Maaike 的个人资料Maaike Molenaar (somewhe...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
2月28日 Na Invercargill nu in Te Anau!Zo, daar ben ik weer, onder de vrolijke klanken van Torn van Natalie Imbruglia (met de beelden van die cabaretiers met hun 'voor-doven-versie in mijn hoofd', lig weer helemaal dubbel...) tik ik maar weer eens op veler verzoek een verhaaltje. Sorry dat het zo lang moest duren, maar ben weer druk geweest de laatste weken!
Ik was geloof ik bij maandag 12 februari gebleven. Wel nog op zoek geweest om wat werk te vinden in Invercargill, maar goed, ik wachtte maar het gesprek met Enterprise op dinsdag af. Dus maar een rondje door de stad gelopen en de Botanic Garden bezocht (volgens mij een nieuwe verslaving in wording: botanic garden bezoeken.... heerlijk door de rozentuinen lopen). Tevens was hier de kleine zoo te vinden, waar dus wat wallaby's en herten rondlopen, niet echt spectaculair dus... Ik ben ook naar het museum gegaan en daar de een van de trots-en van Nieuw Zeeland bekeken: de film 'The world's fastest Indian'!!! En nee, dit gaat niet over iemand uit een Etnische groepering, maar over het motortype de Indian. Het is het verhaal van Burt Munro uit Invercargill die met zijn Indian op de zoutvlakten van Bonneville (in de VS) het wereldsnelheidsrecord (voor dat type motor) over land heeft gebroken. Geweldige film met Anthony Hopkins die deze film zonder winstoogmerk heeft gedaan (gewoon gratis dus). Heb nu dus naast Whale Rider (ook een prachtige film over de Maori's, gezien toen ik bij Jud en Chiz was), een tweede heuse Kiwi-film gezien hier (en ja ook de LotR-serie is in Nieuw Zeeland opgenomen, maar dat gaat over een andere wereld). Dinsdag het gesprek met Karen van Enterprise die me meteen een baantje in de wasserette aanbood waar ik meteen woensdag kon beginnen. Ook was ze bezig om een jobje voor me te regelen in Te Anau in een Holidaypark, maar in afwachting daarvan kon ik wel aan de slag in de wasserette dacht ze. Goed gedacht, ben ik van de straat en verdien wat centen erbij, toch altijd handig! Dus daar woensdag heen gegaan en wat ik daar moest doen? Handdoeken vouwen, veel handdoeken vouwen, heeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeeel handdoeken vouwen enne nog meer handdoeken vouwen. Heb ik al gezegd dat ik handdoeken moet vouwen?? Het was dus de vouwafdeling van de wasserette, waar alle containers met gewassen ehm ja handdoeken aankwamen en opgevouwen weer de deur uitmoesten. Het was wel gezellig werk, met al die dames en een enkele heer. Enne, je kent die reclame van Venco..., je weet wel, met dat dropje? Ja hoor, ik kwam ook een snoepje tegen, niet in een broekzak, maar op een handdoek (uiteraard...)... En nee natuurlijk heb ik die NIET opgegeten, het was immers geen Venco-dropje? :-P Ook was het die woensdag dat ik begon natuurlijk valentijnsdag, maar ja niemand heeft mijn verblijfsadres, dus ik verwachtte al niets... ;-) Maar de bazin van de wasserette bleek voor iedereen een chocohart te hebben gekocht, lief toch! Ik heb in de wasserette van woensdag tot dinsdag gewerkt (gelukkig wel het weekend vrij, maar ja toen moest ik mijn eigen wasje nog doen... dat kon ik er niet even tussendoor gooien daar in de wasserette), even een weekje dus. In het weekend ben ik nog naar de film Music and Lyrics, wat een heerlijk chickflick is, en ik denk dat mijn oudcollega ietje de film wel kan waarderen, of ben je al geweest, iet? PoP goes my heart... Heuse 80's-swinger, die Hugh Grant! Ga zelf maar kijken!!! :-))) En verder nog even lekker uit eten geweest (had verder elke dag in de hostel gekookt) en weer voor zo'n heerlijke pizza gegaan (heb weer heerlijke ideetjes opgedaan voor de pizza hoor mams!) bij Sopranos. Heb wel een gezellig weekje gehad daar in Invercargill, onder andere met een leuke engelse jongen die zijn enkel in het gips had zitten... Arme gozer, was net 2 weken aan het backpacken, breekt ie zijn enkel (heb nog gevraagd of ie familie van jou was, EG... ;-) ) in Queenstown. Maar goed, hij ging evengoed door, alleen ff wat rustiger dan de bedoeling was. Dus met hem gezellig wat avondjes voor de tv doorgebracht, Friends kijken. Alhoewel, ik zat Friends te kijken, hij voornamelijk naar Rachel... ;-) Hij had oveirgens weinig keus waar ie naar kon kijken, want anders zou ik de afstandbediening wel pakken en ermee weglopen, kan ie toch niet zo snel achteraan... gnagnagna... Dus heb hem verplicht naar Desperate Housewives en Prison Break laten kijken... hahaha! Zijn gips was overigens roze... Hij moest nieuw gips en toen zei ie voor de gein: 'doe maar roze' en de zuster deed het er ook nog om, dus tja toen kon ie niet meer terug... hahaha! Ben benieuwd wat voor kleur ie er inmiddels omheen heeft... Wat ook wel grappig was, was dat ik op weg naar mijn werk elke dag een bord met een slogan tegenkwam naast de kerk. Je moet wel van tevoren even weten dat een warenhuis hier een slogan heeft: The Warehouse, where everyone get's a bargain (korting)! En naast die kerk staat het volgende bord: The Prayerhouse, where everyone gets a pardon... Goed gejat moet ik zeggen! Enne, wat ook wel lachen was, dat toen ik in de supermarkt was, er een leuk muziekje opstond.... Volare (een slome versie, maar toch...). Liep ik daar met een enorme grijns door de supermarkt... Moest toen ff aan jou denken, EG.... hahahaha! Na dat weekje wasserette, en nog geen zicht op wanneer dat holidayparkbaantje nou eens door zou gaan, besloot ik om maar zelf alvast richting Te Anau te gaan. Dus woensdag de 21e met de bus naar het pittoreske Te Anau. Daar meteen naar een holidaypark gegaan en ingecheckt voor een backpackersdorm en gevraagd of die man achter de receptie misschien wist of er misschien personeel werd gezocht her of der. Nou, hier bij ons! Ik bleek dus de manager te spreken en hij bood me meteen aan om even voor een kort gesprekje te gaan zitten. Goed plan! En ja, ik kon meteen aan de slag (ehm, meteen de volgende dag dus), en daar verblijven voor half geld in een eigen kamer (ipv een dorm met 5 anderen) en ondertussen geld verdienen! Super! Heerlijk weer ff lekker een eigen kamer waar ik mijn hele tas weer ff leeg heb kunnen halen (ipv uit mijn tas leven) en alles kan laten slingeren, zonder dat het anderen in de weg ligt. Ook is het park gelinkt aan een busmaatschappij, Tracknet, waardoor ik in de regio gratis gebruik kan maken van het vervoer, bijvoorbeeld naar Milford Sound (een van de fjorden hier) of naar Queenstown. En het werk? Housekeeping, dus lekker bedden opmaken (strak...), handdoeken neerleggen (hoef ze tenminste niet te vouwen), keukens boenen en ramen wassen enzo... Gezellige groep meiden waarmee ik werk en het is zo'n 6 a 7 uurtjes per dag. Alleen zondag was een langere dag voor me, toen ik na het housekeepen ook nog eens een aantal bussen (van Tracknet dus) ging wassen. Ik heb een dag van 10 uur gemaakt toen... pfff... Maar goed, het verdient dan ook wel lekker, dus een paar uurtjes extra is mooi meegenomen, en nu heb ik aangeboden om vaker de bussen de toen als de vaste wasser zijn vrije dagen heeft! Dus komende zondag weer een lange dag voor de boeg! Ik heb nu dus 6 dagen achtereen gewerkt en nu lekker mijn 2 vrije dagen.... Heerlijk ff niets doen vandaag (op wasje en boodschapjes na, en vanavond lekker weer Prison Break... Jummie!!!) en morgen ga ik een deel van de Kepler-track lopen, lekker ff hiken door de natuur! Ik zal wel weer mooie foto's kunnen maken! :-))) Zin an!!! Veel liefs en xxx, Maaik PS: heb van mijn mamsie gehoord dat Aunty Lydia nog een brief had gestuurd naar haar waarin ze aangaf dat ik zo'n lieve, mooie meid ben en dat ik zo goed had geholpen tijdens de drukke kerstperiode. Echt superlief om te horen. Ook gaf ze aan dat ze me inmiddels een beetje als haar 4e dochter beschouwt... [en nu allemaal in koor: aaaahhhhhhh.....] Zal ze het wel erg leuk vinden om me straks weer te zien als ik als verrassing weer die kant opkom!!!
PPS aan mijn mini-zusje Tessa: happy birthday alvast! Fijne dag donderdag!!! 2月13日 En nu het aantal van 12.000 bezoekers gepasseerd!!!Jawel, it's partytime again!!!
De grens van 12.000 bezoekers is gepasseerd!!! Supers!!!
Liefs Maaikie 2月10日 Het zuidelijkste puntje van het zuidereiland van Nieuw Zeeland...Hallo lieve allemaal!!! Nieuwe verhalen en nieuwe foto's!! Veel lees- en kijkplezier!!!
Maandag de 5e ben ik met de Gondola omhoog gegaan naar een mooi uitzicht over Queenstown. Lang over getwijfeld, want ja, ik was al met zo'n gondola in Rotorua omhoog gegaan. Maar ja, daar had je niet zo'n zelfde baai als hier... Dus toch weer naar boven in zo'n schuitje. En inderdaad, de moeite waard. Een prachtuitzicht over de baai en de bergen (de Remarkables). Verder had ik een busticket geregeld om dinsdag naar Dunedin te gaan om daar eens mijn werkkansen te bekijken. Die dag verder niet veel andere dingen gedaan dan een beetje rondhangen in Queenstown. 's Avonds met Adi weer wat gegeten en afgesproken dat we elkaar wel in Dunedin tegen zouden komen, want Adi zou woensdag die kant opgaan met een huurauto. Onderweg naar Dunedin op dinsdag weer veel mooie uitzichten gezien en het werd allemaal weer wat vlakker dan de bergen in Central Otago (waar Queenstown dus in ligt). Vooral veel schapen gezien langs de route (blijft maf om te zien, zoveel schapen en overal in de weide, onder de bomen, op de rotsen) en ook een boel schoenen... Ja schoenen ja... Op een hek van een farm hingen ongelooflijk veel schoenen, en ik blijf me afvragen: wie laat in godsnaam zijn schoenen achter, vooral omdat het er zoveel waren... Maar goed, misschien heeft de familie die er wel woont een schoenenfetisj ofzo...? Hmmm lekker al die gebruikte schoenen die we langs de weg vinden... juk... In Dunedin aangekomen meteen naar een backpackershostel gegaan en een rondje gelopen in de stad. Er was alleen veel dicht ivm Waitanghi-day. Dit is een of andere feestdag waarop in 1840 een verdrag werd getekend tussen de Maori-chiefs en de British Crown. Dus kon ik ook niet echt op banenjacht. 's Avonds even simpel een salade in elkaar geflanst in de hostel en met een half oog een superslechte B-film (eigenlijk meer een Z-film...) over weerwolven gekeken. Tja je moet wat...
Woensdag dus op banenjacht en het lukte niet echt. De meeste jobagency's vertelden dat er weinig tijdelijk werk is en dat ze daar in hun bestand al genoeg mensen voor hebben. Verder leek de stad ook nogal leeggelopen (veel lege panden etc...), een beetje een grauwe grijze stad, niet echt mijn ding... Overigens is de stad Dunedin de grootste stad in oppervlakte van Nieuw Zeeland en de 5e grootste stad in oppervlakte van de wereld. Maar van het bruisende leven moeten ze het niet echt hebben geloof ik. 's Middags een leuke tour geboekt naar het Schotse Larnach Castle, het enige kasteel in Nieuw Zeeland. Aangezien Adi die avond zou arriveren en de volgende dag naar Invercargill gaan, dus kon ik met hem meerijden om daar eens te kijken wat de mogelijkheden voor mij zijn. Dus vandaar maar even een tourtje geboekt. Het werd een leuke tour, door een vrolijke buschauffeur en een kleine groep, slechts twee medereizigsters (een Japanse en Koreaanse). De tour begon richting het kasteel langs de baai van Dunedin, waar ik de heuse Harbourbridge heb mogen aanschouwen... Je kent de Harbourbridge van Sydney toch wel? En die van Auckland? Nou dit was de Harbourbridge van Dunedin. Ietwat kleiner dan de voorgenoemde, namelijk slechts 20 meter lang. Geintje van de buschauffeur dus... Maar goed, ik heb er wel een foto van gemaakt hoor, voor het geval je geinteresseerd bent... Daarna over de High lane verder gereden, met uitzicht over de oceaan. Even een fotostopje, want ja, op heeeele heldere dagen kan je zelfs Zuid-Amerika zien... En niet dus... Maar goed, een van de andere dames vroeg serieus of dat inderdaad kan. Ehm, nee dus... (en dan ben ik het blondje van de groep he... ;-) ). In het Larnach Castle kregen we van onze buschauffeur een rondleiding die ons vele verhalen wist te vertellen over de Larnach-familie. En tja daar horen ook wel wat spookverhalen bij, dus kregen we te horen wie er allemaal overleden waren in het kasteel. De eerste twee vrouwen van meneer Larnach overleden beiden toen ze 38 waren... Pfoe, ben ik ff blij dat ik 27 ben!!! hahaha! Het was een mooi (niet al te groot) kasteel om te zien, met ook een mooi uitzicht over de baai en richting Dunedin. In het kasteel mochten we helaas geen foto's maken, maar ik heb wel een marmeren badkuip gezien die een exacte replica is van die in het Vaticaan. Er zijn er slechts twee van op de wereld! En de bruidsjurk van de 3e vrouw van dhr Larnach, die in een donkere kamer hing (om de jurk te beschermen, is toch meer dan 100 jaar oud), waar ook een 'geest' rondhing. Letterlijk dan, een paspop die aan de vliering hing met een 'geestig' gewaad aan... Boeoeoehoeoeoe... De terugrit naar Dunedin verliep langs de Coastal lane, dus gingen we over de Harbourbridge... Niet met je ogen knipperen, anders mis je het! ;-)) 's Avonds met Adi lekker tapas gegeten en een biertje gedaan en afgesproken dat ik de volgende dag met hem mee zou rijden naar Invercargill en dat we onderweg de mooie plekjes van de zuidkust aan zouden doen.
Dus daar gingen we donderdag, op naar Invercargill, maar eerst nog even een paar dingetjes in Dunedin aanschouwd: de Botanic Garden, de Peninsula (albatrossen-schiereiland) en de stijlste straat van de wereld! De Garden was mooi om te zien, met veel verschillende planten en bomen. De stijlste straat (stijlste stuk is 1:2.86, gemiddeld is 1:3.41, dus 1 meter omhoog in 3.41 meter) was goed voor een aantal leuke foto's (want ja, hou je op de foto's de weg horizontaal of de huizen? Leuk om te zien!!!) en behoorlijk lastig om omhoog te lopen... Gelukkig was de stoep gewoon een trap... ging ff wat makkelijker dan de weg... Op de Peninsula hadden we geen albatrossen gezien, want ja, om een dure tour te gaan maken, daar hadden we geen zin in. Dus maar tijdens een picknicklunch wat zeemeeuwen en zeehonden bekeken. Daarna gingen we echt op weg naar Invercargill, via de Soutern Scenic route langs de Catlins. We hadden een paar leuke stopjes gemaakt om zeeleeuwen en de zeldzame yellow-eyed-pinguins te zien en langs (uiteraard) een waterval. 's avonds aangekomen in Invercargill, ingecheckt in de YHA-hostel en even een hapje eten... En verrukkelijk hapje moet ik zeggen. Geloof me: de Al Capone-pizza van Sopranos in Invercargill is een van de beste die ik ooit gegeten heb... Met lam, mintsaus en honing-geroosterde-groenten... verrukkelijk...! Ken je die scene van When Harry met Sally...? ;-)))
Vrijdag ging Adi weer verder naar Queenstown, maar wilde nog wat meer dingen van de zuidkust bekijken waar we donderdag nog niet aan toe gekomen waren. En ik ook dus dat kwam mooi uit! Samen met hem dus een stuk van de route teruggereden. Bij Waipapa-point een oude vuurtoren gezien (had wel een likje verf nodig...) en een aantal zeeleeuwen. Daarna naar Slopepoint, dit is het zuidelijkste puntje van het zuidereiland van Nieuw Zeeland... 4803 km van de zuidpool af en 5140 km van de evenaar af. Volgens mij kan ik niet verder van huis zijn... Moet het nog even checken op een globe, maar ik denk van wel! Verder langs de kust veel bomen en struiken gezien die volgens mij door de zeewind veel te verduren hebben gehad. Ze groeiden allemaal scheef en met 1 dode kant. Volgende stopje was Porpoise-bay, waar we dolfijnen hebben gezien. Helaas geen goeie gelukte foto kunnen maken van die dartele beestjes, maar Adi wel... Misschien mag ik die wel van m kopieren...? In Curiobay het Petrified Forest bekeken, miljoenen jaar oude fossielen van bomen die dus toen daar stonden. Maf om te zien dat er dus heuse boomstronken en liggende stammetjes hun afdrukken hebben achtergelaten. En nee, er staan geen bomen meer, alleen zichtbaar zijn de afdrukken in de grond dus. Na al dit bewonderd te hebben, reden we weer terug naar Invercargill, deden we nog even een lunch samen en namen we afscheid. Ik kom Adi waarschijnlijk verder in mijn reis niet meer tegen, maar ja, je weet maar nooit! 's Middags bij een jobagency langsgeweest waar ik dinsdag een gesprek mee heb en verder ga ik zaterdag in de krant wel even verder zoeken naar baantjes. 's Avonds voor mezelf wat noodles en een groentensoepje gekookt. Zaterdag dus meteen een krant gekocht en op zoek naar baantjes en appartementen (is goedkoper dan een hostel). Maar helaas, diverse pogingen liepen op niets uit. Veel van de baantjes in de krant waren voor permanent werk en voor de appartementen zochten ze ook vaak iemand die langer verblijft en al vast werk heeft... Maar goed, we blijven verder zoeken....
Veel liefs,
Maaike 2月4日 En dan ben je opeens Ringdrager... ;-)Zo, daar ben ik weer hoor!!! Twee weken sinds mijn laatste weblog, maar ja, als je alle dagen aan het werk bent, heb je wat minder verschillende dingen te vertellen dan elke dag een trip of reizen! Maar goed, na 2 weken wordt het wel weer eens tijd, en heb ik wel een boel te vertellen...
Ten eerste over het werk: Het werken in de vineyard was behoorlijk zwaar. Ik hoefde geen druiven te plukken ofzo, maar voornamelijk met de planten aan de slag. En aangezien die planten op een heuvelachtig gebied liggen, stond ik dus constant schuin.... En tja als je benen dat niet gewend zijn.... Nu heb ik dus RSI... In mijn been... ;-))) Maar ff serieus, ik door al dat schuin staan heb ik echt behoorlijke last gekregen van mijn linkerbeen (spier aan de binnenkant, die vanaf mijn enkel omhoog loopt), dus even 200 meter lopen was een behoorlijke klus voor me geworden! Maar ja, je kent me: ik loop wel door hoor! Dus mijn dagelijkse rondje door de Queenstown Gardens gaat nog steeds door, al pijnverbijtend... En ik moet zeggen: met mijn linkerbeen gaat het gelukkig ook heel wat beter. Ook heb ik her en der schrammen opgelopen, maar die beginnen ook langzamerhand te verdwijnen. Want tja, het werk in de vineyard is afgelopen en ik heb nog geen nieuw jobje gekregen van de Job Agency. De afgelopen week hoefde ik maar 3 dagen in de vineyard te zijn. Maandag en dinsdag gingen gewoon door, maar woensdag was het zulk slecht weer (veel regen en wind etc) dat het gewoon ongezond zou zijn om door te werken. Maandag was ook al een regenachtige dag, waardoor we na een uurtje werken naar de schuur renden om te schuilen, maar goed, toen waren we al in de vineyard (na een uur rijden en we hadden geen zin om die dag dan maar 1 uur te werken en daarvoor 2 uur te rijden), dus besloten we om een regenjas aan te doen en door te werken. Maar goed dat we dat gedaan hadden, want het werd uiteindelijk toch nog een mooie dag (zelfs mijn neus en armen pittig verkleurd!)! Maar ja, al het werk was gedaan (alle vines netjes in de rijen, en de planten die geknipt moesten worden stonden er ook prima bij), dus zat het er donderdagmiddag op! Juliane (een van de duitse collega's) en ik waren daar erg blij mee, en de rest van de groep ook wel geloof ik. We stonden om 16.20 allemaal al klaar om te gaan, terwijl het werk tot 16.30 zou duren. Maar de managers van de vineyard waren erg blij met ons werk, dus konden we lekker op tijd weg. De groep waarmee ik werkte is in de loop van de 2 weken wel steeds gewijzigd. Alleen ik en David (uit Wales) waren de enige echte die-hards die elke dag aanwezig waren geweest. Verder was ik tijdens het werk nog gestoken door een bij... In mijn hand... Dwars door mijn handschoen heen... Wat een Bij-de-handje!!! ;-)) Maar goed, ik weet nu wel dat ik daar niet allergisch voor ben. Mijn hand werd wel een aantal dagen enorm dik (ik herkende mijn eigen hand bijna niet meer!!!) en ik zie nu, na 1,5 week, nog wel lichtjes waar ik gestoken was, maar dat trekt wel weer bij (Bij). Wat ook wel apart was op de vineyard, was dat we een composting toilet hadden... Tja als je een organische farm hebt, gebruik je alleen maar natuurlijke producten, inclusief de compost! En dus was het toilet gewoon boven een groot gat in de grond geplaatst, waar alles (ja echt alles) gewoon zichtbaar onder je lag... We kregen wel de opdracht om een hand houtsnippers na elke 'number 2'-visit (grote boodschappen dus...) in de pot te gooien, en de pot dicht te doen als je klaar was (to keep the flies out and the smell in...). En eigenlijk, verbazingwekkend genoeg, stonk het er helemaal niet! Er lagen dan wel grote bundels lavendel naast de toiletpot die de eventuele geur verbloemden, maar dat was dan ook het enige. En ja, we hebben ook met compost gewerkt, maar we hebben maar niet gevraagd waar dat vandaan kwam... Nee, dat wilden we nou net niet weten.... ;-))) Vrijdag heb ik een paar uurtjes gewerkt voor The Ridge Resort, waar ik samen met Juliane een stel dames (aardig op leeftijd en daardoor supergezellig) heb geholpen met het opruimen en schoonmaken van een aantal appartementen die die dag weer schoon opgeleverd moesten worden voor de volgende gasten. Het was een leuk klusje om te doen en totaal niet zwaar. Zoals ik al meldde, het was gewoon supergezellig! Ik was aan de slag met Bernese, en dame die in Arrowtown woont. En uiteraard wilde ze alles weten over mij, mijn familie, werk, en het reizen. Dus die 7 uurtjes werk vlogen om! Wel heel wat beter dan in de vineyard, maar ja, dit werk is alleen maar op vrijdag als de wissel van de gasten is.
Met mijn vineyard-collega's heb ik vorige week zaterdag nog een gezellig avondje stappen gehad. Ik was eerst naar de bios geweest (James Bond, Casino Royale gezien, was wel goed die film!) en ik kreeg rond 22.00 een smsje van Ulrike en Juliane (duitse meiden) of ze me om 23.00u konden ophalen om te stappen. Nou goed plan! Dus gingen we eerst even kijken of the Attitude wat was, maar daar moesten we entree betalen voor een of andere DJ. Tja als ik die niet ken ga ik daar geen 20 dollar voor betalen hoor! Dus dan maar naar de Worldbar, samen met Aaron, een andere collega, die hier uit Nieuw Zeeland komt (uit Wellington). Bij de Worldbar was het erg gezellig, heerlijk gedanst (lekkere hippe muziek van Gwen Stefani, Rihanna en The Pussycat Dolls) en samen met Juliane een theepot gedeeld... Ja daar zat dus geen thee in he... Maar een lekkere cocktail! Jummie! Alle cocktails werden daar geserveerd in theepotten, en je kreeg er kleine plastic glaasjes bij om met meerderen van de drank te genieten! Leuk idee!! Daarna op naar de Buffalo Bar! Hier werd superleuke 80's-muziek gedraaid, dus stonden we daar te swingen op Madonna, Kylie en Whitney. Ook stond er een gay-stel op de dansvloer, die het wel erg leuk vond om met ons te dansen, en deden ook constant onze dansmoves na... (ja ik weet het: ik kan leuk dansen... hihihi) Alleen Aaron was er niet zo gecharmeerd van dat een van die mannen steeds iets te dicht bij hem kwam dansen... Toen om 2.30 de lichten weer aangingen was het mar tijd om richting hotel te gaan. De rest van de bars begonnen ook al leeg te lopen, en aangezien de meeste backpackers hier van het type 'Zuipuh en om 23.00u al dronken' zijn, hoefde ik daar niet echt meer rond te hangen (helemaal niet als je mensen ziet 'moonen' richting de politie...). Dus afscheid genomen van de rest en lekker mijn bedje ingedoken.
Verder heb ik hier ook weer heerlijk genoten van heerlijke, verrukkelijke, ehm pardon: zeer interessante afleveringen van Prison Break, seizoen 2!!! Ik heb seizoen 1 helaas niet helemaal afgezien, maar door info op het internet wist ik al wat er verder ging gebeuren. En nu dus seizoen 2... Dus elke woensdagavond ga ik voortaan op zoek naar een tv, die voor mij een uurtje entertainment gaat verzorgen... hahaha! Verder is het in de dorm waar ik nu verblijf wel gezellig. Aangezien ik dus 3 weken in dezelfde plaats verblijf heb ik veel mensen zien komen en gaan. Ik heb gezellige gesprekken gehad van Nick, een Duitse jongen, en ook de kamer gedeeld met 2 Nederlanders. Verder ook veel Aziaten, waarbij een Taiwanese dame toch wel eruit sprong. Ik had met haar een heel leuk gesprek gehad over reizen (doet zij ook veel) en de verschillende landen waar ik inmiddels al geweest ben. Toen het op een gegeven moment al 23.00u was, zei ik dat ik maar mijn tanden ging poetsen enzo, want ja, mijn wekker zou weer vroeg gaan. Ze gaf me groot gelijk en bedankte me voor het leuke interessante gesprek en zei dat ze nog nooit zo iemand was tegen gekomen als ik, die zoveel geinteresseerd is in andere culturen en landen. Lief toch van haar! Toen ik daarna echter uit de badkamer kwam (opgefrist en wel), zat ze in haar tas te rommelen en zei ze: ik heb nu besloten dat ik dit aan jou wil geven en pakte een Lord-of-the-Rings-ring uit haar tas. Een souvenirring dat wel, dus het is geen echt gouden ring, maar toch: echt enorm lief dat ze mij tot Ringdrager wilde bombarderen! Dus vanaf nu ben ik een heuse Ringdrager... ;-))) Ook heb ik de kamer gedeeld met Leonardo diCaprio. Althans, een look-a-like van hem, die uit de Oekraine kwam. Ook een doorgewinterde reiziger die veel te vertellen had... ('ik ga nu slapen', 'ja dat is goed maarre blablablabla'... 'Ik ga nu echt slapen', 'ja ik ook enne blablabla') Wel grappig was dat hij een aantal Hollywod-sterren persoonlijk kende (althans, dat zei hij), hij was namelijk al een aantal jaar naar het Cannes-Filmfestival geweest en daar dus kennis gemaakt met diverse beroemdheden. Maar goed, dat kan iedereen wel vertellen... Ik kan in ieder geval wel vertellen dat ik met een Leonardo-look-a-like een kamer heb gedeeld! En daarnaast: met een look-a-like van Bono van U2 gedineerd! Afgelopen donderdag had ik namelijk met Manon afgesproken en toen we op een terrasje wat zaten te drinken kwam Graham langs. Manon had een aantal dagen bij hem gelogeerd en hij kwam er gezellig bij zitten. Graham is een bekende Nieuw Zeelandse schilder (landschappen, olieverf op canvas) en hij lijkt dus enorm veel op Bono (alleen dan een blonde versie). We hadden er een gezellige avond van gemaakt door gezellig lang te tafelen bij Surreal (een heuse aanrader als je naar Queenstown komt!!).
Gister heb ik er maar een tripjesdagje van gemaakt, want dat had ik hier nog niet echt gedaan. Dus 's ochtends in een heuse dubbeldekker een tour gemaakt (voor het eerst in mijn leven in een dubbeldekker!) langs de Bungybrug (Nee niet gesprongen...), de Gibbston Valley of the Vines gezien (alsof ik nog niet genoeg druivenbomen had gezien...) en daar wat kaas geproefd en daarna naar Arrowtown, een schattig goudmijnersstadje met oorspronkelijke gebouwen en cottage-achtige huisjes. 's Middags ben ik met een Jetboat over de Kawarau- en de Shotover-rivieren geweest. Een Jetboat is een speciaal soort boot die hier in Nieuw Zeeland ontwikkeld is om over ondiepe riviertjes te kunnen komen met een boot. Het werkt met een speciaal soort motor die het water onder de boot opzuigt en dan met sterke kracht weer eruitblaast aan de achterkant waardoor de boot dus vooruit komt. En snel dat het gaat! En de bestuurder gaat uiteraard overal lekker vlak langs en maakte een paar prachtige 360-graden-spins, waardoor iedereen in de boot wel enigszins nat werd. En tja als je dus aan de kant zit, zoals ikke: behoorlijk nat gespat wordt... Gelukkig scheen het zonnetje lekker dus droogde het weer snel allemaal. De trip was heel erg leuk, over de rivieren, met die snelheid, heerlijk!! En gisteravond had ik met Adi afgesproken (zoals ik al meldde in mijn vorige stukje: die ik had leren kennen in Vietnam). We hadden weer genoeg te kletsen, dus na een Mexicaans diner hadden we wat gedronken bij Surreal, om daarna naar de Pig&Whistle om wat Karaoke te doen (whaaaaahhhh), en tot slot nog even in de Buffalo Bar lekker staan swingen. Was dus weer een superavond uit! En nu ben ik lichtelijk een beetje boel brak... Al dat bier... Maar goed, we hebben in ieder geval heerlijk bij kunnen kletsen over van alles en nog wat.
Tot slot wil ik nog even melden dat ik vrijdagavond naar de film The Pursuit of Happyness ben geweest, wat werkelijk een geweldige film is. Voor degenen die nog niet geweest zijn: gaan!!! Alhoewel, ik heb geen idee of ie in Nederland nog (of al?) draait? Nou ja, als je m kan kijken: doen! Een erg motiverende film die me erg aansprak: Laat niemand je zeggen dat je iets niet kan doen! Dus doe ik lekker waar ik zin in heb....: heerlijk!!!
Veel liefs en dikke zoen,
Maaike
PS Ik kreeg van de week nog een compliment over mijn goede Engels (wat de meeste mensen overigens wel vinden van mij en Nederlander in het algemeen), dat ze niet dacht dat ik Nederlandse was, want ze hoorde totaal geen accent! Verder wil ik nog wel ff zeggen dat ik bij het schrijven van mijn weblog af en toe goed moet nadenken wat iets in het Nederlands ook alweer is... Van die simpele woordjes in het Engels, maar ja, hoe zeg je dat ook alweer op zijn hollands?? ;-) |
|
|
%3a+2007%e5%b9%b42%e6%9c%88&referrer=){kind=small}
