Windows LiveWindows Live™
 
 
Maaike's profileMaaike Molenaar (somewhe...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog
    December 31

    Sydney luidt 2008 in!!!!

    Jaha, hier was ik bij:
    -----------------------------------------------
    Sydney luidt 2008 in
    SYDNEY - De grootste stad van Australië, Sydney, heeft dinsdag (plaatselijke tijd) met een groots spektakel het nieuwe jaar begroet. Meer dan een miljoen mensen hadden zich rond de baai van de stad verzameld om te zien hoe boven het Opera House en de Harbour Bridge spectaculair vuurwerk ontplofte.

    De organisatie besteedde alleen al aan het vuurwerk ruim 350.000 euro, aldus dagblad Sydney Morning Herald maandag. Een tiental computers coördineerde meer dan 100.000 technische effecten. Meer dan 1700 agenten beveiligden het evenement.

    Elders in Australië, in Melbourne, moesten bij temperaturen van 41 graden zeker 25 oververhitte feestvierders in ziekenhuizen worden opgenomen voor behandeling.
    -----------------------------------------------
     
    En wat was het inderdaad mooi!!! Mooi gechoreografeerd ging het vuurwerk vanaf diverse plaatsen synchroon de lucht in, zelfs vanaf een aantal hoge kantoorgebouwen werd prachtig vuurwerk afgeschoten!!! Wauwie!!! Maarre, nu is het tijd voor mijn bedje....
     
    Voor iedereen: Happy New Year, ondanks dat het bij jullie nog even duurt... hahaha!!!
    May all your wishes come true in 2008!!! Keep on living the life of your dreams!!!
     
     
    Heel veel liefs,
    Maaikie
    7:47 PM | Add a comment | Permalink | Blog it
    December 24

    Tussen Sydney en Brisbane en weer terug...

    Ja, maandag 10 december reed ik vanuit Sydney naar het noorden, met al stop voor die dag: Port MacQuarie. Ik kon daar echter niet een goedkope camping vinden, dus wat rondgereden in de omgeving tot ik wel iets kon vinden voor mijn budget. De volgende dag ben ik naar het koala hospital gegaan. Hier worden al die koala's verzorgd die door branden en ongelukken dusdanig gewond zijn dat ze niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Ik kreeg een goeie uitleg van een verzorger, Jules. Sommige koala's zijn dusdanig gewond geraakt dat ze daar permanente bewoners zijn geworden, door de medicatie en dergelijke die ze nodig hebben. Een paar andere zijn van die terugkomers, dat ze nadat ze uitgezet zijn in de natuur binnen een jaar weer een ongeluk hebben gehad en weer terug zijn. Het koalaziekenhuis heeft wel veel geld nodig om deze beestjes te kunnen blijven verzorgen en helpen te herstellen. Hiervoor is maandelijks zo'n AU$ 15.000,- nodig (ongeveer 10.000 euro) aan medicijnen, opvang en verzorging. En dan te bedenken dat er geeneens loonkosten in zitten, aangezien alle medewerkers vrijwilligers zijn (en gelukkig zijn er daar genoeg van, zelfs op een wachtlijst). Wil je dus meehelpen: ga naar www.koalaziekenhuis.nl en adopteer een koala voor een jaar. Tevens wil ik weer even aandacht vragen voor www.whc-cambodia.org en www.colt-cambodia.org, de twee weeshuizen waar ik even had meegeholpen vorig jaar. Even in de kerstgedachte: alle steun is welkom!!! Ga naar de sites en bekijk hoe je je eindejaarsbonus eens op een nuttige manier kan besteden!!! Merry x-mas to you all!! :-))) Na het bezoek aan het koala hospital ben ik even rond gaan lopen in Prt MacQuarie, maar dit was echter 'weer een strandplaatsje'. Daarna dus richting Coffs Harbour gereden en uitgevonden waar ik kon gaan kamperen voor die nacht. Aangezien ik naar Dorrigo National Park wilde en daar in de buurt een camping was, besloot ik alvast die kant op te rijden. Dorrigo ligt echter in de bergen van het Great Dividing Range en dus moest ik met de auto even flink de hoogte in. En tja, aangezien het een tropisch gebied was, reed ik al snel in de mist en regen... Op bochtige weggetjes... Maar goed, ik redde het tot aan het plaatsje Dorrigo en kon daar al snel de camping vinden. Het bleef echter regenen en dus sliep ik maar in de auto. De volgende dag was het gelukkig droog en kon ik met een mooie wandeling in het National Park beginnen. Eerst even wat info ingewonnen over de te lopen route en begrepen dat ik muggnspray op mijn schoenen, sokken en benen moest doen... Nee niet tegen de muggen, maar tegen de bloedzuigers... Nee ik had niet van die mooie bloedzuigersokken die ik jaren geleden in Thailand had (zie mijn verhalen van Thailand, 6 jaar terug), dus mijn benen maar flink besprayd. Maar wat een mooie wandeling zeg, echt een tropische regenwoud met een mistige nevel. Prachtige bomen, struiken, planten, bloedzuigers.. Whaah, bloedzuigers!!! Ja, de muggenspray was blijvkbaar niet zo bestand tegen bloedzuigers, want al snel vond ik er eentje op mijn schoen... Juk, snel eraf gewipt met mijn nagel en mijn andere schoen maar even gecheckt... Whaah, nog 4 andere!! Gelukkig nog allemaal op mijn schoen en waren ze nog niet aan hun dracula-avontuur begonnen. Snel die ook eraf gekieperd en verder maar snel doorgelopen. Het moet een grappig gezicht zijn geweest om achter mij te lopen. Elke 100 meter checkte ik mijn schoenen en benen wel van alle kanten. Ik moest regelmatig nog wat van die vampiertjes van mijn schoenen afwippen en eentje zelfs van mijn sok. Maar verder waren ze niet gekomen. Op de wandeling heb ik twee prachtige watervallen gezien, waaronder eentje die over een overhangende rots valt en waar je dus achterlangs kan lopen, geweldig! Ook nog de vogelwandeling gedaan en veel verschillende vogels gehoord, maar helaas niet gezien. Het begon wel te regenen tijdens de wandeling, maar goed, mijn mooie knalgele regenponcho aangedaan (zou dan als Big Bird (Pino) toch wel vogels moeten aantrekken? Trok echter alleen maar meer bloedzuigers aan...) en doorgestapt. Teruggekomen bij het infocenter even rondgelopen en daarna nog even de Skywalk gedaan. Dit was een soort van boardwalk langs wat bomen en naar de open ruimte van de berg af. Beetje lastig uitleggen, maar het was een soort van steiger die van de berg af ging zeg maar... En daar zou je dan een prachtuitzicht hebben van de berg en omgeving. Not... Door de regen en mist zag ik slechts 100 meter en dat was het dan wel. Ik was in ieder geval wel op tijd klaar met de wandelingen, want toen ik terugging naar de auto begon het vreselijk hard te regenen. Dus maar weer naar de kust gereden naar Coffs Harbour, waar ik even geluncht had voor ik verder reed naar Byron Bay. Het bleef regen dus daar op de camping maar weer in mijn auto gebivakkeerd, die overigens wat meer lekt dan ik dacht... Hm, moet m maar op een droge dag verkopen denk ik...
     
    In Byron had ik de volgende dag mijn foto's even op cds gezet en reed daarna door richting Brisbane. Even het stadscentrum in mijn sofinummer (taxfilenumber) te regelen zodat ik aan het werk kan hier in Australie en richting New Farm gereden, via de supermarkt en bottleshop voor wat lekkers en wat flessen wijn en daarna naar het huis van Chrissy en JD gegaan. Daar werd ik weer met open armen begroet door JD en ook Morgan, de oudste van mijn achternicht Leesa uit Nieuw Zeeland, en zijn vriendin Michelle waren aanwezig. Erg leuk om ze weer te zien. Even meegeholpen met het diner en rond 19.15 kwam Chrissy ook aan en konden we aan tafel. Heerlijk gegeten van mijn vroege kerstdiner met familie (tja, je moet wat aan de andere kant van de wereld). Ook at ik weer eens wat nieuwe groente, squash.. Die leek op een klein soort pompoen, geel met een groen stukje, en smaakte als courgette. Ja, JD weet hoe hij het diner nog even wat bijzonderder kan maken! Na het eten even afgewassen en daarna weer een five crowns gespeeld, het kaartspelletje dat ik in Nieuw Zeeland  had geleerd van de familie en nu eindelijk weer eens speelde dus. Moest er weer even inkomen, maar had toch weer wat rondes gewonnen. Het spelletje werd af en toe echter wel onderbroken door wat possums in de tuin. Ik heb daar nog wat mooie foto's van kunnen maken, ook al zag je op sommige slechts een silhouet en glimmende rode oogjes. Heb hierdoor zelfs ook een vleermuis en een gekko op de foto (nou ja, alleen hun oogjes dus! hahaha!!)! Rond 0.00u lekker op de bank gaan slapen, dit was wel erg comfortabel na het slapen in de auto en in de tent. Vrijdag werd ik weer vroeg wakker doordat Chrissy en JD geen gordijnen in de woonkamer hebben hangen, maar ik had wel heerlijk geslapen. Even ontbeten en toen met Chrissy en Michelle naar de gym, Bodywise, gegaan voor het Japanse Badhuis. Slechts door een schoonheidsbehandeling te nemen konden we daar gratis gebruik van maken, door coupons die Chrissy voor Michelle en mij had. Dus slechts door even onze wimpers te laten verven (wat errug handig is en het goedkoopste was), mochten we heelrijk dobberen in de verschillende baden... Bubbelbaden (warm en koud), sauna, stoombad, infraroodsauna, scrubruimte... Helemaal glanzend kwamen Michelle en ik er weer vandaan. Daarna Morgan thuis opgehaald en met zijn drieen naar Redcliffe gereden waar we even fish n chips hadden gedaan, wat op het strand hadden gelopen, wat shopjes ingeweest waren voor de kerstcadeautjes die M&M moesten kopen en nog even een ijsje gehaald hadden. Thuis gekomen was Chrissy druk aan het werk en lag de woonkamer bezaaid met kleding voor een volgende opdracht, dus besloot ik om maar lekker vene buiten te zitten in het zonnetje om te schrijven en te lezen. Rond 19.00u vertrokken we naar Southbank waar we na even rondlopen een tafeltje geregeld hadden bij een Grieks restaurant. Want tja, ondanks dat bij de iongang stond dat ze vol waren wist Chrissy zich naar binnen te babbelen en had ze zo een tafeltje voor 5 geregeld. En ik maar blijven smilen naar de obers, want dat zou vast wel helpen, aldus Chrissy. hahaha! Het was heerlijk eten (ik had Greek mazethes, allerlei griekse gerechtjes op 1 bord, jummie!) en tijdens het eten gaven de obers nog even een leuke dansshow weg. Want ja, wat is een Grieks restaurant zonder een heuse Zorba-dance nietwaar?  Daarna naar huis gegaan en weer op de bank gaan slapen. De volgende dag had ik iets langer geslapen en werd ik gewekt door Chrissy die de mokken voor de thee pakte en meteen ook een kop voor mij maakte. Met Michelle en Morgan ben ik na het ontbijt nar de Fortitude Valley gegaan om even over de markt te slenteren en daarna de stad ingelopen voor hun kerstshopping. Terug namen we dus bus, die we gewoon gratis mochten nemen van de chauffeur (nee ik had niet eens geknipoogd naar m) en ik moest nog even vreselijk lachen om een oude vent die in de bus zat met een vreselijk slechte toupet... Waarom denken sommige mensen toch dat ze hun kale kop beter kunnen verbergen onder een pikzwarte toupet in bloempotmodel (geloof me, JP's kapsel is er niks bij), dan het gewoon te showen? Hm, misschien deed deze man het wel tegen de vreselijke Australische zon... Maar dan nog, ik denk dat dat plastic gekiebel op je hoofd erger is dan een beetje ijdeltuiterij... Zaterdagavond gingen we naar de Bowls Club in Camp Hills. Normaal gesproken gaan hier alleen 65+'ers heen, en durf je je als jongere er niet te vertonen, maar deze zaterdag was het 'Shoes-off'-bowls, wat inhoudt dat de jeu de boules dus gespeeld wordt op blote voeten en iedereen, dus zonder de speciale vereiste schoenen, de green mag betreden. Even kennisgemaakt met wat kennissen van Chrissy en Jd die daar geweldig stonden te jammen en heerlijk muziek maakten. Toen bij de pooltafel even wat Thais gegeten en onverwacht kwamen daar ook de vrienden van C. en JD aan die ik in juli had leren kennen: Dominique, Gabriel, Andrew, Paul. Erg gezellig om die weer te zien en even verteld wat ik de afgelopen maanden allemaal had uitgespookt in Australie. Zondag nam ik afscheid van iedereen na een heerlijk ontbijt (JD is echt een superkok) en reed ik weer naar het zuiden richting Sydney. Ditmaal was de overnachtingsstop in Kempsey, waar ik mijn auto wel mocht parkeren op een camping om erin te slapen. Maandag reed ik van Kempsey naar Sydney, waar ik 's avonds bij Karen aankwam en daar mag verblijven. Van de week veelal op zoek geweest naar een baantje, maar dit lukte helaas nog niet zo (tenminste niet in de baantjes waar ik voor probeer te solliciteren). Vrijdagavond waren Karen en ik, met wat vriendnnen van haar, te stappen geweest in de stad. Het was erg gezellig druk bij de Operabar, de bar onder the operahouse, aangezien het de laatste vrijdag (en voor de meesten dus werkdag) voor kerst was. Rond 21.00 konden we zelfs genieten van wat vuurwerk dat vanaf een boot voor de Harbour Bridge werd afgestoken. Geen idee waarvoor, maar het was wel erg leuk om te zien. Daarna zijn we naar de Orient Hotel gegaan (tja, een bar heet hier soms ook een hotel, beetje verwarrend dus...) en konden we even dansen op gezellige live-muziek. Toen ik aan de praat raakte met Dave, een jongen die van oorsprong uit Hongarije kwam, raakte in Karen en haar vriendin Suzanne een beetje kwijt in de drukte. Ach, ik vind ze wel weer. Tot ik later opeens een telefoontje kreeg van Karen. Hm, ga toch maar even naar haar op zoek. Ik kon toen Suzanne wel vinden, maar die wist ook niet waar Karen was. Ach, we feesten gewoon door, zei Suzanne. Maar na een poosje dacht: laten we toch maar ff checken of ze misschien buiten is. Dus Suzanne liep naar buiten en kwam toen bij mij vertellen dat ze de kroeg uitgezet wordt. Hm, kan best zijn dat datzelfde met Karen gebeurd is, dacht ik toen. En ja hoor, buiten kwamen we al snel Karen ook tegen. Nou ja, dan maar naar een andere kroeg, waar de dames ondanks hun beschonken toestand wel naar binnen mochten. Daar nog even een water gedronken (ik had de auto halverwege staan en wilde daarmee wel nog kunnen rijden) en daarna werd ik door Dave naar de bushalte gebracht. Zaterdag overdag wat in de stad rondgehangen en naar diverse 'straatkunstenaars' gekeken die voor de kerst nog even een zakcentje wilden ophalen. 's Avonds was ik echter zo moe dat ik rond 20.00u op mijn bed plofte, om pas om 08.00 weer wakker te worden zondagochtend... Zondag hadden we een lunch van oudklasgenoten van Karen, wat erg gezellig was. De meesten van hun hadden al kids en ik vermaakte me prima met die kleintjes, sommigen waren dan ook zo schattig. Oook verder weer heel wat mensen verteld van mijn reis en gehoord dat sommigen van hun niet eens in alle staten van Australie geweest waren. Best maf, maar ja, ik ben dan ook niet eens in alle landen van Europa geweest (...hmm ideetje voor een volgende reis...?). na de lunch reden we via de wijk waar Karen heeft gewoond naar Newport, waar we een feestje van een andere vriendin van Karen hadden, Sylvia, die jarig was. Gezellig daar gezeten, wat gegeten en zitten kletsen. Daarna naar Manly gegaan waar we nog even gingen stappen en daarna weer naar huis om in bed te duiken...
     
    En ja, dan is het vanavond Kerstavond. Best wel weer een raar idee om weer niet thuis te zijn met de Kerst. Het weer is hier ook niet echt kerstweer, voor mij dan: heet, zonnig, strakblauwe lucht, bikini aan, op het strand een koel wijntje doen... Hmm, niet echt de typische kerst voor mij... Maar ik ben benieuwd hoe het dit jaar weer gaat verlopen voor mij!!!
     
     
    Veel liefs en dikke Kerstknuffels voor iedereen,
    Maaike
     
    5:47 AM | Add a comment | Permalink | Blog it
    December 18

    Happy holidays!!!

    Ik wil alle lezers en bezoekers van mijn site even een hele fijne kersttijd toewensen en alle goeds voor 2008!!!
     
    Keep on living the life of your dreams and make all your wishes come true!!!
     
    Veel liefs, Maaike
    xxx
     
    PS de site is overigens nog steeds een hit! Inmiddels alweer het aantal van 22.000 hits overschreden!!!
    7:10 AM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it
    December 10

    Eindelijk in Sydney!!!

    Ja ja, na een aantal dagen in Merimbula te hebben vertoefd zijn we eindelijk in Sydney aanbeland!!!
     
    In Merimbula verbleven we dus van maandag 26 november tot dinsdag 4 december. Het was zo'n heerlijk park, met dat zwembad, bubbelbad en doordeweeks een pannekoekenontbijt... en dat voor slechts 10AU$ per persoon per dag! Het weer was ook wel lekker dus wat daagjes op het strand gelegen. Toen we daar op zondag lagen was het erg gezellig druk en vermaakten we ons goed, totdat er een man naast ons kwam staan en iets zei als: you are so damn hot.... Whaahhh!!! Wegwezen!! Aangekleed (helemaal als je dus in je bikini ligt is zo'n opmerking enorm intimiderend...) en wel liepen we dus snel van het strand weg en zagen we de vrouw waarmee we die man eerder hadden zien lopen (toen liep ie ook al zo te staren...). Aan die vrouw gevraagd of ze hem kende en ze gaf aan dat hij bij 'hun was gekomen via een agency'... Wat voor agency dat dan ook moge zijn, we hadden inmiddels wel door dat die man een soort van stoornis had. Maar ja, als ie dan voor een of andere sexuele stoornis onder behandeling is, waarom laat je hem dan zo rondlopen op het strand met allerlei halfnaakte dames?? We hadden geen zin om daar nog langer te blijven ondanks dat de vrouw hem tot de orde zou roepen en dus gingen we naar een ander strandje, waar ook het mannelijk gezelschap wat ouder (ipv al die pubertjes op het eerste strand) en aantrekkelijker was... hahaha! Verder was op vrijdagavond een soort van gratis barbecue op de camping, er werden worstjes gebbqd en met brood, uien en saus, kon ik daar heerlijk van smullen. Alexis helaas niet, aangezien ze dus vegetarisch is... Maar goed, wel een flessie wijn erbij en gezellig met wat andere mensen van de camping zitten kletsen. Het was eengezelige boel tot om 22.02u een dame aan kwam lopen: het is nu tien uur geweest en dus tijd dat het stil wordt! Wooow, oeps!!! Sorry! Rond 22.15 dus maar stilletjes vertrokken en de tent ingegaan. De volgende dag kwamen we haar tegen in het zwembad en ze vroeg mij: jij was toch niet bij die luidruchtige groep van gisteravond he... Ehm, jawel... sorry!!! Ze geloofde haar man niet toen hij zei dat het die Dutch bitch wel zou zijn.... What??? Moi??? Ach ze wisten alleen dat ik Nederlands was en aangezien ze wat slechte ervaringen hadden met ontmoetingen met Nederlanders was het dus al gauw bitch... :-((( Mensen, we moeten we ons imago van leuke gezellige mensen hoog houden hoor!!! Ik was daar dus maar gauw mee begonnen met Pat (zoals die dame dus heette) en haar man Jeff. Uiteindelijk heel gezellig met ze zitten kletsen en veelal zitten lachen (die avond kregen we zelfs een 4 liter pak wijn van haar). Pat was behoorlijk recht voor zijn raap, maar daardoor juist ook erg grappig en gewoon eerlijk. Die middag kwam er ook een enorme groep kongens aan van een jaar of 20 die uiteraard met de nodige borreltjes een gezellige boel ervan maakten... Dus met zijn allen het bubbelbad in... Waar ik, Alexis, Pat en Jeff ook inzaten... beetje krap, maar het was wel lachen met die bijdehante jongens. Het was weer eens wat anders dan de oudere mensen en jonge gezinnetjes die voornamelijk op de camping verbleven. Ook hadden we in Merimbula nog wat regen gehad en ik geloof dat de mensen nogal wat medelijden hadden met die twee meiden in de tent (wij dus...). Want naast de wijn die we van Pat kregen, lag er ook op een ochtend een zakje met wat vers fruit naast de tent... Aaahhhh, wat lief toch!!! Verder heb ik nog een lesje in mango snijden gehad toen we dat op een ochtend bij de pannekoeken wilden hebben. Tja als je een beetje zit te klooien met die mango's, willen mensen je graag laten zien hoe het wel moet geloof ik... Bijna iedereen begon zich ermee te bemoeien (niet dat ze elkaar tegen spraken, maar steeds elkaar aanvulden en herhaalden... pfff...) en na 15 minuten kon ik eindelijk van mijn mango genieten... hahaha!!!
     
    Dinsdag 4 december reden we dus van Merimbula richting Sydney. We stopten onderweg in Batemans Bay voor de lunch en besloten in Ulladulla (hoe kom je toch op al die namen...) de tent op te zetten. We hadden nog even gezocht op de camping of we Pat en Jeff konden vinden, aangezien zij ook naar Ulladulla zouden gaan. Na een rondje lopen dachten we ze eindelijk gevonden te hebben, een stel wandelend over de camping, man met wit haar, vrouw met geblondeerd haar. Dus wij achter die twee aan... Totdat de man zich omdraaide en we zagen dat ie een baard had... Hm, dat had Jeff niet... Subtiel dus weer weggelopen en wederom gelachen om ons geweldige speurneustalent... (not... ;-) ) Woensdag de 5e van december (nee geen cadeautjes voor mij...) reden we van Ulladulla door naar Sydney, het was immers nog maar 300 km... Onderweg nog even gestopt voor lunch en om wat biertjes te halen voor Barry, de verre kennis van Alexis (hij is de broer-van-de-man-waarmee-de-tante-van-Alexis's moeder-mee-getrouwd-is.... pfff... als ik het goed heb begrepen... hahaha) waar we in Sydney bij zouden verblijven. In Sydney even rondgereden richting Kings Cross waar Daniel en Bobby verbleven (die we kenden vanuit Cairns), maar helaas waren ze niet in hun hostel aanwezig. Daarna dus maar naar Neutral Bay doorgereden waar Barry woont. Over de Harbour Bridge dus!!! Vond het helemaal geweldig om over de Bridge te gaan en heb ook een glimp van The Operahouse opgevangen!!! Geweldig, ik ben nu echt in Sydney!!! We hadden alleen een adres van Barry en we dachten: ach we kijken we of we het kunnen vinden. Nou nee dus. Barry dus maar ff opgebeld en die gaf ons wat aanwijzingen en als het niet zou lukken mochten we hem weer bellen. Dus nieuwe poging gedaan... En aangezien we ons niet wilden laten kisten bleven we maar rijden tot we het zouden vinden... Nee, wij zijn geen dametjes die je het 4 keer moet vertellen voor we de weg goed hebben... Nee, we rijden liever een half uur rond om dezelfde blokken ('het moet hier toch ergens zijn...???') om het uiteindelijk 1 blok verderop te vinden... Pffff... het duurde dus even, maar we hadden het gevonden hoor!!! Toen nog de sleutel bemachtigen op een ingenieuze wijze, aangezien Barry later thuis zou zijn aangezien ie zijn dochtertjes op moest halen.... Het leek wel een Bassie en Adriaan-aflevering 'Op zoek naar de sleutel'... Doe even alsof de volgende zin door Adriaan wordt voorgelezen van een papiertje dat Bassie gevonden heeft: 'Klim over de reling van de veranda, ga naar de speelgoedkeuken van Barry's dochters, kijk in de koelkast daarvan en naast de plastic kippebout en watermeloen, ligt de sleutel...'. Alexis maakte de versie echter iets anders: 'Klim over de reling van de veranda, scheur je broek, klim weer terug en laat Maaike met haar soepelere broek over de reling van de veranda klimmen en laat haar naar de sleutel zoeken in de speelgoedkeuken-koelkast....'. Jep, Alexis scheurde dus haar broek.... Mijn broek bleef gelukkig heel en we konden dus Barry's huis in. En ja, daar zit je dan. We mochten het ons gemakkelijk maken, maar ja, aangezien we Barry dus niet kenden ga je niet op de bank hangen en de koelkast (nee niet die met de plastic kippebout) leeg halen... Dus wij netjes op de bank zitten, een glaasje water erbij en maar wachten... Pfff... Wat duurt de tijd dan lang zeg... We wisten ook niet precies hoe laat Barry er zou zijn. Op een gegeven moment besloten we maar om naar de supermarkt te gaan om ons avondeten te halen. Toen we terug kwamen was hij inmiddels thuisgekomen en konden we ons eindelijk voorstellen aan hem en zijn twee dochtertjes Chloe van 6 en Holly van 4. Aangezien we wisten dat we in de bedden van de meisjes zouden slapen, vroegen we ze om ons de weg te wijzen naar hun kamer. Giechelend liepen ze voor ons uit en showden ze ons de kamer. Lekker roze en met veel kindertekeningen, erg schattig!! Om ze dus maar te bedanken dat we in hun bedden mochten slapen, hadden we voor hun beiden een Barbie-pop gekocht en die dus gegeven. Helemaal blij die twee meiden!!! En Barry was ook erg blij verrast met de biertjes die we voor hem in de koelkast hadden gezet (naast de plastic kippenbout..? ;-) ). Die avond gezellig zitten kletsen en met de meisjes gespeeld en wat gegeten. Daarna dus richting bed gegaan. De volgende ochtend kwamen de meiden rond 8.15u onze kamer binnen om ons gedag te zeggen. Echt superschattig die twee. Die dag zijn we door Sydney gaan lopen. Met de bus naar de stad en daar dus richting de Botanic Garden gegaan om wat foto's te maken. Toen doorgelopen richting de rivier en eindelijk the Operahouse in volle glorie kunnen bewonderen. Vanaf een afstandje (Mrs Macquarie Point) even wat foto's gemaakt van het gebouw tot mijn camera weer eens een error aangaf..... Whaaa, nee niet weer!!! Bleek een memorycard error te zijn en ik kon dus geen foto's meer maken... GRMBL.... Kon dus geen foto's meer maken the Operahouse van dichtbij en ook de Harbour Bridge stond er nog niet op.... Shit zeg!!! Dus maar op zoek naar een fotozaak en die bij Phillip Plaza gevonden. Daar de kaart laten reformatten (er stonden gelukkig alleen nog maar foto's van die dag op, dus niet al te veel kwijt), maar ook dit hielp niets om de kaart weer tot leven te wekken... Balen, ik moest dus een nieuwe kopen... De verkoper gaf een 1Gb-kaart en zei dat ik die voor 18 dollar kon hebben. Maar de prijs erop was 48 dollar? Hm, ik neem m, maarre waarom krijg ik die korting? De verkoper gaf toen aan: dat wilde ik gewoon doen...' Met een rood hoofd liep ie weg... Ach.... Toch handig om zomaar korting te krijgen en helemaal een korting van 30 dollar!!! hahaha!!! Daarna op Phillip Plaza even gezeten en gekeken naar de skateboarders en muzikanten. Er liep ook een jongen rond die foto's van de skateboarders maakte en gezellig met ons een praatje kwam maken. Hij heette David en was bezig met een kunstopleiding, vandaar die foto's. Blijkbaar vond ie mij errug leuk, want al snel kreeg ik een arm om me heen en vertelde ie dat ik zo cute was... Hm, even een note dus: mannen in Sydney zijn dus erg voortvarend... ;-) Telefoonnummers uitgewisseld, maar verder niet meer afgesproken hoor... Daarna liepen we richting Hyde Park, waar we met Daniel en Bobby afgesproken hadden. Het was super om ze weer te zien en dus hadden we even gezellig zitten kletsen en daarna met Daniel even een borreltje gedaan en wat gegeten in Chinatown. Daarna probeerden Alexis en ik de bus weer te vinden die ons naar Neutral Bay kon brengen.... Hm.... Dat moet tocht ergens hier zijn...? Tja, zonder een kaart van Sydney loop je al gauw verkeerd en we hebben een behoorlijke ronde door de stad gelopen... Uiteindelijk bij Circular Quay bushaltes gevonden en gekeken waar de bussen naar Neutral Bay dan moeten zijn. Nou, voor zover ik zag zouden de bussen van de Quay alleen maar aan de zuidzijde van de rivier blijven en niet de Harbour Bridge over gaan...  Dus even Dus weer die kant op en aan een andere buschauffer daar gevraagd welke bus we dan moesten hebben. Nou de 424 of de 425 ofzo... Oke, daar op gewacht... Eindelijk de 424 gezien, bleek ie dus niet naar Neutral Bay te gaan.... GRMBL!!! Hoe moeten we daar dan komen??? Uiteindelijk maar aan een andere wachtende dame gevraagd en die gaf aan de de bussen naar de noordzijde van de rivier vertrekken vanaf York Street... Oke, wat doen we dan hier bij de Quay!!?? Pfff.... Dus naar Yorkstreet gelopen (was gelukkig niet al te ver en makkelijk te vinden) en rond 00.35 de bus naar huis kunnen nemen...We zijn dus zo'n 3 uur bezig geweest om van de ene naar de andere kant van de stad te komen.... Whaaahhh!!! Rond 01.00u eindelijk in bed gestapt, helemaal moe en met zere voeten van het lopen... Vrijdag dus een rustig ochtendje gehad met uitslapen en wat tv kijken (heel gaaf by the way, Barry heeft geen tv, maar een projector die de tvbeelden laat zien, oftewel grootscherm-tv-kijken!). Rond 13.00u gingen we weer de stad in en liepen we richting The Sydney Operahouse om eindelijk even wat foto's te maken op mijn nieuwe memorycard. Eerst wat gewone poserende foto's, maar al gauw werd het weer van: oke lik het operagebouw, kus het operagebouw... Vooral vanaf Mrs Macquarie Point konden we weer leuke foto's maken. Ook maakten we daar foto's van ons tweeen met de camera op armlengte-afstand. Die foto's zijn weer zo geweldig gelukt incl wat gekke bekken foto's waarvan we helemaal in een deuk lagen (probeer ze zsm weer te plaatsen). Daarna begon het helaas te regenen... Nou ja regenen? Een complete wolkbreuk zeg maar!!! Gauw weer richting Operahouse om daar te schuilen en onder afdakjes naar Circular Quay gelopen. De wolkbreuk zorgde er echter voor dat de straatafvoer niet allemaal goed verliep en de straten dus blank kwamen te staan... Terwijl we stonden te schuilen bij de Quay zagen we dus diverse mensen helemaal doorweekt door de regen lopen en in die 40cm diepe plassen stappen... vooral grappig waren de weg drijvende slippers die door het lopen door de regen van de voeten slipten (heet het daarom slipper??)... En dan die mensen er dus achteraan voordat de slipper in de put verdwijnt.... Gelukkig was de wolkbreuk na een half uurtje weer voorbij en begon de zon weer te schijnen... Dus wij richting onze bushalte op Yorkstreet (ja, nu weten we hoe het moet...) en daar de bus naar huis genomen. Daar even gegeten en opgetut, want tja, it's fridaynight!!! Partytime!!! Maar ja, we zijn een stelletje meiden he, en dus kregen we diverse telefoontjes van Daniel en Bobby over waar we bleven... 'Bijna klaar hoor'... Dus rond 23.00u de bus naar de stad genomen en daar de jongens op Pittstreet ontmoet. Ze gaven echter aan dat de tent waar ze zaten niet al teveel was, dus besloten we naar Darling Harbour te gaan. Bij Pontoon konden we gezellig zitten en met de nodige biertjes erbij hielden we dat lang vol. Rond een uur of 04.00u richting Kings Cross gegaan met een taxi, afscheid van Bobby die naar bed ging en daar bij de Empire Hotel met Daniel nog even verder gefeest. Aangezien het alweer licht begon te worden besloten Alexis en ik maar weer richting huis te gaan, waar we om 08.00u ons bed instapten. Toen we om 15.00 ons bed weer uitkwamen lag er een briefje op de tafel van Barry met de vraag of we hem even konden bellen als we wakker waren om te horen wat onze plannen waren (behalve brak zijn...). Dus dat gedaan en hij vroeg of we misschien zin haddne om die avond naar de Comedy Store te gaan. Nou, dat klonk leuk!!! Alexis ging alleen niet mee, aangezien zij zondag dus zou gaan vliegen en een beetje fit wilde zijn voor die lange vlucht van Sydney naar Auckland naar L.A. naar Londen naar Manchester.... Dus samen wat gegeten en ik me weer opgetut voor een avondje uit. Moest nu alleen wel ff wat vlotter zijn, aangezien Barry om 19.00u wilde vertrekken. Samen met hem naar een stel vrienden van hem gegaan, Tracy en Colin, en daar even een biertje gedaan. De auto van Barry lieten we daar achter en Colin reed ons naar de Comedy Store wat in de Fox Entertainment area was. Daar naar binnen gegaan en een ander stel vrienden, Kristy en Dave, kwamen ook al snel. Met zijn zessen hadden we een klein tafeltje waar net aan onze drankjes op pasten en rond 20.30 begon de show. Wat geweldig zeg! Enorm gelachen om de 3 comedianten die hun babbeltje maakten op het podium. Het niveauverschil tussen de drie was wel merkbaar, maar alle drie hadden ze hun eigen kwaliteiten. Na 2 uur was de show afgelopen en deden we nog even een borreltje toe in de bar van de Comedy Store. Colin en Tracy gingen daarna naar huis en Barry, Dave, Kristy en ik namen een taxi richting Oxford Street om daar in een bar te kletsen en te borrelen. Dave gaf me nog de tip om ook naar Tibet te gaan, dit schijnt een geweldig land te zijn... Oke, ik zet het op mijn reis-wens-lijstje!!! Het was weer enorm gezellig en toen we dus op een gegeven moment een andere kant op zouden gaan, aangezien Dave en Kristy een taxi naar een ander stadsdeel moesten hebben, kwamen we elkaar toch weer tegen en gingen we met zijn vieren weer een andere bar in voor nog een borrel. Daarna toch echt gedag gezegd en liepen Barry en ik in de richting die wij op moesten om onderweg een taxi te kunnen vinden. Barr moest echter richting de toilet dus liepen we weer een bar binnen. Aangezien hij daar wat kennissen tegenkwam bleven we daar dus ook weer even hangen voor wat drankjes... Uiteindelijk hadden we rond 05.00u de taxi naar huis genomen. Was weer een mooi avondje uit dus!!! Gisterochtend toch om 10.30u wakker geworden, aangezien Alexis dus zou gaan vertrekken. Alle laatste dingetjes geregeld en om 12.30 hadden we de taxi naar het appartementencomplex van Tracy en Colin om de auto van Barry op te halen. Even een brunch in Kings Cross gedaan en daarna naar het vliegveld gereden. Het was wel erg raar om afscheid te nemen van Alexis. Na 3 maanden samen reizen, sta ik er nu weer alleen voor... Maar ja, zo ben ik al een hele tijd aan het reizen, dus maak je daar maar geen zorgen om. Ik heb wel een geweldige tijd gehad met Alexis, veel gelachen maar ook veel serieuze gesprekken gehad. We hebben slechts 1 keer een beetje ruzie gehad en dat was ook na een half uur weer over (en konden we het ook weer weg lachen). We hebben daarom ook gezegd dat we vast wel weer eens samen zullen reizen, al is het maar een weekendje binnen Europa!!! Daarna met Bary naar zijn huis gereden. Daar belde ik even met Karen, een dame die ik ken van mijn massagecursus in Thailand, een jaar geleden... Ze zei tegen mij dat als ik in Sydney zou zijn, we zeker even moesten bijkletsen. Dus zo gezegd zo gedaan! Ze woont in de buurt van Neutral Bay en ik kon er dus gemakkelijk komen met de auto. Het was erg leuk om haar weer te zien na al die tijd en we reden naar Manly om daar even bij het water een borreltje te doen (nog een note: de mooie mannen van Sydney zijn bij Manly te vinden... ligt vast aan die naam...). Heerlijk bijgekletst en bij haar thuis even spaghetti bolognese gemaakt en gegeten. Helaas was ik nogal moe van de 4 uurtjes slaap die ik had gehad die ochtend en kon ik dus niet al te laat op blijven. Wel afgesproken dat als ik weer terug ben in Sydney (leg ik zo uit), ik weer langs moet komen en dan zal ze me een tour door de stad geven. Ben benieuwd!!!
     
    Ja, inderdaad, als ik dus weer terug ben in Sydney. Ik vertrek namelijk vandaag richting het noorden waar ik via stopjes in Port Macquarie en Coffs Harbour weer naar Brisbane ga. Daar ga ik even voor een x-mas-brunch of iets dergelijks bij mijn achternicht Chrissy en haar hubby JD langs en kan ik meteen ook even Morgan (de zoon van mijn achternicht Leesa uit Nieuw Zeeland) en zijn vriendin Michelle zien die voor 10 dagen over zijn. En daarna rij ik weer terug richting Sydney, terwijl ik onderweg ergens wat werk probeer te vinden. Anyway, ik blijf jullie op de hoogte houden!!!
     
    Dag vriendjes, dag vriendinnetjes, tot de volgende keer maar weer (om even in de Bassie en Adriaan stijl te blijven... hahaha!!)
     
     
    xxx Maaike
    2:13 AM | Add a comment | Permalink | Blog it