezeten, wat gegeten en zitten kletsen. Daarna naar Manly gegaan waar we nog even gingen stappen en daarna weer naar huis om in bed te duiken...
En ja, dan is het vanavond Kerstavond. Best wel weer een raar idee om weer niet thuis te zijn met de Kerst. Het weer is hier ook niet echt kerstweer, voor mij dan: heet, zonnig, strakblauwe lucht, bikini aan, op het strand een koel wijntje doen... Hmm, niet echt de typische kerst voor mij... Maar ik ben benieuwd hoe het dit jaar weer gaat verlopen voor mij!!!
Veel liefs en dikke Kerstknuffels voor iedereen,
Maaike
December 18 Happy holidays!!!Ik wil alle lezers en bezoekers van mijn site even een hele fijne kersttijd toewensen en alle goeds voor 2008!!!
Keep on living the life of your dreams and make all your wishes come true!!!
Veel liefs, Maaike
xxx
PS de site is overigens nog steeds een hit! Inmiddels alweer het aantal van 22.000 hits overschreden!!! December 10 Eindelijk in Sydney!!!Ja ja, na een aantal dagen in Merimbula te hebben vertoefd zijn we eindelijk in Sydney aanbeland!!!
In Merimbula verbleven we dus van maandag 26 november tot dinsdag 4 december. Het was zo'n heerlijk park, met dat zwembad, bubbelbad en doordeweeks een pannekoekenontbijt... en dat voor slechts 10AU$ per persoon per dag! Het weer was ook wel lekker dus wat daagjes op het strand gelegen. Toen we daar op zondag lagen was het erg gezellig druk en vermaakten we ons goed, totdat er een man naast ons kwam staan en iets zei als: you are so damn hot.... Whaahhh!!! Wegwezen!! Aangekleed (helemaal als je dus in je bikini ligt is zo'n opmerking enorm intimiderend...) en wel liepen we dus snel van het strand weg en zagen we de vrouw waarmee we die man eerder hadden zien lopen (toen liep ie ook al zo te staren...). Aan die vrouw gevraagd of ze hem kende en ze gaf aan dat hij bij 'hun was gekomen via een agency'... Wat voor agency dat dan ook moge zijn, we hadden inmiddels wel door dat die man een soort van stoornis had. Maar ja, als ie dan voor een of andere sexuele stoornis onder behandeling is, waarom laat je hem dan zo rondlopen op het strand met allerlei halfnaakte dames?? We hadden geen zin om daar nog langer te blijven ondanks dat de vrouw hem tot de orde zou roepen en dus gingen we naar een ander strandje, waar ook het mannelijk gezelschap wat ouder (ipv al die pubertjes op het eerste strand) en aantrekkelijker was... hahaha! Verder was op vrijdagavond een soort van gratis barbecue op de camping, er werden worstjes gebbqd en met brood, uien en saus, kon ik daar heerlijk van smullen. Alexis helaas niet, aangezien ze dus vegetarisch is... Maar goed, wel een flessie wijn erbij en gezellig met wat andere mensen van de camping zitten kletsen. Het was eengezelige boel tot om 22.02u een dame aan kwam lopen: het is nu tien uur geweest en dus tijd dat het stil wordt! Wooow, oeps!!! Sorry! Rond 22.15 dus maar stilletjes vertrokken en de tent ingegaan. De volgende dag kwamen we haar tegen in het zwembad en ze vroeg mij: jij was toch niet bij die luidruchtige groep van gisteravond he... Ehm, jawel... sorry!!! Ze geloofde haar man niet toen hij zei dat het die Dutch bitch wel zou zijn.... What??? Moi??? Ach ze wisten alleen dat ik Nederlands was en aangezien ze wat slechte ervaringen hadden met ontmoetingen met Nederlanders was het dus al gauw bitch... :-((( Mensen, we moeten we ons imago van leuke gezellige mensen hoog houden hoor!!! Ik was daar dus maar gauw mee begonnen met Pat (zoals die dame dus heette) en haar man Jeff. Uiteindelijk heel gezellig met ze zitten kletsen en veelal zitten lachen (die avond kregen we zelfs een 4 liter pak wijn van haar). Pat was behoorlijk recht voor zijn raap, maar daardoor juist ook erg grappig en gewoon eerlijk. Die middag kwam er ook een enorme groep kongens aan van een jaar of 20 die uiteraard met de nodige borreltjes een gezellige boel ervan maakten... Dus met zijn allen het bubbelbad in... Waar ik, Alexis, Pat en Jeff ook inzaten... beetje krap, maar het was wel lachen met die bijdehante jongens. Het was weer eens wat anders dan de oudere mensen en jonge gezinnetjes die voornamelijk op de camping verbleven. Ook hadden we in Merimbula nog wat regen gehad en ik geloof dat de mensen nogal wat medelijden hadden met die twee meiden in de tent (wij dus...). Want naast de wijn die we van Pat kregen, lag er ook op een ochtend een zakje met wat vers fruit naast de tent... Aaahhhh, wat lief toch!!! Verder heb ik nog een lesje in mango snijden gehad toen we dat op een ochtend bij de pannekoeken wilden hebben. Tja als je een beetje zit te klooien met die mango's, willen mensen je graag laten zien hoe het wel moet geloof ik... Bijna iedereen begon zich ermee te bemoeien (niet dat ze elkaar tegen spraken, maar steeds elkaar aanvulden en herhaalden... pfff...) en na 15 minuten kon ik eindelijk van mijn mango genieten... hahaha!!!
Dinsdag 4 december reden we dus van Merimbula richting Sydney. We stopten onderweg in Batemans Bay voor de lunch en besloten in Ulladulla (hoe kom je toch op al die namen...) de tent op te zetten. We hadden nog even gezocht op de camping of we Pat en Jeff konden vinden, aangezien zij ook naar Ulladulla zouden gaan. Na een rondje lopen dachten we ze eindelijk gevonden te hebben, een stel wandelend over de camping, man met wit haar, vrouw met geblondeerd haar. Dus wij achter die twee aan... Totdat de man zich omdraaide en we zagen dat ie een baard had... Hm, dat had Jeff niet... Subtiel dus weer weggelopen en wederom gelachen om ons geweldige speurneustalent... (not... ;-) ) Woensdag de 5e van december (nee geen cadeautjes voor mij...) reden we van Ulladulla door naar Sydney, het was immers nog maar 300 km... Onderweg nog even gestopt voor lunch en om wat biertjes te halen voor Barry, de verre kennis van Alexis (hij is de broer-van-de-man-waarmee-de-tante-van-Alexis's moeder-mee-getrouwd-is.... pfff... als ik het goed heb begrepen... hahaha) waar we in Sydney bij zouden verblijven. In Sydney even rondgereden richting Kings Cross waar Daniel en Bobby verbleven (die we kenden vanuit Cairns), maar helaas waren ze niet in hun hostel aanwezig. Daarna dus maar naar Neutral Bay doorgereden waar Barry woont. Over de Harbour Bridge dus!!! Vond het helemaal geweldig om over de Bridge te gaan en heb ook een glimp van The Operahouse opgevangen!!! Geweldig, ik ben nu echt in Sydney!!! We hadden alleen een adres van Barry en we dachten: ach we kijken we of we het kunnen vinden. Nou nee dus. Barry dus maar ff opgebeld en die gaf ons wat aanwijzingen en als het niet zou lukken mochten we hem weer bellen. Dus nieuwe poging gedaan... En aangezien we ons niet wilden laten kisten bleven we maar rijden tot we het zouden vinden... Nee, wij zijn geen dametjes die je het 4 keer moet vertellen voor we de weg goed hebben... Nee, we rijden liever een half uur rond om dezelfde blokken ('het moet hier toch ergens zijn...???') om het uiteindelijk 1 blok verderop te vinden... Pffff... het duurde dus even, maar we hadden het gevonden hoor!!! Toen nog de sleutel bemachtigen op een ingenieuze wijze, aangezien Barry later thuis zou zijn aangezien ie zijn dochtertjes op moest halen.... Het leek wel een Bassie en Adriaan-aflevering 'Op zoek naar de sleutel'... Doe even alsof de volgende zin door Adriaan wordt voorgelezen van een papiertje dat Bassie gevonden heeft: 'Klim over de reling van de veranda, ga naar de speelgoedkeuken van Barry's dochters, kijk in de koelkast daarvan en naast de plastic kippebout en watermeloen, ligt de sleutel...'. Alexis maakte de versie echter iets anders: 'Klim over de reling van de veranda, scheur je broek, klim weer terug en laat Maaike met haar soepelere broek over de reling van de veranda klimmen en laat haar naar de sleutel zoeken in de speelgoedkeuken-koelkast....'. Jep, Alexis scheurde dus haar broek.... Mijn broek bleef gelukkig heel en we konden dus Barry's huis in. En ja, daar zit je dan. We mochten het ons gemakkelijk maken, maar ja, aangezien we Barry dus niet kenden ga je niet op de bank hangen en de koelkast (nee niet die met de plastic kippebout) leeg halen... Dus wij netjes op de bank zitten, een glaasje water erbij en maar wachten... Pfff... Wat duurt de tijd dan lang zeg... We wisten ook niet precies hoe laat Barry er zou zijn. Op een gegeven moment besloten we maar om naar de supermarkt te gaan om ons avondeten te halen. Toen we terug kwamen was hij inmiddels thuisgekomen en konden we ons eindelijk voorstellen aan hem en zijn twee dochtertjes Chloe van 6 en Holly van 4. Aangezien we wisten dat we in de bedden van de meisjes zouden slapen, vroegen we ze om ons de weg te wijzen naar hun kamer. Giechelend liepen ze voor ons uit en showden ze ons de kamer. Lekker roze en met veel kindertekeningen, erg schattig!! Om ze dus maar te bedanken dat we in hun bedden mochten slapen, hadden we voor hun beiden een Barbie-pop gekocht en die dus gegeven. Helemaal blij die twee meiden!!! En Barry was ook erg blij verrast met de biertjes die we voor hem in de koelkast hadden gezet (naast de plastic kippenbout..? ;-) ). Die avond gezellig zitten kletsen en met de meisjes gespeeld en wat gegeten. Daarna dus richting bed gegaan. De volgende ochtend kwamen de meiden rond 8.15u onze kamer binnen om ons gedag te zeggen. Echt superschattig die twee. Die dag zijn we door Sydney gaan lopen. Met de bus naar de stad en daar dus richting de Botanic Garden gegaan om wat foto's te maken. Toen doorgelopen richting de rivier en eindelijk the Operahouse in volle glorie kunnen bewonderen. Vanaf een afstandje (Mrs Macquarie Point) even wat foto's gemaakt van het gebouw tot mijn camera weer eens een error aangaf..... Whaaa, nee niet weer!!! Bleek een memorycard error te zijn en ik kon dus geen foto's meer maken... GRMBL.... Kon dus geen foto's meer maken the Operahouse van dichtbij en ook de Harbour Bridge stond er nog niet op.... Shit zeg!!! Dus maar op zoek naar een fotozaak en die bij Phillip Plaza gevonden. Daar de kaart laten reformatten (er stonden gelukkig alleen nog maar foto's van die dag op, dus niet al te veel kwijt), maar ook dit hielp niets om de kaart weer tot leven te wekken... Balen, ik moest dus een nieuwe kopen... De verkoper gaf een 1Gb-kaart en zei dat ik die voor 18 dollar kon hebben. Maar de prijs erop was 48 dollar? Hm, ik neem m, maarre waarom krijg ik die korting? De verkoper gaf toen aan: dat wilde ik gewoon doen...' Met een rood hoofd liep ie weg... Ach.... Toch handig om zomaar korting te krijgen en helemaal een korting van 30 dollar!!! hahaha!!! Daarna op Phillip Plaza even gezeten en gekeken naar de skateboarders en muzikanten. Er liep ook een jongen rond die foto's van de skateboarders maakte en gezellig met ons een praatje kwam maken. Hij heette David en was bezig met een kunstopleiding, vandaar die foto's. Blijkbaar vond ie mij errug leuk, want al snel kreeg ik een arm om me heen en vertelde ie dat ik zo cute was... Hm, even een note dus: mannen in Sydney zijn dus erg voortvarend... ;-) Telefoonnummers uitgewisseld, maar verder niet meer afgesproken hoor... Daarna liepen we richting Hyde Park, waar we met Daniel en Bobby afgesproken hadden. Het was super om ze weer te zien en dus hadden we even gezellig zitten kletsen en daarna met Daniel even een borreltje gedaan en wat gegeten in Chinatown. Daarna probeerden Alexis en ik de bus weer te vinden die ons naar Neutral Bay kon brengen.... Hm.... Dat moet tocht ergens hier zijn...? Tja, zonder een kaart van Sydney loop je al gauw verkeerd en we hebben een behoorlijke ronde door de stad gelopen... Uiteindelijk bij Circular Quay bushaltes gevonden en gekeken waar de bussen naar Neutral Bay dan moeten zijn. Nou, voor zover ik zag zouden de bussen van de Quay alleen maar aan de zuidzijde van de rivier blijven en niet de Harbour Bridge over gaan... Dus even Dus weer die kant op en aan een andere buschauffer daar gevraagd welke bus we dan moesten hebben. Nou de 424 of de 425 ofzo... Oke, daar op gewacht... Eindelijk de 424 gezien, bleek ie dus niet naar Neutral Bay te gaan.... GRMBL!!! Hoe moeten we daar dan komen??? Uiteindelijk maar aan een andere wachtende dame gevraagd en die gaf aan de de bussen naar de noordzijde van de rivier vertrekken vanaf York Street... Oke, wat doen we dan hier bij de Quay!!?? Pfff.... Dus naar Yorkstreet gelopen (was gelukkig niet al te ver en makkelijk te vinden) en rond 00.35 de bus naar huis kunnen nemen...We zijn dus zo'n 3 uur bezig geweest om van de ene naar de andere kant van de stad te komen.... Whaaahhh!!! Rond 01.00u eindelijk in bed gestapt, helemaal moe en met zere voeten van het lopen... Vrijdag dus een rustig ochtendje gehad met uitslapen en wat tv kijken (heel gaaf by the way, Barry heeft geen tv, maar een projector die de tvbeelden laat zien, oftewel grootscherm-tv-kijken!). Rond 13.00u gingen we weer de stad in en liepen we richting The Sydney Operahouse om eindelijk even wat foto's te maken op mijn nieuwe memorycard. Eerst wat gewone poserende foto's, maar al gauw werd het weer van: oke lik het operagebouw, kus het operagebouw... Vooral vanaf Mrs Macquarie Point konden we weer leuke foto's maken. Ook maakten we daar foto's van ons tweeen met de camera op armlengte-afstand. Die foto's zijn weer zo geweldig gelukt incl wat gekke bekken foto's waarvan we helemaal in een deuk lagen (probeer ze zsm weer te plaatsen). Daarna begon het helaas te regenen... Nou ja regenen? Een complete wolkbreuk zeg maar!!! Gauw weer richting Operahouse om daar te schuilen en onder afdakjes naar Circular Quay gelopen. De wolkbreuk zorgde er echter voor dat de straatafvoer niet allemaal goed verliep en de straten dus blank kwamen te staan... Terwijl we stonden te schuilen bij de Quay zagen we dus diverse mensen helemaal doorweekt door de regen lopen en in die 40cm diepe plassen stappen... vooral grappig waren de weg drijvende slippers die door het lopen door de regen van de voeten slipten (heet het daarom slipper??)... En dan die mensen er dus achteraan voordat de slipper in de put verdwijnt.... Gelukkig was de wolkbreuk na een half uurtje weer voorbij en begon de zon weer te schijnen... Dus wij richting onze bushalte op Yorkstreet (ja, nu weten we hoe het moet...) en daar de bus naar huis genomen. Daar even gegeten en opgetut, want tja, it's fridaynight!!! Partytime!!! Maar ja, we zijn een stelletje meiden he, en dus kregen we diverse telefoontjes van Daniel en Bobby over waar we bleven... 'Bijna klaar hoor'... Dus rond 23.00u de bus naar de stad genomen en daar de jongens op Pittstreet ontmoet. Ze gaven echter aan dat de tent waar ze zaten niet al teveel was, dus besloten we naar Darling Harbour te gaan. Bij Pontoon konden we gezellig zitten en met de nodige biertjes erbij hielden we dat lang vol. Rond een uur of 04.00u richting Kings Cross gegaan met een taxi, afscheid van Bobby die naar bed ging en daar bij de Empire Hotel met Daniel nog even verder gefeest. Aangezien het alweer licht begon te worden besloten Alexis en ik maar weer richting huis te gaan, waar we om 08.00u ons bed instapten. Toen we om 15.00 ons bed weer uitkwamen lag er een briefje op de tafel van Barry met de vraag of we hem even konden bellen als we wakker waren om te horen wat onze plannen waren (behalve brak zijn...). Dus dat gedaan en hij vroeg of we misschien zin haddne om die avond naar de Comedy Store te gaan. Nou, dat klonk leuk!!! Alexis ging alleen niet mee, aangezien zij zondag dus zou gaan vliegen en een beetje fit wilde zijn voor die lange vlucht van Sydney naar Auckland naar L.A. naar Londen naar Manchester.... Dus samen wat gegeten en ik me weer opgetut voor een avondje uit. Moest nu alleen wel ff wat vlotter zijn, aangezien Barry om 19.00u wilde vertrekken. Samen met hem naar een stel vrienden van hem gegaan, Tracy en Colin, en daar even een biertje gedaan. De auto van Barry lieten we daar achter en Colin reed ons naar de Comedy Store wat in de Fox Entertainment area was. Daar naar binnen gegaan en een ander stel vrienden, Kristy en Dave, kwamen ook al snel. Met zijn zessen hadden we een klein tafeltje waar net aan onze drankjes op pasten en rond 20.30 begon de show. Wat geweldig zeg! Enorm gelachen om de 3 comedianten die hun babbeltje maakten op het podium. Het niveauverschil tussen de drie was wel merkbaar, maar alle drie hadden ze hun eigen kwaliteiten. Na 2 uur was de show afgelopen en deden we nog even een borreltje toe in de bar van de Comedy Store. Colin en Tracy gingen daarna naar huis en Barry, Dave, Kristy en ik namen een taxi richting Oxford Street om daar in een bar te kletsen en te borrelen. Dave gaf me nog de tip om ook naar Tibet te gaan, dit schijnt een geweldig land te zijn... Oke, ik zet het op mijn reis-wens-lijstje!!! Het was weer enorm gezellig en toen we dus op een gegeven moment een andere kant op zouden gaan, aangezien Dave en Kristy een taxi naar een ander stadsdeel moesten hebben, kwamen we elkaar toch weer tegen en gingen we met zijn vieren weer een andere bar in voor nog een borrel. Daarna toch echt gedag gezegd en liepen Barry en ik in de richting die wij op moesten om onderweg een taxi te kunnen vinden. Barr moest echter richting de toilet dus liepen we weer een bar binnen. Aangezien hij daar wat kennissen tegenkwam bleven we daar dus ook weer even hangen voor wat drankjes... Uiteindelijk hadden we rond 05.00u de taxi naar huis genomen. Was weer een mooi avondje uit dus!!! Gisterochtend toch om 10.30u wakker geworden, aangezien Alexis dus zou gaan vertrekken. Alle laatste dingetjes geregeld en om 12.30 hadden we de taxi naar het appartementencomplex van Tracy en Colin om de auto van Barry op te halen. Even een brunch in Kings Cross gedaan en daarna naar het vliegveld gereden. Het was wel erg raar om afscheid te nemen van Alexis. Na 3 maanden samen reizen, sta ik er nu weer alleen voor... Maar ja, zo ben ik al een hele tijd aan het reizen, dus maak je daar maar geen zorgen om. Ik heb wel een geweldige tijd gehad met Alexis, veel gelachen maar ook veel serieuze gesprekken gehad. We hebben slechts 1 keer een beetje ruzie gehad en dat was ook na een half uur weer over (en konden we het ook weer weg lachen). We hebben daarom ook gezegd dat we vast wel weer eens samen zullen reizen, al is het maar een weekendje binnen Europa!!! Daarna met Bary naar zijn huis gereden. Daar belde ik even met Karen, een dame die ik ken van mijn massagecursus in Thailand, een jaar geleden... Ze zei tegen mij dat als ik in Sydney zou zijn, we zeker even moesten bijkletsen. Dus zo gezegd zo gedaan! Ze woont in de buurt van Neutral Bay en ik kon er dus gemakkelijk komen met de auto. Het was erg leuk om haar weer te zien na al die tijd en we reden naar Manly om daar even bij het water een borreltje te doen (nog een note: de mooie mannen van Sydney zijn bij Manly te vinden... ligt vast aan die naam...). Heerlijk bijgekletst en bij haar thuis even spaghetti bolognese gemaakt en gegeten. Helaas was ik nogal moe van de 4 uurtjes slaap die ik had gehad die ochtend en kon ik dus niet al te laat op blijven. Wel afgesproken dat als ik weer terug ben in Sydney (leg ik zo uit), ik weer langs moet komen en dan zal ze me een tour door de stad geven. Ben benieuwd!!!
Ja, inderdaad, als ik dus weer terug ben in Sydney. Ik vertrek namelijk vandaag richting het noorden waar ik via stopjes in Port Macquarie en Coffs Harbour weer naar Brisbane ga. Daar ga ik even voor een x-mas-brunch of iets dergelijks bij mijn achternicht Chrissy en haar hubby JD langs en kan ik meteen ook even Morgan (de zoon van mijn achternicht Leesa uit Nieuw Zeeland) en zijn vriendin Michelle zien die voor 10 dagen over zijn. En daarna rij ik weer terug richting Sydney, terwijl ik onderweg ergens wat werk probeer te vinden. Anyway, ik blijf jullie op de hoogte houden!!!
Dag vriendjes, dag vriendinnetjes, tot de volgende keer maar weer (om even in de Bassie en Adriaan stijl te blijven... hahaha!!)
xxx Maaike November 29 Melbourne, mooie gebieden en weer New South Wales in!Jep, we waren dus in Melbourne aanbeland (en onze auto was dus niet weggesleept dankzij een charmante leuke vent...) waar we de eerste avond in de kamer maar hadden gepicknickt op de grond (de keuken was bomvol lallende backpackers... tsss... oh ja, wacht ik ben ook een backpacker, maar dan niet lallend!!). Verder kwamen de meiden op onze kamer gezellig kletsen (ehm lallen?) voordat ze uitgingen, zodat we pas rond een uur of 23.30 konden gaan slapen... En dan gingen om 04.00u de lichten weer aan aangezien de dames dus terugkwamen van het uitgaan... Grmbl... Mogen wij in ons tentje slapen?? Donderdag de 22e gingen we rond een uur of 10 met de tram naar het centrum. En ja, op zijn hollands heb k zwart gereden... Niet bewust!!! Maar omdat de tram alleen met muntgeld betaald kon worden en ik dat niet bij me had... Nog aan de bestuurder gevraagd, maar nee, ik moest maar proberen te wisselen in de tram. Niemand die kon wissleen en dan opeens ben je al in het stadscentrum. Oke, mazzel!!! Dan maar voor de terugweg muntjes verzamelen... In de stad naar de Queen Victoria Markets gegaan, wat een normale markt was met delicatessen, fruit en groenten en een deel a la de Beverwijkse Bazaar (goedkope, nepperige troepjes dus...). Even wat doughnuts gekocht en die naast de markt op zitten smullen. We verbaasden ons nog over de rondleidingen die over de markt werden gegeven. Kan je niet gewoon over een markt lopen? Het zal wel met de historie van de plaats te maken hebben, maar het zag er maf uit. Zo bijzonder waren de goederen ook weer niet! Daarna een kop cappucino gedaan bij een leuk, nieuw tentje en heerlijk zitten kletsen. Daarna in Chinatown even sushi en sashimi gegeten (Alexis ging voor een vegetarische noodle-hap) en voor Alexis een woordenboekje Nederlands gekocht, waar ze erg blij mee was. De rest van de dag en avond heb ik dus een boel pogingen tot Nederlands gehoord, maar ik moest het af en toe wel behoorlijk bijschaven hoor...! Weet iemand overigens wat regels voor 'het' en 'de'? Ik vond het erg moeilijk uitleggen waar je nou 'de' voor zet en waar je 'het' voor zet, aangezien het voor mij 'gewoon zo is, omdat het logisch klinkt'. Ben benieuwd of ze over 50 jaar vloeiend Nederlands spreekt? Kunnen we met onze fragiele stemmetjes en zonder kunstgebitjes in het Hollands slissen! hahaha!! Verder hadden we in Melbourne niet veel te zoeken, het was weer een grote stad met musea, parken en veel uitgaansgelegenheden.
Vrijdag dus uitgecheckt uit de hostel en even 15, nee, 30, nee, 45 gratis minuten ge-internet. De eigenaar vomnd het zeker gezellig dat we daar zaten want al kletsende voort kregen we zo 2 extra gratis internetmunten! Daarna richting de St Kilda Baths gereden en daar wat rondgereden. Daarna Melbourne uitgegaan en na wat kleine voorsteden hadden we eindelijk weer wat ruimte om ons heen. In Tooradin stopten we even om een lekkere salade als lunch klaar te maken en op te eten naast de rivier en daarna reden we door naar Phillip Island wat via een grote brug te bereiken was. Daar even rondgebeld en de goedkoopste camping opgegaan. Rond 18.00u reden we naar Swanlake (Het Zwanenmeer??) waar we even gekeken hadden en daarna naar The Nobbies, een groep rotsen voor de kust waar je zeehonden zou kunnen zien (helaas niet gezien), waar we wat mooie foto's konden maken. Rond 19.00u reden we naar een ander visitorcentre, namelijk dat van de Penguin Parade!! Klinkt grappig en dat was het ook! Rond 19.30 mochten we naar tribunes in het park aan het strand en kregen we een korte introductie over de Little Penguins die daar elke avond aan land komen (het hele jaar door). Rond 20.20 zagen we de eerste groepjes vlak bij de kust zwemmen en 10 minuten later durfde de eerste het aan om het tsrand op te rennen en de duinen in te gaan... Wat een schattig gezicht. Elke groep pinguins kwam dichter en dichter bij de kust en hingen wat rond in de branding tot ze eindelijik genoeg moed verzameld hadden om het tsrand op te komen. En het waren niet voor niets Little Penguins genoemd: ze zijn slechts 20 tot 30 cm groot en wegen slechts 1 kg (als een zak rozijnen, zoals Alexis zei.. hihi), ach gossie! Bij de duinen kon je ze ook nog rond zien lopen en heb ik voor het eerst het geluid van een pinguin gehoord, nogal knorrend en soms zelfs huilend als een kindje. Wat een geweldige ervaring om die beestjes te zien!! Daarna weer naar de camping om de tent in te gaan. Was trouwens nog een paar keer in mijn voorhoofd gestoken (Alexis zei al dat het daarom 4-hea (forehead) heet in het engels... aangezien ik dus 4x gestoken was...), maar gelukkig zag je daar de volgende dag niets meer van... Zaterdag vertrokken we rond 10.00u vanaf de Seaview camping (huh? geen zee gezien vanaf de camping??) en reden we naar de Rhyll Inlet voor een wandeling... Hm, poging gedaan, maar de vliegen maakten het weer eens tot een hel... Toen er vervolgens een sprinkhaan op mijn arm sprong, renden we gillend weer naar de auto en reden we weg... Grmbl... Daarna naar Cape Woolamai, waar heel wat surfers de golven bedwongen, prachtig! Een groepje surfers had 2 honden bij zich die steeds richting het water renden om te kijken waar hun baasjes bleven... En tja, toen wij dus langs de groep liepen renden de honden ook weer naar de branding... Precies waar ik liep! Het ene moment stond ik nog en het volgende lag ik in het zand... Zo omver gekegeld door een hond! hahahaha! We kwamen niet meer bij van het lachen en de surfers lagen ook helemaal dubbel... Ik vroeg nog of ze de hond soms expres zo trainden om dames omver te lopen! Nog wat mooie surf(ers)foto's gemaakt en daarna ij Churchill Island even ene marktje bezocht. Toen Phillip Island afgegaan en bij Cape Liptrap wat geluncht in de auto (vanwege de vliegen...). Na de lunch reden we verder naar Wilsons Promontory National Park waar we entree en campgeld betaalden. Wat een prachtig gebied! Dit zou de Great Ocean Road moeten heten!!! Bij Squeeky Beach even gestopt en het strandje bekeken. In Tidal River (de campingplek van het Park) vonden we op 34th Avenue een leeg plekkie, nummer 401. Wat een mooie omgeving en ook wat bijzondere vogels gezien: een rode papegaai en een vreemd beest dat een kruising leek tussen een ijsvogel, een eend en een uil (hoe kom je erop..), dus noemden wij het maar een ice-dowl. Het bleek een Laughing Kookaburra te zijn... En volgens mij lachtte ie om de naam die wij hem gaven! hihihi! 's Avonds een simpele blikmaaltijd gedaan en even naar Whisky Bay gereden voor de sunset. Gelukkig hadden we vanaf een ander punt even wat mooie foto's gemaakt, want zodra we in de baai kwamen, ging de zon achter de wolken en viel er weinig zon te zien om in de zee te zakken... Terug op de camping de tent ingegaan en lekker geslapen. Zondag deden we een ochtendwandeling bij Lilly Pilly Gully, wleke niet oz bijzonder was, maar ach, het was een lekkere ochtendgymnastiek... (op de een of andere manier zaten er heel wat mensen naar mij te staren... Ben ik nou echt zo beroemd geworden door dat nieuwsitem?? I know I'm gorgeous, but can you please stop staring?). Die dag verder gereden via Sale (het hele stadje leek wel in de uitverkoop?) en Bairnsdale naar Lakes Entrance. Recht aan het water van de North Arm mochten we de tent neerzetten voor 15$. 's Avonds hadden we even lekker fish en chips gegeten (nou ja, Alexis als vegetarier dus alleen de chips) en had ik nog even gezellig met mijn ouders en zusje gekletst over de telefoon. Daarna weer lekker geslapen. Maandag weer begonnen met een jogrondje, alleen was ik sneller terug bij de camping dan ik verwachtte, dus had ik mijn half uurtje maar even vol gerend door 3 x om het naastgelegen sportveld te rennen. Daarna gedoucht, aangekleed en de tent weer ingepakt en richting bieb gegaan voor het gratis internet. Mijn zus Rosan had mij foto's gemaild van het bruidsurken passen en heeft me verklapt welke het wordt... (Prachtig meissie!!) Daarna reden we Victoria uit en zo weer New South Wales in. Even in Eden wat lekkers gehaald en daarna in Merimbula een goeie camping gevonden. Alexis babbelde al snel 5 dollar van de prijs af (nu dus 20$ voor ons tweetjes) en zoals ik al zei is het geweldig. Elke doordeweekse ochtend worden om 10.00u pannekoeken gebakken, er is een zwembad en bubbelbad, mooie schone douches en toiletten. Supers!!! Al snel besloten we dat we hier een tijdje blijven, aangezien het niet al te duur is en supergeweldig....
Nou, ik ga weer achter de pc vandaan, het bubbelbad lonkt... Hoe luxe kan je backpacken, nietwaar??
Veel liefs,
Maaike |
Piet Online (Site) |
|
's+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
