Zondag de 19e was het weer op tijd mijn bedje uit, want om 08.30u vertrok de pickuptruck naar Nong Khiaw. En jawel: voor de verandering vertrok deze exact om half negen! Ongelooflijk! hahahaha! Het was wel erg krap zitten, de truck werd namelijk helemaal volgeladen. In Nong Khiaw moesten we even 2 uurtjes wachten op de boot naar Muong Ngoi, een klein plaatsje een uurtje varen verderop. Dus even de tijd besteed voor een lunch. Ik zat gezellig samen met een stelletje (zij Zweeds, hij Grieks) en me David, uit Belgie. Was wel gezellig en de tijd vloog gelukkig om. Dus om 14.00u de boot op en David en ik zaten bij 2 franse mannen, die uiterarad alleen maar frans spraken. David kon dat ook wel (hij is uit het vlaamse deel van Belgie) en het viel mij mee hoe goed ik het allemaal kon volgen en ook wel wat mee kon praten! Zijn die 3 jaartjes Franse les op de middelbare school toch nog ergens goed voor geweest! hihihi! In Muong Ngoi een leuk Guesthouse aan de rivier gevonden, het Vita Guesthouse, met een alleraardigste gastvrouw. Even lekker in de hangmat gelegen, met uitzicht op de rivier, prachtig en heerlijk relaxed allemaal. Wat een mooi uitzicht, met al die bergen, waartussen de rivier slingert. Toen nog even samen met David een pancake gedeeld (de gastvrouw wilde die zooo graag voor ons bakken!). Dit was echt een lekkere pannekoek hoor, een heuse cake gebakken in een pan! Zo'n 2 a 3 cm dik en lekker knapperig van buiten en nog lekker zacht van binnen en dan met banaan en chocola... jummiejummiejummie!!! Daarna nog even rondgelopen in het schattige kleine dorpje. Wel met een zaklamp, want er is maar beperkte elektriciteit in het dorpje (alleen de guesthouses die het goed voor elkaar hebben, zeg maar!). Daarna bij de guesthouse lekker aan de Beer Lao gezeten en met David zitten kletsen (behalve als ie echt vlaams ging praten, dan was er geen touw aan vast te knopen... hahaha), tot het echt bedtijd was geworden.

Maandag lekker wakker geworden in mijn bamboehutje (goeie nacht gehad) en als ontbijt een lekkere boterham met pindakaas! Hahaha! Ja, het stond op de kaart bij een restaurantje en dan is het toch wel weer lekker hoor, zo'n broodje pindakaas! hihihihi. Daarna ben ik op pad gegaan, lekker door de vallei heen. Gewoon vanuit het dorpje het binnenland ingelopen en na het betalen van een entree van 50 dollarcent zo de 'jungle' in. Wat een gave, leuke tocht zeg! Als je gewoon driekwartier kan lopen zonder iemand tegen te komen! Oke, op het groepje koeien na met hun hoedster, die mij de kanten in dirigeerde zodat de koeien tenminste gewoon door liepen en ik dus tussen de bomen verscholen moest zitten wachtend tot de koetjes voorbij waren. Ik weer verder gelopen en nadat ik een stel fransen inhaalde (de eerste 3 mensen in 3 kwartier die ik tegenkwam) kwam ik bij een grot waaruit een waterbron kwam. Erg mooi om te zien en met zaklamp en al kon ik ook nog een stukje de grot in gaan, wat erg gaaf was! Onderweg ook heel veel vlinders gezien. Na al die jungle kwam ik op een gegeven moment bij de vallei waar allee maar rijsvelden te zien waren, hm er zou hier ergens ook een dorpje moeetn zijn, Bannaka, maar geen idee waar dan? Gelukkig kwam ik een Lao-stel tegen, die net op weg waren naar Bannaka, dus mocht ik achter ze aan lopen naar het dorpje. Dwars door alle rijstvelden heen kwamen we inderdaad in het dorpje uit, waar ik uiteraard plaats mocht nemen in het restaurantje van de ouders van de jongen van het stelletje. Maar goed, het was toch lunchtijd, dus ik had maar weer een lekkere pancake gedaan daar met uitzicht over de rijstveldenvallei. Na de lunch ben ik weer teruggelopen naar Muong Ngoi (na bij de bron van de grot nog even pootjegebaad te hebben) en daar lekker in een hangmat gecrashed. Toen heb ik nog een heerlijke tigerbalm-massage genomen (zooo, dat is lekker gloeien!) en daarna even een hapje gegeten bij een restaurantje aan de rivier (alles zit zo ongeveer aan de rivier, zo klein als het dorpje is). Wat ik nog had gezien: in een huisje (ja enorm groot was het niet) zaten zo'n 30 mensen allemaal naar 1 tvtje te kijken, naar een soapserie ofzo... Moest denken aan wat mams mij wel eens vertelde over vroeger, dat toen de buren de eerste tv van de straat hadden en alle kids uit de buurt daar heen gingen om 17.00u om een bepaald programma zitten te kijken. 's Nachts was het nog enorm noodweer, met onweer en bliksem aan alle kanten. Gelukkig was mijn bamboehutje weerbestendig en kon ik veilig blijven slapen daar... hihihi.

Dinsdag ging ik met de boot naar Nong Khiaw en ik dacht dat ik daar nog wel een nachtje zou moeten blijven voordat ik door kon naar Louang Nam Tha. Maar nee, om 11.00u vertrok de bus naar Oudom Xai en daar vandaan de bus naar Louang Nam Tha! Dus even nagedacht en besloten om er maar een reisdag van te maken, dus om 11.00u de pickuptruck in en in Oudom Xai overgestapt. Pfoeh, ik was blij toen ik in Louang Nam Tha aankwam. Was een dag zo zeg! Eerst een Guesthouse gezocht en het werd de Manychan, voor 1 nachtje dan. De Zuela-Guesthouse die me door 2 mensen was aangeraden was nu namelijk nog vol, maar ik kon er morgen wel terecht. Dus spullen in de kamer en meteen wat eten bij een indisch restaurant, Yamuna. Daarna nog heel ff op internet rondgehangen en toen maar richting bedje, was nogal moe van die hele dag..

Woensdag de 22e een ontbijtje gedaan met een Zwitsers stel die hier op vakantie zijn en met wie ik in de pickuptruckjes had gezeten vanaf Nong Khiaw. Ze nodigden me spontaan uit en betaalden ook nog eens mijn ontbijt ('ja als backpacker heb je geld hard nodig', lief toch!). Even gezellig met ze zitten kletsen en het bleek dat ze mij ook al in Vientiane hadden gezien, toen ik achteropzat bij James, mijn chauffeur voor die dag! Erg grappig, ze dachten toen nog: die meid heeft het goed geregeld met haar prive-gids! Na het ontbijt had ik mijn spullen verhuisd naar de Zuela-Guesthouse, wat dezelfde prijs was, maar echt veel beter. Het is een nieuw hotel en de gastvrouwe is een leuke meid die verstand van zaken heeft. Meteen ook een mountainbike gehuurd voor die dag en een kaartje van de omgeving gekregen. Toen naar een waterval gefietst. Over een hobbelweg en door kleine dorpjes kwam ik na zo'n half uurtje bij de waterval (niet echt mega, maar wel erg mooi) waar ik dus helemaal alleen was... Ik kon daar zelf een uur lang in mijn dagboekje schrijven (waar ik nu dus uit overtik) zonder dat er maar iemand kwam! Geweldig! Wat een rust en natuur om me heen! Ik heb er in totaal zo'n 1,5 a 2 uur gezeten en rondgelopen en bleef de boel helemaal voor mezelf houden! Pas toen ik weer wegging, kwam ik in het dorpje 2 toeristen twegen die blijkbaar ook naar de waterval gingen. Heerlijk toch, zo de natuur even voor jezelf hebben. Dus ik weer verder gefietst en een stukje naast een monnik gereden die een poging deed om engels te praten, maar wat niet echt lukte. Gelukkig moest hij op een gegeven moment naar links naar zijn tempel en ik naar rechts, waar allerlei hobbelweggetjes over dwars door kleine dorpjes. Heerlijk fietsen zo in het zonnetje, maar wel erg scherp, dus wel even wat zonnecreme opgedaan. En ja dan ben je dus lekker aan het fietsen en dan houdt de weg op! Een rivier! En aan de andere kant gaat de weg weer verder! Hm, is er gee andere route? Met handen en voeten en de kaart even gevraagd en nee, de enige route is door het water... Dus tja, maar een rustig hoekje opgezocht waar ik kon oversteken, schoenen uit, broek uit (sorry, liep daar even in het openbaar in mijn string in dit land, erg respectloos, ik weet het... oeps! sorry!!), fiets op de schouder... En dan dus door het water heen, wat toch nog tot kruishoogte diep werd! Zie je het al voor je! Maar goed, aan de andere kant mijn fiets neergezet, mijn benen even gedroogd in de zon, broek weer aan en, na het afvegen van de modder aan mijn voeten aan het gras, ook mijn schoenen weer aan. Tja, wil je avontuur, moet je deze tocht gaan maken! Gelukkig kwam ik toen al snel bij een guesthouse langs de rivier waar ik een lunch kon nemen, waar ik gelukkig ook lekker veel water erbij kreeg... Wat had ik een dorst van al dat fietsen in de zon! Er waren daar ook weer prachtige vlinders te zien, die ik met de digitale zoom van mijn cameraatje (tot 12 x!) prachtig op de foto kon zetten! Na de lunch was ik weer verder gereden, via allerlei kleine dorpjes en het zuidelijke deel van de stad Louang Nam Tha (bestaat namelijk uit een noord en zuiddeel, welke zo'n 7 km uit elkaar liggen) kwam ik weer in de stad terecht. Daarna even op de kamer lekker liggen lezen en daarna wat gegeten bij Bananarestaurant (hadden gelukkig ook wat anders dan bananen...). Toen weer naar de kamer en na een lekkere warme douche (want 's avonds en 's nachts is het best fris hier) lekker in bed gedoken.

Ik heb vannacht wel lekker geslapen (dit is echt een veel fijner guesthouse!), maar werd weer een beetje beroerd wakker... Ja hoor, weer eens aan de diarree... pfff... Voor vandaag had ik toch niet echt plannen staan, dus ik hou het maar op een heel rustig dagje denk ik. Wel eerst even een gezond ontbijtje bij de Banana gedaan (muesli en fruit) Morgen, vrijdag de 24e, ga ik naar de Thaise grens, om dan zaterdag Thailand in te gaan naar Chiang Mai! Next country! Aangezien ik al naar Thailand ben geweest heb ik immers het een en ander al gezien. Dus ik had besloten om daar dan maar wat te leren (tegen de Thaise prijsjes)! In Chiang Mai ga ik in ieder geval een massagecursus doen (begint maandag) en misschien ook een kookcursus (kan ik eindelijk de echte Kip Siam leren, ipv uit een pakje van de Wereldgerechten van Knorr, en ook de Padthai). Daarna wil ik naar het zuiden (wel via Bangkok) om op Koh Tao een duikcursus te doen! Weer genoeg plannen voor de komende weken dus! Ik hou jullie op de hoogte!!

Veel liefs en xxxxxx, Maaik

Ik zal het maar meteen zeggen.... Ik ben verslaafd..... Zwaar verslaafd..... Aan zonsondergangen en watervallen.... Zucht.....

Maar goed, ik was gister dus na het heerlijke uitslapen en lekkere ontbijtje lekker rond gaan lopen in Luang Prabang. Even een lunchje tussendoor en toen naar het (voormalig) Koninklijk Paleis annex National Museum. Helaas mochten er binnen geen foto's gemaakt worden, maar het was wel mooi om te zien. Wel weer erg sobere slaapkamers (king en queen apart?), terwijl de kroonzaal en ontvangstkamers (ook al aparte voor de koning en de koningin) vol pracht en praal stonden. Er was ook een heel sprookje te volgen, die als een soort van Kruisweg door het Paleis te volgen waren. Ook waren de cadeau's die de koningen in de loop der jaren hadden ontvangen mooi uitgestald. Prachtige Chinese vazen uit China (duh...), mooi zilverwerk van Thailand en prachtige beschilderde borden uit Japan. En wat weer lekker uit de toon viel was een mini-prototype satelliet die ze van de Amerikanen hadden gekregen... Samen met wat maansteen, dat wel, maar toch, zo'n raar plastic geval, tussen voor de rest allemaal mooie glimmende 'kraaltjes en spiegeltjes'... Vanaf de buitenkant kon er nog gekeken worden naar een gouden Boeddha, die achter tralies bewaakt stond, tussen, naar mijn idee, allerlei troepjes... Rare opstelling daar, het leek wel een rommelzoldertje, waar dan toevallig een gouden beeld tussen staat. Toen ik dit allemaal bewonderd had, mijn schoenen (ja gewoon mijn 'eigen' teva's) en tas weer gepakt had, was ik bijna naar buiten gelopen. Nou vooruit dan maar toch nog even dat tempeltje bewonderen. En daarna toch nog maar even die tentoonstelling (Floating Bhuddha) bekijken. Moest wel even op zoek naar die tentoonstelling. Maar goed, ik dus onder het paleis door om wat foto's te bekijken. En kom ik daar toch Patrick tegen, die ook al vrijwilliger in Phnom Penh werkt! Wat een toeval, hij had me ook net een mail gestuurd (die ik nog niet gezien had) dat hij dus in Luang Prabang was en dat ik waarschijnlijk nog onderweg naar het noorden was en we elkaar waarschijnlijk niet zouden treffen. Nou wel dus! Wat toevallig zeg! Dus samen even de tentoonstelling bekeken van die zwevende Boeddha (waren mooie foto's van monniken in het bos, prachtig gefotografeerd in zwart wit, maar ik zou toch die knaloranje gewaden in kleur willen laten zien... hihihi). Daarna hadden we nog even een fruitshake-je genomen en afgesproken om 's avonds samen wat te gaan eten. Daarna ging ik naar de Wat Phousi (spreek dus uit als...: poessie... of pussy... net wat je wil... moest er al erg om lachen met Patrick, maar helemaal toen ik dus boven op die berg echt een poessie tegen kwam! Whoahahaha!!!), die ik met 328 treden omhoog moest lopen... Maar wat een uitzicht zeg, over de hele stad... en tja, ik was daar niet voor niets om 16.45 naar toe gelopen... Jaha, de sunset... de prachtige zonsondergang daar.... wauw... ben nu officieel verslaafd daaraan...!!!! Werkelijk prachtig hier, zo'n mooie omgeving en dan de zon die je achter de verste, vaagste bergen ziet verdwijnen... de lucht die alle kleuren van de regenboog krijgt... zucht... zie de foto's maar... ik heb mijn best gedaan om het zo mooi mogelijk vast te leggen en ik moet zeggen: 'kben d'r trots op!!! :-) Maar goed, toen nog even naar de guesthouse om me op te frissen en even na te genieten en ik had rond half acht met Patrick afgesproken, bij de nachtmarkt. Dus even over de markt gelopen, en richting rivier om daar bij een tentje gezellig te eten. We hadden samen de Laotiaanse lap (=een soort vlees of kip salade die je met je handjes mag eten, met kleefrijst) en een curry gedeeld. En daarna nog even een biertje (=640 ml fles...) gedaan op de hoofdstraat en toen toch echt weer richting bedje, want ja, mijn wekker zou om 05.30 gaan..... WAT!!?? Ja precies, zoals ik vroeger (uhm, een paar maanden terug nog, maar lijkt al zo lang geleden...) altijd opstond voor mijn werk...

Uhm, gewoon voor de lol om 05.30 de wekker zetten...? Nee dus, ik had plannen, zo vroeg! Want om 06.00u begint de bedelronde van de monniken hier in Luang Prabang en dat is een bijzonder iets om te zien. Dus ik met lange broek en vest aan (want het was echt fris hier...) de straat op, en richting de Phousi-berg waar een aantal tempels zitten. En ja hoor, om 06.00u kwamen de eerste monniken aanlopen, naar de dames de langs de straat zaten, met hun mandjes met kleefrijst. En iedere monnik kreeg een handje kleefrijst in zijn mand die ze om hun middel hebben hangen. Het waren er echter niet zoveel en ik dacht: dat moet beter kunnen. Dus even verder gelopen en ja hoor, daar werden ook de toeristenbussen uitgeladen, dus daar zal het wel gebeuren! Dus ja, om 06.20u zag ik de enorme stoet van monniken aan komen lopen, langs de dames en een aantal toeristen, om hun mandjes te vullen. Dit doen ze overigens in de stijl van Boeddha (die dit dus ook deed), die ze enorm vereren hier. Het klinkt alleen zo armoedig en hulpbehoevend, een bedelronde... Maar goed, het was wel mooi om te zien. Toen weer terug naar de guesthouse om mijn tas in te pakken en voor een ontbijtje. Want om 07.50 werd ik opgehaald voor een tripje naar de grotten van Pak Ou en de Tat Kouang Si waterval. Wat eerder dan gepland, want op mijn ticket stond toch echt 08.30u... Maar goed, toast in een servetje mee in de tuktuk en ik kon gaan hoor! Het was nog steeds erg fris, ik was erg blij met mijn lekkere sweatervest! Nog wat meer mensen opgepikt en toen naar de Mekong. Daar lag de boot al op ons te wachten en die vertrok dus om 08.30 (tja die tijd kwam toch ergens vandaan... sufferds bij de agency...). Het was een rustig, loom tripje over de rivier. We stopten onderweg nog even bij een handicraftvillage, waar weer de vele sjaals aangeboden werden (echte Lao-silk... ja ja die had ik in Vietnam en Cambodja ook al gezien...), en bij een LaoLao-village, waar dus de echte LaoLao werd gebrouwen: de Lao-whisky! Dus even proeven uiteraard... :-) Na ongeveer anderhalf uur varen in totaal kwamen we bij de grotten van Pak Ou aan. Vlak voordat we er waren vaarden we over wat ondiepe rotsjes heen, en diverse Titanic-beelden gingen door ons hoofd geloof ik... Halen we de kant nog wel niu de bodem kapotgescheurd is...? Maar het viel mee, die boten kunnen heel wat hebben... De Pak Ou-grotten zijn op twee verschillende niveau's en ik had van Patrick gehoord dat je eerst naar de bovenste moet gaan en dan naar de onderste, want de onderste is het mooiste en anders valt de tweede zo tegen. Dus helemaal naar boven gelopen, puffend (waar is mijn conditie...? moet weer gaan hardlopen geloof ik...) een zaklamp gepakt en de grot in. Die was dus inderdaad behoorlijk donker en in het schijnsel van mijn zaklampje kon ik wel wat beeldjes onderscheiden die daar stonden, een boel Boeddha-beeldjes dus (had je wat anders verwacht?). Maar goed, leuk om te zien, bijna niet te fotograferen, dus naar de beneden-grot die gewoon natuurlijk licht heeft van buiten en beter te zien is. En daar stonden dus ook een heleboel beeldjes... Tja, bijzonder? Ach wel grappig om te zien, voor een keertje, maar nou niet echt de aanrader van de eeuw... Na een half uurtje mochten we gelukkig weer gaan en vaarden we in anderhalf uur terug naar Luang Prabang waar we een half uurtje hadden om te lunchen voor de mini-bus naar Tat Kouang Si zou vertrekken. Ik dus gauw even naar de brievenbus gelopen om weer eens wat kaartjes op de post te doen en had nog tijd om een sandwich langs de straat te laten maken. Lekker snel en lekker goedkoop. En gelukkig ook nog eens lekker! Dus om 13.30 stond ik, al sandwich-etend, klaar om weer te vertrekken. De mini-bus in en 45 minuten over een slechte asfaltweg (waar ze wel mee bezig waren om te verbeteren, ze werken hier echt aan de weg...) naar de Tat (=waterval). Daar dus een ticket gekocht en de jungle in gelopen... Zag er echt al prachtig uit, al die mooie bomen en planten, en het werd onderweg steeds mooier... Onderweg nog een berenverblijf en een tijgerverblijf gezien (en de bijbehorende beestjes) en verder gestapt naar de waterval. Steeds meer stroompjes, beekjes, kleine watervalletjes gezien, tot de eerste 'zwempoeltjes' in zicht waren... Dit is het paradijs, dacht ik! Werkelijk zo mooi, dat het bijna onwerkelijk is! Ik snap nu waar de CenterParcsen en tuincentra hun inspiratie vandaan halen! Dit was echt 100-tropisch-zwemparadijzen-in-een! Ik kon het op de foto's niet zo mooi vastleggen als het er in werkelijkheid uitzag, maar geloof me: ik weet nu dat het paradijs bestaat... Mag ik me hier verstoppen en altijd blijven wonen??? hihihi! Zulk helder blauw water, tussen al dat mooie groen van al die bomen en planten: Prachtig... En ja, dan ook nog even naar de grote waterval gelopen, die ook weer prachtig was. Diverse stroompjes die naar beneden storten in een grote bulderende massa.... Zucht.... Ik ben hier ook aan verslaafd... My addiction nr 2: watervallen!!! Voordat we weer vertrokken had ik nog even de tijd om in een van de paradijselijke poeltjes te poedelen, lekker koud water om af te koelen (het was overigens weer erg warm geworden, nadat het lang bewolkt en fris bleef: toen de zon doorkwam werd het echt weer 30 graadjes). Geweldig: Maaikie in Paradise! Maar helaas, we moesten om 16.00u echt weer terug naar de realiteit en in de bus naar Luang Prabang heb ik nog vaak naar de foto's zitten staren... Daar aangekomen meteen de foto's op cd laten zetten en op mijn space gezet dus. Daarna weer met Patrick wat gegeten (weer allerlei gerechten gedeeld, toch handig met zijn tweeen, kan je meer verschillende dingen proberen) en zojuist gedag gezegd. Hij gaat morgen namelijk naar het zuiden door en mijn bestemming morgen is Nong Khiaw en Moang Ngoi, in het noorden. Ben benieuwd hoe het daar weer is!

Zoals ik dus al meldde: er zijn weer nieuwe foto's!!! Nu vanaf het weeshuis in Phnom Penh Cambodja tot aan het paradijsje waar ik me nu bevind: Luang Prabang! Veel kijkplezier weer!!!!

Veel liefs en xxx,

Maaikie