Maaike's profileMaaike Molenaar (somewhe...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 21 En een kerstgroet!Lieve allemaal, beetje onpersoonlijk misschien, maar niet minder gemeend:
Ik wil iedereen hele fijne, sfeervolle kerstdagen wensen!!! Veel plezier!
Liefs,
Maaike
And of course for my english friends:
I wish you all a very merry Christmas!!!! Have fun!!!
Love,
Maaike
PS enne: ik sta nog wel vaker op internet, dankzij mijn mamsie! Zie www.nhd.nl en klik aan de rechterkant op de Kerstbijlage, onderweg! Zie de foto's!!! Bij Auntie Lydia in Rangiora!Zo daar ging ik dus, zondagochtend, met de Tafts naar het vliegveld van Rotorua, alles weer ingepakt en wel. Daar nog even een cappucino gedaan en een broodje (tja als je een goedkoop vluchtje boekt moet je wel zelf al gegeten hebben...). Toen het vliegtuig in, waarna ik na een uurtje, met wat horten en stoten (beetje turbulentie), in Christchurch aankwam. Daar dacht ik naar de bagageband te lopen en daarna wel eens te gaan zoeken wie mij nou eigenlijk op komt halen (tante Lydia of Anne?). Maar zo ongeveer na de paspoortcontrole stond daar direct een vrolijke dame die vroeg: Are you Maaike? From Holland? Yeah, en ik herkende haar toch al wel een beetje: het was Anne! Wat een gezellige kletser zeg! Al die minuten in de auto op weg naar Rangiora bleven we maar kletsen. En in Rangiora aangekomen merkte ik van wie ze dat had: Haar moeder dus, mijn oud-tante Lydia! Hahaha, ook al zo'n gezellige babbelaar! Ik heb me dus geen seconde verveeld, de afgelopen week en ik zal je even vertellen wat ik allemaal heb gedaan:
- Ge-aerobict met 80-jarigen (kon het tempo maar ternauwernood bijhouden... ;-) )
- Ge-tai-chi-t met 80-jarigen (eveneens zo;n hoogstaand tempo... ;-) )
(heb maar volgehouden dat ik ook 80 ben en dat het sporten me zo ongelooflijk jong houdt... hahahah)
- Bij een vriendin van tante Lydia langsgeweest die een schapenfarm heeft en ook net een nest jonge puppies had, zo schattig!!!!
- Veel verhalen over vroeger aangehoord, waaronder ook vele grappige anekdotes!
- Brieven gelezen die paps en mams aan tante Lydia hadden geschreven, erg leuk om te lezen hoe je ouders vroeger over je zaten te schrijven en vooral ook op te scheppen... hihihihi! Ik zal wat kopietjes maken en naar huis sturen, paps en mams!
- Een brief gelezen die mijn oma (helaas 9 jaar geleden overleden) zo'n 18 jaar geleden had geschreven (ja, toen moest ik wel ff janken hoor, het was een jaar nadat mijn opa was overleden, en dus was de brief best wel emotioneel...), ook hiervan komt een kopietje richting huis! (ook leuk voor familieleden!)
- Een gezellige lunch gehad met een stel vrienden van haar (ook behoorlijk op leeftijd dus... voel me stukken jonger worden hier), en vooral de vrouw had een paar leuke anekdotes, waarbij ik soms echt niet meer bijkwam van het lachen!
- Naar de kapper geweest en enigszins meer kersterige kleding gekocht, ik kan toch moeilijk op de kerst-bbq aankomen met mijn backpackersoutfit.....
- Veel gekookt (waaronder dus voor die lunch met dat stel vrienden) en afgewassen (op de een of andere manier krijg ik die aanrecht altijd weer leeg en schoon, maar maakt zij hem weer vol.... hahaha)
- En vooral veel gelachen... Tante Lydia is een lief mensie vol humor en we hebben dus ook de grootste schik samen! Supers!
Morgen (zaterdag) gaan we op tijd richting Anne en haar gezin om daar gezellig te gaan ontbijten. Hier zijn de Tafts ook bij, dus dan zie ik die ook weer! Daarna gaan we richting South Canterbury, waar de andere dochter van Lydia woont: Leesa. En daar gaan we de kerst doorbrengen en wellicht nog wat langer ook. Ik heb vernomen dat Anne vastbesloten is om me hier auto te laten rijden zodat ik zuid-Canterbury ook met de auto van Lydia kan verkennen... Ehm... zeker weten??? Waarschuw de autoriteiten alvast maar!!! Ik moet rechts in de auto zitten en links van de weg rijden... AAAAHHHHH!!!!!!!
Veel liefs en veel kerstknuffels,
Maaikie
PS: Oh ja, even aan alle familieleden: namens tante Lydia en haar gezin: Fijne kerstdagen en heel veel liefs!!!
PPS: Lieffie, nogmaals gefeliciteerd met je verjaardag! Ik had je lekker vannacht al per sms gefeliciteerd, aangezien het bij mij al veeeeel eerder de 22e was... hihihi!! Fijne verjaardag!  December 16 Trip naar Nieuw ZeelandBe prepared: dit is weer een lang verhaal... Het is maar een paar daagjes, maar toch een boel te vertellen! oke, daar gaan we:
Vrijdag de 8e ging ik dus naar de boot toe die me naar Chumphon zou brengen. Daar al even kort kennis gemaakt met twee duitse meiden, die ik later in Chumphon weer tegenkwam. Daar heb ik gezellig met hun, en 3 nederlandse jongens en een zweeds stelletje gegeten tot de nachtbus zou vertrekken die naar Bangkok ging. Ik heb wel een beetje geslapen in de bus, maar niet echt genoeg waardoor ik zaterdagochtend vroeg behoolijk brak in Bangkok aankwam. Daar snel naar de Khao San Road gegaan, een guesthousje gezocht en daar even wat uurtjes slaap gepakt. Na die uurtjes slaap was ik er wel weer aardig bovenop, dus kon ik op shoppingtocht gaan! Heerlijk daar, allerlei standje met veel spulletjes, kleding, bikini's, souvenirtjes, troepjes, van alles! Lekker snuffelen! Dus weer 2 bikini's en 2 shirtjes rijker geworden, het is een wonder dat mijn tas nog dichtkan... hahaha! 's middags ben ik een beautysalon binnengestapt. Ik dacht: laat ik mezelf even lekker verwennen... met een wax-behandeling... AUWIE!!! Met hete wax werden mijn benen langzaam gestript (oke, het werd snel losgetrokken, maar het duurde zo lang...) van al hun haartjes, wist niet dat het er zoveel waren? Mijn god, wat een crime zeg! Ik hou het voortaan maar lekker bij mijn venusscheermesje. Voor degenen die niet weten hoe waxen voelt: alsof er mega stukkken tape op je benen zitten en die worden dan losgetrokken om de haartjes eruit te trekken... Ja: AUWIE dus!!! Maar goed, daarna even een heerlijke gezichtsbehandeling genomen, die heel wat meer verwennend was en ik weer wist waarom ik die salon was binnengestapt. Mezelf even lekker laten verwennen dus... 's Avonds nog even lekker wat gegeten en in mijn kamertje (nogal klein, zag er meer uit als een 2 bij 3-gevangenishokje... Letterlijk!) mijn tassen weer ingepakt had.
Zondag om 08.00u begon de enorme lange reis naar Auckland Nieuw Zeeland, die tot de volgende dag 11.00u zou duren. Dit wel inclusief het bijkomende tijdsverschil van 6 uur. Maar goed, ik kwam dus aan op het vliegveld en moest even wachten tot ik kon inchecken. Daar meteen al kennisgemaakt met een Kiwi-stel (tja zo noemen ze zichzelf...), die in de buurt van Auckland wonen. Meteen al even gehoord dat het dus lekker weer is, en dat de zomer nu echt aan het beginnen is! Mensen: ik blijf heerlijk in de zomertijd leven dus! Supers! Mijn eerste vliegtuig bracht mij naar Brunei en met Royal Brunei (een moslim-land) begon de vlucht met een gebed aan Allah, om ons goed en veilig in het volgende land te brengen enzo. Nou, dat was gelukt! Met de lieflijke gesluierde stewardessen en iedereen een eigen tvtje (met films en korte filmpjes om te bekijken en de nieuwste cd's om te luisteren, geweldig! Time goes by, soewiesoewie... hele Madonna-cd geluisterd) kwamen we in Brunei aan, waar we even moesten overstappen naar het volgende vliegtuig, dat ons naar Brisbane zou brengen. Ja inderdaad, ik wist het niet van tevoren, maar we gingen ook nog via Australie. Vanuit Brisbane zouden we wel in hetzelfde vliegtuig zitten naar Auckland, maar we moesten er toch allemaal even uit ivm het schoonmaken en bevoorrading. Dus eruit, en even omlopen en na anderhalf uur mochten we er weer in. Na al die vluchtjes van steeds een paar uur kwam ik maandagochtend dus behoorlijk gebroken in Auckland aan. Daar een bus gepakt en naar het centrum gegaan. Daar moest ik me nog wel even een middagje zien te vermaken, aangezien het stel waar ik zou gaan verblijven pas na 5 uur thuis zou zijn. Dus mijn backpack in een kluis bij het station, even wat shopjes bezocht, wat gegeten, wat gedronken en toen de bus naar het district Greenlane genomen. Daar kennisgemaakt met Jenny, John en Alana Barnes. Jenny is een nicht van Anne Feld, die weer een nicht van mijn moeder is. Anne had geregeld dat ik daar wel een paar nachtjes mocht blijven en daar maakte ik uiteraard dankbaar gebruik van. Voor het eten ben ik met Jenny en Alana naar de top van de One Tree Hill (naam is bij sommigen wellicht bekend van een serie) gelopen, waar ik een mooi uitzicht over Auckland had. Ondertussen was John aan het koken en ik kreeg na de wandeling lekker bbq-vlees voorgeschoteld en aangezien ik wel moe was, maar nog niet wilde slapen (om geen jetlag te krijgen), ben ik met Alana naar de Franklinstreet gegaan. En daar kwam ik helemaal in de kerststemming.... Want ja, ondanks dat het zomer is, is het evengoed kerst hoor (alhoewel ik daar helemaal niet bij stilstond dus)! De Franklinstreet is de lichtjesstraat van de stad, met alle huizen 'prachtig' versierd... Ja, inderdaad, prachtig tussen aanhalingstekens... Want sommige hadden hun huis werkelijk vreselijk kitcherig versierd, alsof ze opeens nog wat slierten lichtjes tegenkwamen en dachten: ach gooi die er ook nog maar tussen... Gelukkig hadden sommigen het wat stijlvoller gehouden, met enkel wat zachtgeelgekleurde lichtjes langs de veranda. Rond een uur of half elf waren we weer terug, en ik besloot dat het maar echt bedtijd voor me was geworden. Geweldig dat zachte bed! Ik heb heerlijk kunnen slapen!
Dinsdag ben ik evengoed op tijd mijn bed uitgegaan (te lang slapen is ook niet goed voor me), en naar het Auckland-museum gegaan. Hier wat kunnen zien over de historie en dagelijkse leven van Nieuw Zeeland, die op bepaalde fronten aardig hetzelfde is als Nederland. Maar wat het verschil uiteraard is, zijn de Maori's die er leven. Hier wat voorbeelden van gezien van de huizen en totempalen die ze hebben. Het museum zelf was ook pas gerenoveerd en zag er prachtig uit in een mooie neo-klassieke stijl. Toen ben ik met de bus naar het centrum gegaan, even een sushi-lunchpakketje gehaald en met een volgende bus naar Kelly Tarltons Underwaterworld gegaan. Dit is, zoals de naam al zegt, een park met al het waterleven in en in de buurt van Nieuw Zeeland. Eerst even buiten mijn lunch gegeten en daarna naar binnen gegaan. Ik heb er dus haaien, pinguins en pijlstaartroggen (leuke onderkant: smile!) gezien, maar wat eigenlijk nog wel grappiger was: de beestjes van mijn duikcursus! Dus eindelijk een foto van Nemo en wat andere kleine visjes, zodat ik die kan laten zien! Yeah! Ook ben ik nog met een sneeuwcaterpillar tussen de pinguins geweest, wat een erg grappig gezicht was, al die waggelende beestjes. Ook werden de haaien nog gevoerd, door santaclaus en zijn hulpje! Geweldig voor een groepje schoolkinderen die op bezoek was, die allemaal naar Santa zwaaiden. Het voeren ging gelukkig wel goed, zodat Santa toch zijn cadeautjes rond kan gaan brengen. De Kiwi-kids ook weer gerustgesteld. Daarna Met dus bus richting Broadway, wat een van de shopping-streets in Auckland is. Helaas heb ik er geen goeie linnen broek gevonden (die andere begint een beetje af te raken...). Maar goed, op naar de Barnes. Daar met Jenny weer even een rondje gelopen en daarna lekker lamsbout gegeten met muntsaus. Smaakte erg lekker! Na het eten heb ik met Alana even de kerstboom opgetuigd (jippie, toch nog gedaan dit jaar!) en daarna mijn spulletjes weer ingepakt.
Want ja, woensdag was het tijd om weer verder te reizen, naar Rotorua dit keer. Jenny bracht me naar de Skycity-toren midden in de stad, waar vandaan de bussen vertrokken. Daar even rondgehangen (mijn tas weer in een kluisje gestopt, helaas wel een van de sluitingen lekker in mijn oog gekregen, dus die doet een beetje pijn...) en toen met de bus naar Rotorua. rond een uur of 5 kwam ik daar aan, waar iemand zou uitkijken naar een 5'10'' blondine (oftewel 5 foot 10 inch = 1.78m). En dat was inderdaad zo! Peter Taft haalde me op en bracht me naar hun huis, waar ik de kinderen Kelsey, Callum en Karenza ontmoette. Zijn vrouw Sue kwam wat later thuis, zij is een vriendin van mijn achternicht Anne Feld (die ook dit slaapadresje had geregeld). Voor het eten alvast even een modderpoeltje (die bubbelde van de hitte) en een geiser. rotorua ligt namelijk op een breuklijn die behoorlijk wat hitte kent. Hierdoor zijn er veel geisers en bubbelde modderbaden te vinden. Daarna dus lekker wat gegeten en 's avonds mijn foto's van mijn reis laten zien. Vooral Kelsey was er geinteresseerd in al mijn reizen, zij wil dat ook wel gaan doen na haar studie.
Donderdagochtend na het ontbijt met Sue meegereden naar het werk van Peter, waar we een douche konden nemen. Want bij hun thuis is de douche in verbouwing, en was de schilder er al vroeg, dus even naakt daar rondhangen was geen optie! Dus dan maar de douche op het werk. Daarna bracht Peter me naar Agrodome Leisure Park, waar ik een grappige show heb gezien, met schapen, honden en koeien. Eerst werden alle schapensoorten voorgesteld (er zijn er wel 50 miljoen in NZ! Ten opzichte van 4 miljoen mensen!), waaronder ook het soort: Texel! Die kennen we wel! Dus daar even mee op de foto gegaan. Ook werd er nog een schaap geschoren, en dat lukte binnen 45 seconden! Ongelooflijk snel dus! Ook werd er nog aan mensen uit het publiek het koeienmelken geleerd en vooral de chinese dame (zie foto) had het erg onder de knie... NIET! hahahaha! Daarna kwamen de honden die normaal gesproken de schapen dus hoeden. Er werd getoond hoe zijn reageren op de fluitjes die de schaapsherder geeft en verbazingwekkend hoe de honden de kleinste veranderingen in beweging van de herder direct oppikken en een andere kant uit rennen! Uiteindelijk renden de drie honden over de ruggen van de schapen (volgens mij doen ze dat ook in Babe?) om vervolgens op een schaap te blijven liggen. Vooral die op het Merino-schaap lag erg comfortabel, tussen al dat wol. Na de show nam ik de bus naar het centrum van Rotorua, waar ik voor het museum het lunchpakketje, dat Sue heel lief voor me gemaakt had, in het zonnetje opgegeten had. Daarna het museum ingegaan en wat mooie beelden gezien. Ook was er een uitleg over de vroegere functie van het gebouw, het was namelijk een badhuis! En niet zomaar een, maar een met bijzondere therapieen. Zo kregen bepaalde patienten een electric-bath-behandeling! Ehm, electric bath?? Lijkt me nogal shockerend... ;-)) Maar blijkbaar was het in een dusdanige hoeveelheid dat de stroom het water op een juiste manier laadde, waardoor de patient er baat bij had. Ook was er een filmpje te zien over de historie van Rotorua, met o.a. de vulkaanuitbarsting in 1886. Dit werd a la reallife getoond, met bewegende, schuddende banken, waardoor het 'net echt' leek... Ook was het mogelijk om op het dak van het museum rond te kijken en hierdoor kon ik goed zien dat Rotorua in een grote krater ligt, alle horizon die je ziet is hoger dan de hoogte van Rotorua zelf. Na het museum ben ik met de bus (met zeeeeer geinteresseerde buschauffeur..) naar Te Puia gegaan, dit is het geiser en modderpoelpark. En daar rook het toch lekker... Ehm niet dus... Die modderpoelen bestaan voornamelijk uit zwavel en die geven een geweldige penetrante rotte-eieren-geur... Hmm jummie, lekker rondlopen daar... Maar goed, het was verder wel erg mooi en imposant om te zien. Er was ook nog een geiser die ongeveer elk uur enorm hoog water spuit, maar goed, normaal gesproken ben ik dan altijd net te laat, en om dan een uur te gaan zitten wachten... Maar nee: ik was precies op tijd, de gids zat al te vertellen dat ze het, omdat ze er al zo lang werkt, aan kan voelen dat er een uitbarsting aan zit te komen (ehm, yeah right, het gebeurt gewoon elk uur ofzo...). Die geiser kwam trouwens wel tot zo'n 20 meter hoog. Na al die verrukkelijk stinkende modderbaden is het als vrouw zijnde gewoon ONmogelijk om niet een moddermasker te kopen, dus dat heb ik maar gedaan: een moddermasker, scrubje en een lekker cremetje (die dus niet uit modder bestaat... :-P). Daarna weer naar de Tafts gegaan, waar de lekkere hapjes alweer op me stonden te wachten en daarna ook nog eens lekker eten op tafel kwam. Ze verwennen me veel te veel... ;-))) 's Avonds heb ik mijn ticket naar Christchurch geboekt, waar Anne en aunt Lydia al met smart op me zitten te wachten (heb ze beiden al aan de telefoon gehad en ik geloof dat ze aan het uitvechten zijn wie mij als eerste als gast mag hebben... hihihi). Dus daar ga ik zondag heen!
Vrijdag de 15e was het tijd om maar eens uit te gaan proberen hoe het is om op de fiets aan de linkerkant van de weg te rijden... Dus een fiets van de Tafts geleend en met een wegenkaart de weg op. Links rijden, Maaik! Moest er wel regelmatig om denken hoor! Maar goed alles ging goed. Ik was eerst even naar de stad gegaan voor wat postboodschapjes en daarna naar de Skylines gegaan, die hoog op een berg zit. Gelukkig moest ik niet alles naar boven fietsen, maar ging er een mooie kabelbaan. Boven even geluncht en daarna ge-luge-d. Dat is dus met een rodelkarretje over een asfaltweg naar beneden roetsen! Moest wel de beginnerstrail nemen omdat het mijn eerste keer was (kan je dat aan mijn gezicht zien ofzo? Oh nee, ik gebruik de hendel verkeerd... hahaha), maar het was wel erg leuk en een mooie omgeving waar ik langsroetste. Toen ik weer met de kabelbaan naar beneden was gegaan, ging ik naar het naastgelegen parkje Rainbow Spring Nature Park. Hier waren diverse vogels, vissen en verschillende bomen te zien. Ook kreeg ik weer een kiwi te zien (die vogel dus), alleen is dat allemaal in het donker (die beestjes kunnen bijna nergens tegen lijkt wel...), dus heb ik helaas niet kunnen fotograferen of filmen. De foto die ik heb gemaakt is van een plaatje (maar wel goed gelukt dacht ik zo... hahaha). Daarna weer naar de stad gereden waar ik even relaxed een theetje heb gedaan. Daarna weer naar Tafts gereden en daar met hun en nog een ander gezin gezamenlijk gegeten. Dat andere gezin zou een nachtje blijven slapen (gelukkig is het huis ruim genoeg), en dan zaterdag Karenza, de jongste, meenemen richting het zuideiland ivm een hockeykamp. Op tijd naar bed dus, aangezien de hele woonkamer vol kwam te liggen met mensen... hahaha!
Vandaag een beetj uitgeslapen en door Peter naar de Burried Village gebracht. Dit is een dorpje dat in de vulkaanuitbarsting van 1886 onder de as en modder kwam te liggen. Dit hebben ze zo gelaten, om te laten zien wat er allemaal gebeurt in een vulkaanuitbarsting. Maar voordat de rondleiding begon was ik even snel naar de wc gegaan... Waar ik verschrikkelijk moest lachen aangezien er een gezellig muziekje klonk... waarschijnlijk om het geklater van je buuf niet te hoeven horen... hahaha! Anywayz: daarna dus een rondleiding, door een Maori-dame wiens familie vroeger in dit dorp had gewoond, tot net voor de vulkaanuitbarsting. Ze waren net op tijd naar Rotorua zelf verhuisd, waar haar ouders en zij zelf dus geboren zijn. Ze wist genoeg verhalen te vertellen van de gezinnen die omgekomen waren tijdens de uitbarsting, en over de mensen die het wel overleefd hadden. Erg interessant om te horen. Na de rondleiding mocht je zelf nog even rondlopen, waarbij ik uiteraard naar de waterval ben gegaan (I'm lovin' it!). Was weer erg leuk om te zien. Daarna even een koppie thee gedaan en ik werd door Sue opgehaald. Vervolgens even wat boodschapjes met haar gedaan en bij hun thuis een sushi-lunch gegeten en daarna met Peter en Callum de mountainbike meegenomen naar een bos in de buurt. Daar een aantal tracks gereden, waaronder een aantal stukken dat ik dacht: om welke boom zal ik mezelf gaan wikkelen...? aaaaahhhhh!!!! Maar: het ging allemaal goed! Na het mountainbiken gingen we met zijn allen naar een stel oude buren van de Tafts en hebben we daar met hun en nog een ander gezin gezellig gegeten. Het eten smaakte heerlijk en het was ook erg lachen met die mensen.
Nou, ik ga nu richting bed, het is half twaalf 's avonds en morgenochtend moet ik gaan pakken voor mijn vliegtochtje naar Christchurch...
Veel liefs en dikke knuffels,
Maaikie
PS Ben blij dat je helemaal tot het einde van dit verhaal bent gekomen... Het was echt een enorm verhaal... Weet je trouwens dat je een van de ruim 9000 bezoekers bent van deze site? Leuk he!!!
Enne: check ook ff de nieuwe foto's!!!!!!!!! December 15 Nieuwe foto's!!!!!Voor de liefhebbers: nieuwe foto's!!!!!!!!!! Veel kijkplezier en laat gezellig wat berichtjes achter!!! December 08 Duikuuuhhhh!!!!Jaha mensen, naast het masseren, mag ik nu ook gecertificeerd gaan duiken!!! Ik heb het gehaald!!! Maar vraag niet hoe... Ehm wil je dat toch weten? nou vooruit dan maar.... Oke komtie!!
Ja, ik zat zaterdag dus nog in Bangkok, in Chinatown, en na een hapje eten op het station (goed restaurant hoor) was ik de trein ingestapt. Ik probeerde zo snel mogelijk maar te gaan slapen, aangezien kik rond een uurtje of 4 in Chumphon zou zijn.. En ja, hoe weet je dat als toerist zijnde...? Dus maar even de conducteur gevraagd of ie me wil waarschuwen als we bij Chumphon zijn. Ja, zou ie doen... Gelukkig maar dat ik zelf ook mijn wekkertje had gezet en rond vier uur dus klaar zat om uit de trein te gaan, want toen we al stilstonden gaf ie aan: dit is Chumphon... (handiger zou zijn als ie me dus had wakker gemaakt voordat we er zouden zijn... anders had ik nu nog in de trein geslapen geloof ik... maar goed, deze dame is een slimme meid... hahaha! Het was trouwens een wiebelig traject en als je dan dus midden in de nacht naar de wc moet (ja als je moet dan moet je, ondanks dat het in de trein is...), sta je daar gehurkt en wel een beetje te richten en te spetteren, waar het overigens goed gelukt is om alles in de pot te krijgen...
Maar goed, in Chumphon aangekomen meteen een ticket gekocht voor de boot naar Koh Tao, waarna we ongeveer direct naar het busstationnetje gebracht werden waarvandaan de bussen vertrekken die je naar de boot brengen (de haven was een paar kilometertjes verderop). Op het busstation even gezeten, en kennis gemaakt met Caroline en Tjeerd, een stel uit Amsterdam. Ook werd ik direct aangesproken door een dame van Buddhaview, een resort met duikschool op Koh Tao. Aangezien ik deze duikschool ook al van Lean gehoord had, besloot ik maar om de duikcursus via hun te doen. Op die manier werd ik tenminste ook meteen opgehaald zodra ik van de boot stapte in Koh Tao, lekker handig dus! Na een boottochtje van ongeveer 3 uur (en een maffe cheerleader-film, wel leuke dansjes trouwens!, en een halve Mission Impossible 3 verder aangezien de boot dus aanmeerde en ik halverwege een actiescene de boot moest verlaten...) kwamen we aan op Koh Tao. Daar de Buddhaview-truck op en naar het resort. Daar aangekomen meteen mijn kamer geregeld: een dorm-kamer, met twee stapelbedden dus, om te delen met andere mensen...Maar aangezien die er niet waren, had ik die hele kamer voor mezelf voor maar 100 baht per nacht (ook ivm korting bij duikcursus)! Goeie deal leek mij! Alleen mijn laatste (extra) nachtje kostte 150 baht, omdat ik toen klaar was met de cursus. Maar dat is nog maar 3 euro. Ook had ik mijn theorieboek over de cursus gekregen. Goed, alle spullen in de kamer, bikini aan en ff lekker in het zonnetje liggen lezen in het duikboek. Het was wel erg warm hoor, en daarom maar goed ingesmeerd. Om 16.30u hadden we onze eerste meeting met betrekking tot de duikcursus Open Water. Hierin werd kort de cursus uitgelegd en kregen we een video te zien (beetje maf, maar wel lekker duidelijk daardoor). Vervolgens heb ik met Tjeerd en Caroline gezellig van het buffet gegeten en zijn we op tijd weer richting bed gegaan: want voor maandag stond op het program: 's ochtends theorie en 's middags de eerste duik in het zwembad!
Zo gezegd, zo gedaan dus... alleen niet zo makkelijk als gezegd... 's ochtends kregen we van G (een gezellige dame, die zichzelf zo noemde, vast omdat haar naam iets tuttigs als Georgette ofzo is? ben er niet achter gekomen) de theorielessen hoofdstuk 1 en 2. Ze legde het allemaal duidelijk uit en alle info werd goed gecheckt of je het begreep door middel van korte toetsjes (nul fout!). Na de lunch gingen we met Graham, onze Crocodile Dundee-look-a-like-instructeur en nog een aantal andere instructeurs naar het zwembad naast het theorie-gebouw. Een van die instructeurs was een Nederlander, Rene en hielp mij en Caroline dus het meeste. Toch wel handig om die termen ook in het Nederlands te krijgen, en niet zoals met die massagecursus steeds te moeten vragen: what do you mean with the word ...? Na het klaarmaken van de duikfles en het aantrekken van de wetsuit, gingen we dus met onze buddy (Caroline was de mijne) de duikflessen bij elkaar op de rug doen. Na een korte buddy-check gingen we vervolgens langs de trap het water in... En dan dus onder water.... Met dat rare ding in je mond... En dan dus oefeningetjes onder water doen: mondstuk uitnemen en weer indoen... Ja daar moet je bij mij dus niet mee beginnen! Ik begon al aardig in paniek te raken toen Rene nog bij anderen de oefening aan het doen was, maar toen was ik aan de beurt... Hij vroeg aan mij het oke-teken en die gaf ik maar niet... Ik schudde mijn hoofd en gaf maar het duim-omhoog-teken.. Dit is dus niet het oke-teken, maar het teken om omhoog te gaan. Dus inderdaad weer met mijn hoofd boven water gegaan. Gelukkig kon Rene me weer kalmeren en na even rustig normaal in- en uitademen boven water en even boven water met het mondstuk geademd, was ik er klaar voor om naar beneden te gaan... Heel rustig aan en een bemoedigende blik van Rene en Caroline brachten me helemaal tot rust en gelukkig ging het elke duik steeds beter. Ik had daarna ook de andere oefeningen meegedaan, zoals je mondstuk dus uitdoen en dan achter je gooien... Waardoor je dus even rustig moet uitademen, terwijl je met een makkelijke armbeweging je mondstuk zo weer kan vinden en rustig in kan doen (wel even water eruit clearen). En het masker afdoen en weer opzetten en leegmaken. Ook het vragen om lucht te delen met je buddy (waarbij je dus het extra mondstuk die je buddy aan diens tank heeft gaat gebruiken) ging prima. Het ging steeds beter! Daarna gingen we naar het diepere gedeelte van het zwembad om wat drijfoefeningen te doen (met een commando--cprong te water, recht erin springen dus), zoals je loodgordel afdoen en je vest waar de tank aan zit afdoen. Dit zijn dus allemaal situaties die in principe niet voor zullen komen bij een normale duik, maar ja je kan ze beter maar geoefend hebben voor het geval je in moeilijkheden komt!
Dinsdag hadden we de ochtend vrij, om even te relaxen en de hoofdstukken 3, 4 en 5 door te lezen, om vervolgens 's middags de boot op te gaan naar een ondiep stuk water (5 meter) waar we dus geoefende 'truukjes' nog een keer gingen doen. Het uit de mond doen van het mondstuk ging prima en ik bleef geheel rustig. Ik was nog wel een beetje zenuwachtig voor de duik, maar onderwater viel het me alles mee. 's avonds had ik met Caroline en Tjeerd lekker van de bbq van het resort gegeten (alleen de prijzen waren een beetje giswerk van het personeel..., he Tjeerd? maar goed, het smaakte lekker) en uiteraard weer op tijd ons bed opgezocht. Woensdagochtend hadden we theorie van Rene, die ons alles op een leuke manier uitlegde over de gevaren van het duiken... zoals stikstofnarcose, als je dus diep duikt... Helemaal in een deuk gelegen om zijn uitleg: je gaat je dan goed voelen en een beetje raar in je hoofd, alsof je dus een jointje hebt genomen, en dan wil je steeds verder en dieper waardoor het gevoel toeneemt en steeds verder en dieper en dieper en... dan ben je dood... Ja, duidelijk dus. Mocht je je raar gaan voelen: naar je buddy en naar boven... 's Middags gingen we dus weer duiken, ditmaal bij Sairee Beach, waar we tot 9 meter zijn gegaan. Hier heb ik een nieuwe hobby uitgeoefend: zeekomkommer knuffelen.... hahahaha! Geintje hoor, maar volgens mij zien EG en Iet me dit al helemaal doen... hahaha! Onderwater werd het werkelijk steeds leuker, ik zweef (dat doe je dus als je het goed doet!!) gewoon heerlijk over al dat koraal heen en zie allerlei visjes rondom me zwemmen! Erg leuk dus! Donderdag stonden twee ochtendduiken op de planning bij White Rock, waar we ook gingen kompaszwemmen en op zoek zijn gegaan naar Nemo. Nemo hebben we helaas niet gevonden :-((, maar wel een neefje van hem, een iets ander soort clownsvis. Ook hebben we nog barracuda's, triggervissen (die lastig aan je vinnen kunnen gaan happen), schorpioensvissen (vreselijk lelijke beesten) en een mooie bannerfish gezien! Wat is het toch heerlijk zweven onder water... En nee dat kwam niet door de stikstofnarcose hoor, ik voel me gewoon steeds beter en zekerder onder water... Heerlijk! Donderdagmiddag gingen Caroline en ik het theorieexamen doen, die we blijkbaar gehaald hadden, want om 5 uur kwam Graham naar ons toe met onze tijdelijke pasjes! Joehoe! We zijn nu echte Open Water duikers!!! We mogen dus tot dieptes van 18 meter duiken, zonder instructeur (maar uiteraard altijd met een buddy...). Goed he!!!!
Dus tja, nu is mijn vraag, na het aanbod voor massages (ja mensen, jullie moeten er wel even op wachten... sorry!): wie gaat er met me duiken??? Buddy's gezocht!!! :-)))
Ik ben nu nog even op Koh Tao, maar mijn backpack staat alweer klaar, zodat ik richting Bangkok kan gaan. Vanmiddag om 14.30 vertrekt de boot naar Chumphon, waar dan om 21.00u de bus naar Bangkok vertrekt, waar ik zaterdagochtend zal aankomen. Daar heb ik dan even een dagje shoptijd, en zondag vertrekt dan mijn vliegtuig van Royal Brunei, via Brunei dus, naar Nieuw Zeeland, Auckland!!! Ik heb al een logeeradresje gekregen daar, dus mijn eerste nachtje daar is al heerlijk geregeld, lekker he!!
Volgende bericht komt dus waarschijnlijk uit mijn volgende land: Nieuw Zeeland, here I come!!!!
Liefs en veel xxx,
Maaikie December 02 Wie wil er een Thaise massage...???Zo! Ik heb een certificaat Thaise Massage!!! Dus wie biedt zich aan zodat ik mijn massagekunsten kan oefenen??? :-))
Maar eerst even terug naar de avondmarkt van Chiang Mai waar ik zaterdagavond heen was gegaan... Ongelooflijk, wat een drukte zeg. Een heleboel kraampjes en een heleboel spulletjes... Waaronder inderdaad nog exact dezelfde spulletjes als 4 jaar geleden!!! Denk je dit jaar hippe slippers te kopen, bleken die er 4 jaar gelee ook al te liggen! Ja die slippers die 4 jaar geleden na 1 keer dragen al kaduuk waren ja.... hahahaha! En nee, heb ze dit jaar dus niet gekocht! En daarna was ik nog even langs de Starbucks gegaan (mam, weet je nog: waar we in Sevilla ook steeds voor de koffie gingen) voor een heerlijk bakkie limited-edition-kerstkoffie met toffeesmaak (ja, kerst is al over een paar weken... raar idee als je zo in de zon en hitte rondloopt!).
Zondag was ik, na eerst weer ff lekker uitgeslapen te hebben..., rond gaan lopen, op zoek naar de massageschool. En gevonden! Dus met Amnat Kunchamnan en zijn Amerikaanse vrouw Pam(ela) gesproken en besloten om maandag met de cursus te beginnen. Daarna een Tickets en Tours kantoortje binnengelopen voor het regelen van mijn volgende stap in mijn reis... Een aantal van jullie die me gezellig gemaild of gemsnd (thanks! super! meermeermeer!!!) hadden, weten het al, maar ik vlieg op 10 december naar Nieuw Zeeland om daar de kerst te vieren met Aunt Lydia en haar dochters!!! Zij is een tante van mijn moeder en ik heb haar gezien toen ik een jaar of 4 was ofzo... Dus ik ben wel heeeeel erg benieuwd!! Ze heeft me ook al aangeboden dat ik in haar tuinhuisje (of iets dergelijks) kan verblijven en de rest van de familie biedt ook al allerlei slaapplaatsen aan! Dus dat komt helemaal goed met mij daar in Nieuw Zeeland!!! Daarnaast had ik bij dat kantoortje ook de treintickets geregeld naar Bangkok en Chumphon, zodat ik daar vandaan dus naar Koh Tao kan, voor mijn duikcursus. Ik neem op vrijdag de nachttrein naar Bangkok en dan zaterdag de nachttrein naar Chumphon, zodat ik zondag op Koh Tao kan relaxen en maandag beginnen met duiken... en dan dus die zondag daarna naar Nieuw Zeeland vliegen, via Brunei (jammer dat ik daar dan geen stempeltje krijg... had ik er weer een landje bij... hihihi). Maar goed, dat zijn komende plannen... zondag had ik verder nog lekker rondgelopen en Thailand blijft gewoon een heerlijk land... Wel weer anders dan de rest, zo zijn hier meer auto's dan scooters te vinden, en niet meer scooters dan auto's zoals in die andere landen. En zijn hier dus weer de supermarktjes te vinden, zodat je niet afhankelijk bent of dat kleine straatstalletje nu wel of geen lekkere koekjes heeft... En daarnaast weet ik weer waarom Thailand toen ook zo goed bevallen was: het is het land van de glimlach... Geweldig, je kan gewoon nee zeggen en ze lachen vriendelijk terug! Ik begin nu ook met een glimlach nee te zeggen, heerlijk... hahaha!
Maar goed, deze hele week ben ik dus uitgebreid bezig geweest met mijn massagecursus. Maandagochtend heen, naar Amnat en Pam en achter hun huis hebben ze een kleine studio (van bamboe en muskietengaas) waar de cursus gegeven wordt. De groep bestaat uit 7 mensen, Karen uit Australie, Jamie uit Amerika, Angela uit Italie, Marquerita uit Rusland, Susan uit Engeland en Ernst (maar wij zeggen Ernie!!!) uit Canada. Jawel, met 6 dames om te masseren had Ernie het mooi voor elkaar. Ware het niet dat hij dus homo is (sinds een paar jaar uit de kast, na een huwelijk van 22 jaar!). Maar wel een geweldige vent, die van elke massageoefening een heuse sensatie wilde maken... Volgens mij wil ie als ie straks terug is in Canada indruk maken op zijn nieuwe vriend... hihihi! Van maandag tot en met vrijdag verliepen de lesdagen voornamelijk als volgt: starten met een thais gebed voor de stichter van de Thai Massage, dokter Shivago. (Niet te verwarren met die filmheld!!!) Om namo Shivago silasa ahang... en de rest ken ik niet uit mijn hoofd... Het ging er in ieder geval om, om zijn spirit erbij te vragen voor een zo goed mogelijke massage te geven en de client van zijn kwalen en pijnen te kunnen verlossen. Beetje zweverig, maar wel een mooie manier om je even helemaal op het masseren te richten. Ook gingen we daarna even mediteren, wat ik nu echt aardig onder de knie begin te krijgen. Vooral maandag en vrijdag begon mijn lichaam echt helemaal een meditatie-gevoel te krijgen (moeilijk uit te leggen, is in ieder geval lekker zweverig ook... hahaha), en nee, dit keer niet het gevoel van: shit mijn been slaapt... ;-)). Vervolgens nog wat yoga-achtige rek en strekoefeningen, en je lijf is helemaal massage-ready! Daarna begon Amnat (Pam was er af en toe bij, maar Amnat gaf het meeste van de les) met het voordoen van de oefeningen, inclusief de juiste houding voor jezelf om de massage te geven (want ja, als je het niet goed doet heb je er daarna zelf eentje nodig...!). En vervolgens was het tijd om zelf te oefenen. Dus met aanwijzingen van elkaar (nee, volgens mij moet je wat hoger zitten, ah ja, dat is beter...) en Amnat, leer je zo een hele massage van 90 minuten! Vooral het oefenen met Ernie was dus een hele sensatie... hahahaha! Dinsdag was ik alleen met een hoofdpijn wakker geworden (volgens mij had iemand maandag op een verkeerd drukpunt onder mijn voet gedrukt ofzo... hihi), dus ging ik die avond maar even langs een massagesalon, voor een volledige massage. Want hoewel je dus de hele week aan het masseren bent, krijg je steeds maar een klein stukje van de massage... Zoals Karen het al noemde: alsof je de hele dag bezig bent om het glazuur voor een taart te maken en dan mag je er niet van eten... Dus ja, dan maar even naar een salon. En ik herkende al wat dingen die ze op mij deed van hetgeen wat ik geleerd had. Wilde bijna gaan corrigeren toen ze net op de verkeerde energielijn drukte... geintje! ;-))) Wat mij wel erg aan het lachen maakte (gelukkig zag ik het pas na de massage), dat ze een klein altaartje hadden voor Ganesh (de god met olifantenkop), waarvoor ze dus wat fruit, wierook en bloemetjes zetten. En bij deze stond er dus een flesje Yakult naast.... Ganesh dus ook elke dag een kleintje Yakult? hihihihi! Verder was ik bijna elke avond wel richting nachtmarkt gelopen, om bij een klein eettentje een hapje te eten en gezellig over de markt te lopen. En heb ik nu eindelijk mijn eigen aziatische eetset! Eetstokjes in een hoesje (ja die jij ook hebt, Lean, ik heb ze gevonden!), houdertjes om stokjes op neer te leggen en lepels voor de soep. Ook had ik donderdag weer een postpakketje naar huis gestuurd (waaronder dus die eetset en mijn Laos-Cambodja boek: niet meer nodig onderweg).
En gister (vrijdag 1 december) was het tijd voor het certificaat! Nadat we overdag dus nog de laatste stappen van de 90-minuten-massage geleerd hadden en een herbal massage gedaan hadden (met een warm kruidencompres, ook erg fijn!), gingen we met zijn allen naar de tempel van dr Shivago, deden we nog een keer ons gebed en kregen we van Amnat ons certificaat!!! Joehoe! Wie biedt zich aan? Ik moet oefenen!!! 's Avonds gezellig met Karen en Ernie gegeten bij een organic restaurant, Blue Diamond, waar de pancakes weer overheerlijk waren. Ik had er eentje met wortel, kaneel en cashewnoten... verzin jij het? ikke niet, maar het was wel erg lekker!! Daarna had ik mijn grote rugzak opgehaald bij de massageschoool (want ja, 's ochtends al uit de guesthouse uiotgecheckt en ik had geen zin om mijn tas voor het eten mee te blijven sjouwen) en met een tuktuk naar het station voor de nachttrein naar Bangkok. Het was wel een wiebelig traject, maar wel een lekker zacht bedje waarop ik zowaar een aantal uurtjes heb geslapen! Heerlijk hoor!
En nu ben ik dus in Chinatown in Bangkok, waar ik even lekker rondstruin tot mijn nachttrein vanavond om 19.30u vertrekt, richting Chumphon. Daar kom ik dan rond een uur of 4 of 5 aan (ja in de nacht ja...) zodat ik de (enige op de dag) ferry van Chumphon naar Koh Tao kan nemen om 7.30u. En dan dus een duikschool en slaapplek zoeken en lekker ff een dagje op het strand.... Hm, misschien dat ik daar dan even een massage ga nemen...
Dikke knuffel en veel liefs,
Maaik
PS: ik mis het sinterklaasgebeuren wel hoor... moet ik niet bij iemand nog helpen met een rijmpje ofzo? ;-)))
Enne: iedereen moet blijven mailen, ik vind het erg leuk om te horen hoe het in Nederland verloopt allemaal!! |
|
|
%3a+December%2c+2006&referrer=){kind=small}
